ตอนที่ 340: ดินแดนศักดิ์สิทธิ์.

ตอนที่ 340: ดินแดนศักดิ์สิทธิ์.

ฉินจี๋ที่เฝ้าดูมีสีหน้าประหลาดเมื่อเขาสังเกตชายทั้งสองคน “พวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่ ? ดูเหมือนว่าซาร์เอี้ยจะถูกโจมตีอย่างไม่รู้จบ แต่ข้ากลับมองไม่เห็นว่ามันมาจากไหน กระบี่ในมือของเจี้ยนเฉินก็หายไปเช่นกัน เจี้ยนเฉินเป็นคนที่ค่อนข้างแปลก เขาเป็นคนที่ลึกลับมากกว่าที่ข้าคิดเอาไว้เสียอีก” แม้แต่ฉินจี๋ก็ไม่สามารถมองเห็นกระบี่วายุโปรยได้เนื่องจากความเร็วในการเคลื่อนไหวของมันนั้นเกินกว่าที่เขาจะสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งหมายความว่าเขาจะเห็นเพียงประกายไฟที่พุ่งออกมาจากชุดเกราะของซาร์เอี้ย

ในอีกด้านหนึ่ง หมิงตงมองด้วยความโล่งใจเมื่อเห็นซาร์เอี้ยถูกอาบด้วยประกายไฟ เขาพึมพำด้วยรอยยิ้มว่า ” ไม่น่าแปลกใจเลย เขาเป็นน้องชายของข้า เขาจึงเป็นคนพิเศษ ดูเหมือนว่าถ้าเป็นต่อไปเช่นนี้ อีกไม่นานซาร์เอี้ยคงพ่ายแพ้แน่ ข้าไม่น่ากังวลเกี่ยวกับการต่อสู้เกินไปเลย ! “

“โอ้ ! ดูเหมือนน้องชายจะซ่อนสิ่งลึกลับไว้ เขาสามารถจัดการกับซาร์เอี้ยที่มียุทธภัณฑ์คุมกฎได้อยู่หมัด เช่นนี้ข้าคิดว่าถ้าไม่ใช่เพราะชุดเกราะ ซาร์เอี้ยคงจะตายไปนานแล้ว อย่างไรก็ตาม ว่าแต่ทำไมน้องชายถึงแข็งแรงมากเช่นนี้ ? เนื่องจากเป็นการโจมตีที่ทุกคนมองไม่เห็น มันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะป้องกัน ข้าบอกได้เลยว่าการเป็นคู่ต่อสู้ของเขาจะไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดเลย” เทียนมู่หลิงจ้องมองบนสังเวียนด้วยดวงตาที่เปล่งประกายด้วยความสงสัย

แม้แต่สาวชุดเหลืองหวงหลวนก็ยังจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความงุนงง นางมีสีหน้าที่ซับซ้อน นางอดไม่ได้ที่จะคิดย้อนกลับไปในครั้งแรกที่นางได้พบกับเจี้ยนเฉิน,การเจอกันอันแสนอึดอัดใจที่แม่น้ำ จากนั้นนางก็คิดถึงตอนที่เห็นเขาระหว่างการแข่งขันเอาชีวิตรอด

“เจ้าเป็นชายคนเดียวกันกับคนก่อนหรือเปล่า ? ” หวงหลวนใจลอยในขณะที่มองเจี้ยนเฉินและพึมพำกับตัวเอง นางจำได้อย่างชัดเจนว่าเมื่อสองสามปีก่อนเจี้ยนเฉินไม่คู่ควรที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของนางด้วยซ้ำ เขาแทบไม่สามารถทำอันตรายนางได้เลย นางไม่รู้เลยว่าหลังจากเวลาผ่านไป นางจะได้พบกับเจี้ยนเฉินที่แข็งแกร่งกว่าคนเดิมซึ่งสามารถเอาชนะนางได้ตั้งแต่การโจมตีครั้งแรก

……….

บนสังเวียน ซาร์เอี้ยยึดติดอยู่กับพื้นดินอย่างเหนียวแน่นในขณะที่เขาจับยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎของเขาด้วยกำลังทั้งหมดและตะโกนว่า “เจี้ยนเฉิน ! เจ้าไม่สามารถทำร้ายข้าได้ในขณะที่ข้าใส่ชุดเกราะธาตุแสง อย่าเปลืองพลังงานเลย ! ช้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังทำสิ่งนี้อย่างไร ข้ารู้แค่ว่าเจ้าจะไม่สามารถทำมันไว้ได้นาน เพียงแค่รอจนกว่าพลังงานของเจ้าจะหมด เจ้าต้องพ่ายแพ้ ! “

ราวกับว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้ยินเสียงคำรามของซาร์เอี้ย เขายังคงปิดเปลือกตาในขณะที่นิ้วของเขากระตุก บนนิ้วนั้นแสงปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าสามารถมองเห็นได้ชัดเจนก่อนที่มันจะถูกยิงตรงไปยังซาร์เอี้ย

ในขณะที่การเคลื่อนไหวของซาร์เอี้ยถูกจำกัด เขาบังคับให้ตัวเองรั้งยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎไว้เพื่อต้านทานการโจมตี ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเคลื่อนไหวอะไรได้และทำได้เพียงจ้องมองเมื่อปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าพุ่งเข้ามาใกล้เขา

ซาร์เอี้ยรู้สึกหวาดกลัวเมื่อเห็นปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้า แม้ว่าเขาจะมีความเชื่อมั่นในชุดเกราะธาตุแสงและความแข็งแกร่งของเขาในฐานะเซียนปฐพีวัฏจักรที่ 6 ซึ่งมีทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเมื่อตอนที่ปราณกระบี่สร้างความเสียหายให้กับอาวุธเซียนของคารากา เป็นครั้งแรกที่ซาร์เอี้ยรู้สึกสงสัยในใจ พลังป้องกันของชุดเกราะธาตุแสงจะถูกปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าทำลายได้หรือไม่ ?

แม้ในขณะที่ซาร์เอี้ยตกอยู่ในภวังค์ความคิดชั่วครู่หนึ่ง ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าก็ยังคงมุ่งหน้าเข้ามา มันบินตรงไปที่หน้าอกของเขา

ชุดเกราะเริ่มมีรูขยายขึ้นอย่างไรเสียง ในขณะที่ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าเจาะรูเข้าไปในร่างกายของเขา

ซาร์เอี้ยแสดงความไม่พอใจโดยส่งเสียงฮึดฮัด เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาเริ่มสั่น ช่วงเวลาที่ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าเข้ามาในร่างกายของเขา มันก็เริ่มพุ่งไปมาภายใน ซาร์เอี้ยจะรู้สึกว่าอวัยวะของเขาอยู่กำลังจะถูกทำลายเป็นชิ้น ๆอยู่ตลอดเวลา

“อ๊า ! ” ซาร์เอี้ยคำรามเสียงดังขณะที่เส้นเลือดในหน้าผากของเขาโป่งออกมา พลังเซียนทั้งหมดในร่างกายของเขาพุ่งขึ้นทันที มันห่อปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าเพื่อกำจัดมันออกจากร่างกายของเขา

ในขณะที่ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้ายังอ่อนแอ พลังของมันก็ยังเพียงพอที่จะทำให้ซาร์เอี้ยหวาดกลัวอย่างไม่น่าเชื่อ เขาใช้พลังเซียนทั้งหมดของเขาเข้าแทรกแซงแต่มันล้มเหลว และปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าก็ยังคงทำลายอวัยวะภายในของเขา

เมื่อปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าพุ่งพล่านภายในซาร์เอี้ย มันลดโอกาสการมีชีวิตของเขาลง ไม่เพียงแต่ร่างกายที่มีจุดอ่อนเท่านั้น มันยังเป็นจุดที่อันตรายที่สุดด้วย เมื่อปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าทำลายอวัยวะภายใน ในเวลาไม่กี่วินาทีซาร์เอี้ยจึงได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างมาก

” ..พลังนี้คืออะไร ? รีบเอามันออกไป เอาพลังนี้ออกไปจากร่างกายของข้า ! ” ซาร์เอี้ยมีสีหน้าที่สะพรึงกลัวในขณะที่เขาร้องขอเจี้ยนเฉิน ในเวลานี้ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้ากระเด้งอยู่ในร่างกายของเขา และถ้ามันเข้าใกล้หัวใจของเขาเกินไป หัวใจของเขาก็จะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เหมือนเต้าหู้ทันที แม้แต่นักรบธาตุแสงก็ไม่สามารถเอาตัวรอดจากอาการบาดเจ็บเช่นนี้ได้

แสงสีเงินจาง ๆ ปรากฏอยู่ในมือของเจี้ยนเฉินในขณะที่เขาลืมตาอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นถึงความเหนื่อยล้า ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็กระพริบ เขาพุ่งเข้าใส่ด้านหน้าของซาร์เอี้ยที่ถูกทุบและวางฝ่ามือของเขาเข้ากับหน้าอกของซาร์เอี้ย

ในช่วงเวลานี้เจี้ยนเฉินวางฝ่ามือของเขาแนบกับหน้าอกของซาร์เอี้ย ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าที่กำลังสร้างหายนะอยู่ภายในหน้าอกของเขากลับมาเชื่องเหมือนแกะทันที เช่นเดียวกับที่เด็กที่เชื่อฟังประพฤติตัว มันค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากหน้าอกของซาร์เอี้ยและค่อย ๆ ขยับเข้าไปในฝ่ามือของเจี้ยนเฉิน หลังจากนั้นมันจึงผสมเข้ากับจิตวิญญาณกระบี่ภายในจุดตันเถียนของเจี้ยนเฉิน