ตอนที่ 328 - ภัยคุกคาม (1)

ตอนที่ 328 – ภัยคุกคาม (1)

เมื่อความมืดจางลงเพื่อหลีกทางให้แสงสว่าง เจี้ยนเฉินเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นเพียงเทวสถานขนาดใหญ่เท่านั้น เทวสถานแห่งนี้มีขนาดใหญ่พอที่จะบรรจุคนได้ 10,000 คน แต่ในขณะนี้สถานที่แห่งนี้ก็เต็มไปด้วยผู้คนที่มองดูวุ่นวายซึ่งทั้งหมดนี้มาที่นี่พร้อมกับเจี้ยนเฉิน

“พลังงานชนิดนี้คืออะไร มันแข็งแกร่งพอที่จะขนส่งทุก ๆ คนในโลกนั่นได้ หรือไม่มันอาจจะเป็นเซียนผู้คุมกฎ หรืออาจจะเป็นเซียนระดับราชาหรือบางทีอาจจะเป็นเซียนระดับจักรพรรดิ?” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเองด้วยความประหลาดใจ พลังงานที่ห่อหุ้มเขานั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาจะคิดปกป้องตนเองได้

“สำหรับผู้ที่มีป้าย กรุณามาที่นี่เพื่อลงทะเบียนชื่อของเจ้า สำหรับผู้ที่ไม่มีป้ายโปรดออกจากสถานที่นี้ทันที ประตูอยู่ข้างหลังเจ้า” ในขณะนั้นเสียงดังก้องไปทั่วทั้งเทวสถาน ในขณะที่ชายชรานั่งมองดูอยู่บนโต๊ะยาวราวกับว่าเขารออยู่ที่นั่นมาซักพัก ข้าง ๆ เขามีผู้ช่วย 2 คนที่ดูเหมือนจะอายุเท่ากัน

ด้วยคำพูดเหล่านั้น ในใจของคนจำนวนมากเริ่มซึมเศร้าก่อนที่จะเดินไปที่ประตู หลังจากที่ทุกคนจากไปมีเพียง 200 คนที่เหลืออยู่

เจี้ยนเฉินจบลงด้วยการเป็นคนที่ได้รับความสนใจมากที่สุดเพราะเสื้อผ้าของเขายังไม่บุบสลาย ทุกคนมีรูปร่างที่แย่และเสื้อผ้าของพวกเขาก็ไม่ได้ปกปิดร่างกายส่วนใหญ่ หลายคนไม่มีแม้แต่เข็มขัดมิติสักเส้นเดียวและใช้กระเป๋าถือสิ่งของ

จากกลุ่มนี้ พวกเขาส่วนใหญ่เป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด ในขณะที่มีเพียงไม่กี่สิบคนที่ยังคงอยู่ในโลกนี้

เจี้ยนเฉินมองรอบ ๆ ตัวเองจากคน 200 คนที่นี่เขาไม่รู้จักใครเลย ไม่เห็นแม้แต่หมิงตงหรือฉินเซียว

“ดูเหมือนว่าพวกเราทุกคนถูกพาออกไปข้างนอก” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง

คนสองร้อยคนยังคงเดินไปหาผู้อาวุโสและคนแรกก็เริ่มนำป้ายออกจากเข็มขัดมิติของเขาเพื่อแสดงต่อผู้อาวุโส

ผู้อาวุโสกวาดตามองผลรวมแล้วพูดว่า “5 ป้าย การยืนยันเสร็จสมบูรณ์”

ทันใดนั้นผู้อาวุโสก็หยิบพู่กันออกมาแล้วเขียนหมายเลขห้าลงบนกระดาษก่อนที่จะคำรามออกมา “แจ้งชื่อของเจ้า ! “

“เหลียงเต๋อจง ! ” ผู้แข่งขันพูดด้วยความเคารพ

” เจ้าอาจได้ไปต่อ” ผู้อาวุโสเขียนชื่อของเหลียงเต๋อจง

ผู้อาวุโสคนที่สามหยิบป้ายสีดำออกไป

ผู้อาวุโสทั้งสามทำงานคู่ขนานกันไป คนหนึ่งจะตรวจสอบว่าป้ายเป็นจริงหรือไม่ ในขณะที่คนที่สองเขียนชื่อและจำนวนป้ายของพวกเขาส่วนคนที่สามรวบรวมป้าย

ผู้แข่งขันรายที่สองมาที่โต๊ะและวางป้าย 3 อันลงบนโต๊ะ

“3 ป้าย, การยืนยันเสร็จสมบูรณ์” ผู้อาวุโสคนแรกพูด

ทันใดนั้นผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ก็เริ่มจดบันทึกตามผู้อาวุโสคนแรกพูดยืนยัน หลังจากเขียนชื่อของเขาแล้วผู้อาวุโสคนที่สองก็เขียนเลขสาม

การเก็บข้อมูลไม่ได้ช้าเลย และผู้แข่งขันที่มีป้ายจำนวนน้อยก็ถูกกำจัดออกอย่างรวดเร็ว คนหลายสิบคนได้รับการบันทึกอย่างครบถ้วนอย่างรวดเร็ว จนถึงตอนนี้บุคคลที่มีป้ายน้อยที่สุดคือ 2 ป้าย ในขณะที่คนส่วนใหญ่มี 80 ป้าย ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่มีป้ายมากกว่า 100 อัน ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงเริ่มรู้สึกสับสน ผู้แข่งขันเหล่านี้มีชีวิตรอดจากการแข่งขันได้อย่างไร ทำไมถึงไม่มีใครพยายามปล้นพวกเขา? ในครึ่งหลังของการแข่งขัน ป้ายส่วนใหญ่อยู่ในมือของผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งเพียงไม่กี่คน ผู้แข่งขันที่แข็งแกร่งที่สุดส่วนใหญ่มีป้ายนับพัน เจียเต๋อหวูคังและชิเซียงกรานทั้งสองต่างมีป้ายคนละนับพันอัน

“พวกเขาไม่เคยใส่ใจที่จะต่อสู้เลยในช่วงหนี่งปีนี้หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินคิด

“126 ป้าย การยืนยันเสร็จสมบูรณ์!”

หลังจากผู้คนจำนวนมากผ่านไป ในที่สุดก็มีคนที่มีป้ายมากกว่าร้อย

อย่างรวดเร็วหลังจากมีคนประกาศว่ามีป้ายมากกว่าหนึ่งร้อย คนอีกคนหนึ่งที่มีป้าย 300 ป้ายก็ถูกประกาศ ทำให้เขาอยู่ในอันดับสูงสุด

เมื่อถึงรอบของเจี้ยนเฉิน ทุกคนพลันหันไปมองเขาด้วยสายตาที่สนใจทันที ทุกคนต่างก็อยากรู้อยากเห็นว่าผู้แข่งขันที่ไม่ได้รับบาดเจ็บจะสะสมป้ายได้เท่าไร

เจี้ยนเฉินยกมือซ้ายเพื่อเปิดเผยแหวนมิติบนนิ้วของเขากับทุกคน

” นั่นคือแหวนมิติ ! ” มีคนร้องออกมาด้วยความตกใจ แหวนมิติเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งและหมายความว่าทุกคนที่สวมใส่ไม่ได้เป็นคนธรรมดา สำหรับทหารรับจ้างที่จะสวมแหวนมิติหมายความว่าบุคคลนี้เป็นบุคคลที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ เนื่องจากแหวนมิติที่มีราคาแพง มีเพียงเซียนปฐพีเท่านั้นที่สวมมัน

ผู้อาวุโสทั้งสามสีหน้าไม่ได้เปลี่ยนในขณะที่จ้องมองเจี้ยนเฉิน

“ปัง”

คลื่นเสียงของวัตถุที่เป็นโลหะกระแทกเข้าหากันจนสามารถได้ยินเสียงได้เนื่องจากป้ายสีดำกระแทกโต๊ะ เพียงวินาทีเดียวทั้งโต๊ะก็มีภูเขาลูกเล็ก ๆ อยู่บนนั้น ซึ่งแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเริ่มนับ

ในที่สุดผู้อาวุโสทั้งสามก็เริ่มตกใจ และจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าตกใจ

หลังจากหยิบป้ายทั้งหมดออกจากแหวนมิติ เจี้ยนเฉินก็ค่อย ๆ ลดมือซ้ายลง

นั่นหมดแล้วหรือ ? ผู้อาวุโสถามเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินพยักหน้าและตอบอย่างใจเย็น” นั่นคือทั้งหมด ! “

กลุ่มคนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ เจี้ยนเฉิน ทุกคนยืนนิ่งเป็นรูปปั้นหินจากจำนวนป้ายจำนวนมากที่อยู่บนโต๊ะ

เวลานี้ ผู้อาวุโสที่รับผิดชอบการนับป้ายใช้เวลาในการนับป้ายทั้งหมดระยะหนึ่ง ก่อนที่จะพูด” ป้าย 1,873 อัน เสร็จสิ้นการยืนยัน!”

เมื่อได้ยินจำนวนป้ายนั้น ทุกคนก็สูดลมหายใจเข้าอย่างรวดเร็วขณะที่หัวใจของพวกเขาเต้นผิดจังหวะทันที สำหรับผู้ที่ได้รวบรวมเพียงไม่กี่ป้ายหรือน้อยกว่าร้อย ป้ายจำนวนนี้มีจำนวนมากเกินไปสำหรับพวกเขาที่จะนำเข้ามา ใครจะรู้ว่าคนที่ดูอายุเพิ่งจะเกินยี่สิบจะมีป้ายจำนวนมากเช่นนั้น

ทัศนคติของผู้อาวุโสทั้งสามที่มีต่อเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปทันทีเมื่อคนที่เขียนชื่อยิ้มกับเจี้ยนเฉิน ทันที “น้องชาย เจ้าชื่ออะไร ? “