ตอนที่ 34 ออกล่าแกนอสูรอย่างต่อเนื่อง

Chaotic Sword God ตอนที่ 34 ออกล่าแกนอสูรอย่างต่อเนื่อง

จ้องมองไปยังศีรษะของมันที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศ ลำตัวของมันฉีดพ่นเลือดออกมามากมาย ใบหน้าของเถี่ยต้ายังคงระมัดระวัง ตอนนี้พวกเขาได้ฆ่าสัตว์อสูรระดับ 1 ได้อย่างง่ายดาย ส่งผลให้ตัวเองรู้สึกมั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของพวกเขา อสรพิษมรกตนั้นไม่ได้ทำให้เถี่ยต้าต้องใช้พลังทั้งหมดของเขาออกมา

เจี้ยนเฉินแยกร่างของอสรพิษอย่างช้า ๆ ด้วยแท่งเหล็กและสะบัดเลือดไปบนพื้นหญ้าโดยรอบ ความจริงแล้วเจี้ยนเฉินมีส่วนร่วมอย่างมากทีเดียวในการฆ่าสัตว์อสูรระดับ 1 ถ้าเขาไม่ได้โจมตีอย่างรวดเร็วราวกับฟ้าผ่า ตัดผ่านร่างกายของอสรพิษร้าย และกลายเป็นบาดแผลที่ถูกแทงขนาดใหญ่แล้วล่ะก็ ขวานรบของเถี่ยต้าคงไม่อาจตัดผ่านหัวอสรพิษได้อย่างง่ายดายนัก

เถี่ยต้าควงขวานในมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ขณะที่เหยียบหัวของอสรพิษ เจียงหยางเซียงเทียน นี่คือสัตว์อสูรระดับ 1 จริงหรือ ไม่ใช่ว่ามันอ่อนแอเกินไปหรือ !

เจี้ยนเฉินหัวเราะเมื่อเขาได้ยินเถี่ยต้ากล่าวเช่นนั้น มันไม่ใช่เพราะสัตว์อสูรอ่อนแอ แต่เพราะเมื่อเราทั้งสองคนร่วมมือกันนั้นมันแข็งแกร่งมากเกินไป นอกจากนี้สัตว์อสูรระดับ 1 ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับคนที่กำลังจะตัดผ่านไปยังระดับเซียน

เถี่ยต้าหันกลับมายิ้มให้เจี้ยนเฉินและเช็ดขวานที่เต็มไปด้วยเลือดให้แห้ง พาดมันไว้บนไหล่ของเขา เขาหัวเราะและกล่าวว่า ถ้าเจ้ากล่าวเช่นนั้น คงไม่ได้หมายความว่า พวกเราสามารถที่จะเดินไปรอบ ๆ และฆ่าสัตว์อสูรระดับหนึ่งได้หรือ… ?

ราวกับว่าเจี้ยนเฉินตระหนักได้ถึงจุดนี้ เขาเผยให้เห็นรอยยิ้มกว้าง ไม่เลว ด้วยความแข็งแกร่งของเราสองคน ต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับ 1 ด้วยตัวพวกเราเอง เราก็สามารถที่จะฆ่ามันได้อย่างง่ายดาย แต่ถ้าเราจะร่วมกันแล้ว ไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนในเขตแดนชั้น 2 นี่จะสร้างปัญหาให้กับเราได้ สัตว์อสูรที่นี่ไม่ได้แข็งแกร่งนักเพราะต้องการเพียงแค่ให้บรรดาลูกศิษย์ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการต่อสู้เท่านั้น จึงไม่มีสัตว์อสูรใด ๆ ที่แข็งแกร่งที่นี่ ยกเว้น … เขาหายไปในความคิด

เจี้ยนเฉินหยุดพูด ส่งผลให้เถี่ยต้าชะงัก ยกเว้น …

ถ้าหากเราพบกับกลุ่มของสัตว์อสูร แต่อย่างไรก็ตาม เรายังไม่รู้ว่ามันอยู่กับที่หรือไม่ ใบหน้าเจี้ยนเฉินมีท่าทีเคร่งเครียดในขณะที่เขาพูด ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เจี้ยนเฉินย่อมไม่พบปัญหา เขาย่อมผ่านสัตว์อสูรระดับ 1 ไปได้ แต่ถ้าพวกมันมาเป็นกลุ่มแล้วพวกเขาคงไม่อาจจัดการมันได้หมด

เถี่ยต้าย่นคิ้วของเขาเข้าหากันและกล่าวอย่างไม่แน่ใจว่า มันไม่ควรเป็นเช่นนั้น ข้าอยู่ในป่ามาก็หลายครั้ง แต่ไม่เคยเจอสัตว์อสูรอยู่ด้วยกัน

มันไม่อาจแน่ใจได้ทั้งหมด ข้าเคยอ่านหนังสือในห้องสมุดที่เกี่ยวข้องกับสัตว์อสูร ซึ่งกล่าวถึงประเภทของสัตว์อสูรที่อยู่รวมกัน ความแข็งแกร่งของพวกมันมากนัก และมันยากที่จะออกเดินทางตัวเดียว เจี้ยนเฉินเดินไปที่หัวอสรพิษ และเขาก็ตระหนักว่าอสรพิษยาวเพียง 6-7 เมตร โดยใช้แท่งเหล็กตัดผ่านไปในระยะ 7 เมตร เขาใช้ท่อนเหล็กเขี่ยบางอย่างออกจากร่างกายของอสรพิษ ซึ่งเผยให้เห็นเป็นผลึกสีเลือด

ภายในทวีปเทียนหยวน มีแกนอสูรมากมายหลายชนิด ในขณะที่ไม่ได้มีแกนอสูรอยู่ในจุดเดียวกันทุกตัว บางครั้งสัตว์อสูรก็มีแกนอสูรอยู่บริเวณหัว บ้างก็อยู่ที่บางส่วนของกระเพาะอาหาร บ้างก็อยู่ที่ช่องท้อง เช่น อสรพิษตัวนี้มีแกนอสูรอยู่ที่ส่วนหาง แต่เจี้ยนเฉินก็รับรู้มันมานานแล้ว

ปัง! เถี่ยต้ายกขวานออกจากบ่าเหวี่ยงมันไปที่ต้นไม้ มันจมลงไปในต้นไม้เป็นอย่างง่ายดาย เหมือนเทน้ำในถัง ก่อนที่เขาจะร้องออกมาเสียงดังว่า ถ้ามีสัตว์อสูรที่รวมกันเป็นกลุ่มจริง ๆ ล่ะก็ ข้า เถี่ยต้า แน่นอนจะฆ่าพวกมันทั้งหมด !

เจี้ยนเฉินหยิบแกนอสูรออกมาจากส่วนหางของอสรพิษและลูบมัน เช็ดเลือดกับหญ้าบริเวณใกล้เคียง และโยนมันไปทางเถี่ยต้า เอาล่ะ อย่าได้ตะโกนมาก มีสัตว์อสูรมากมายที่เดินทางเป็นฝูงในทวีปเทียนหยวน แต่มันไม่ได้หมายความว่าเราจะพบหนึ่งในพวกมัน แต่มันก็ไม่มีอะไรแน่นอน ก็หลังจากที่พวกเราเข้ามาภายในป่าอสูรแห่งนี้

เถี่ยต้าคว้าแกนอสูรที่โยนมา เขาจ้องมองอย่างแปลกประหลาด เจ้าให้กับข้างั้นหรือ ?

เจี้ยนเฉินหัวเราะและกล่าวว่า เจ้าเป็นคนสังหารอสรพิษตัวนี้ ดังนั้นแกนอสูรนี้จึงควรเป็นของเจ้าอย่างแท้จริง เห็นเถี่ยต้าพยายามที่จะหาเหตุผลในเรื่องนี้ เจี้ยนเฉินยังคงกล่าวว่า แกนอสูรนี้เป็นของเจ้า อย่าได้พูดเป็นอย่างอื่น เพียงแค่รับมันไป นอกจากนี้พวกเรายังมีเวลาถึง 3 วัน ด้วยความเร็วของพวกเราในปัจจุบัน แน่นอนว่ามันควรได้รับมากกว่านี้ ดังนั้นข้าไม่ได้สนใจแกนอสูรชิ้นนี้สักเท่าไรนัก

ฮ่า ๆ เข้าใจแล้ว ข้าจะรับเอาแกนอสูรนี้ไป แกนอสูรต่อไปจะเป็นของเจ้าไม่ว่าผู้ใดจะเป็นคนฆ่ามันก็ตาม ถือแกนอสูรสีเลือด โยนมันสูงขึ้นไปในอากาศ เถี่ยต้ามีความสุขมาก แน่นอนเพราะมันเป็นครั้งแรกที่เขาได้รับมัน หลังจากที่ฆ่าสัตว์อสูรระดับ 1

หลังจากนั้นทั้งสองก็ยังคงออกเดินอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเจี้ยนเฉินมีสัญชาตญาณรับรู้ว่ามีอันตรายหรือไม่ได้อย่างรวดเร็ว เถี่ยต้าจึงทำได้เพียงยกหน้าที่ลาดตระเวนให้กับเจี้ยนเฉิน ในทางกลับกัน เขาเริ่มที่ฟันไปที่หญ้าอย่างไม่หยุดหย่อน เพื่อทำให้ทางเดินโล่งขึ้น แม้ว่าตลอดเวลาเขานั้นได้โบกขวานอันหนักออก แม้หนึ่งรอบจะใช้พลังงานมาก แต่เถี่ยต้าก็ทำมันออกง่ายราวกับทานอาหาร ด้วยความแข็งแกร่งที่พระเจ้ามอบให้ เขาทำงานไปอย่างราบรื่นและดูเหมือนว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งอันมหาศาลนัก ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่มันจะหมดในสถานการณ์เช่นนี้

ไม่นานหลังจากที่ทั้งคู่ได้ออกจากบริเวณนั้น หูของเจี้ยนเฉินกระตุกขึ้นและเสียงฝีเท้าก็หยุดลงอย่างกะทันหัน เขาเหยียดมือของเขาไปทางเถี่ยต้าที่กำลังตัดวัชพืชเหล่านั้น ชี้ไปด้านหน้าของพวกเขาและทำมือเป็นสัญลักษณ์ให้หยุด

เถี่ยต้าสังหรณ์ใจและเข้าใจสถานการณ์และการถางวัชพืช เขาจับขวานรบของเขาไว้แน่นทางด้านหน้า เขากลับไปอยู่ข้างเจี้ยนเฉินและยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเจี้ยนเฉิน ตาของเถี่ยต้าเป็นประกายชั่ววูบหนึ่ง ในขณะที่เขาตรวจสอบบริเวณโดยรอบของพวกเขาด้วยความระมัดระวัง