ตอนที่ 366 - หนีไม่พ้น (4)

ตอนที่ 366 – หนีไม่พ้น (4)

ในขณะที่เขาวิ่งเจี้ยนเฉินยังคงคิดถึงทางเลือกของเขา เขาเปลี่ยนทิศทางบ่อยๆ เขารีบไปหาเมืองที่ใกล้ที่สุด

เจี้ยนเฉินเมื่อได้สำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบแล้ว เขาก็รู้ว่าห่างออกไปหนึ่งพันกิโลเมตรเป็นเมืองชั้นหนึ่ง ด้วยเซียนสวรรค์ธาตุลมไล่ตามเขา เขาจะสามารถทิ้งเซียนสวรรค์ไปได้ชั่วคราว ถ้าเขาจะหยุด จากนั้นเซียนสวรรค์ก็จะตามเขาทันโดยเร็ว

ดังนั้นการวิ่งโดยไม่มีจุดมุ่งหมายหรือทิศทางนั้นไม่ตอบโจทย์ เมื่อพลังเซียนของเขากำลังจะหมดไปแล้วเขาจะมาถึงจุดที่ไม่มีที่กลับ เขาต้องเข้าเมือง ด้วยผู้คนมากมายที่อยู่โดยรอบ เขาสามารถซ่อนตัวเองได้โดยไม่ถูกจับ

เจี้ยนเฉินเดินทางไปยังเมืองชั้นหนึ่งอย่างรวดเร็วและเมื่อเขามาถึงเขาก็กระโดดข้ามกำแพงเพื่อหลบซ่อนตัวอยู่ในอาคารหลังหนึ่ง

ไม่นานหลังจากที่เจี้ยนเฉินหายตัวไป แสงสีฟ้าที่สามารถมองเห็นได้ในขณะที่ผู้อาวุโสสามบินผ่านอากาศ ลอยอยู่กลางอากาศในตอนกลางคืน เขาจ้องไปที่เมือง” ช่างเป็นเด็กที่เจ้าเล่ห์ เมื่อเห็นว่าเจ้าหยุดอยู่ในเมือง นั่นหมายความว่าเจ้าไม่สามารถเร่งความเร็วแบบนั้นได้เป็นระยะเวลานาน” หลังจากนั้นผู้อาวุโสยังคงนิ่งเงียบ ในขณะที่เขาศึกษาเมืองด้วยตาของเขาราวกับพยายามค้นหาร่องรอยของเจี้ยนเฉินที่ถูกไล่ล่ามา

หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้ยินเสียงของเซียนสวรรค์ทั้งเจ็ดที่บินผ่านอากาศมาก่อนที่จะหยุดลงทันทีถัดจากผู้อาวุโสสามของตระกูลชิ

” ผู้อาวุโสสาม เจี้ยนเฉินจะซ่อนตัวอยู่ในเมืองหรือไม่” ผู้อาวุโสสี่ถาม

ผู้อาวุโสสามถอนหายใจ”ความเร็วของเจี้ยนเฉินนี้เร็วเกินไปจริงๆ ด้วยพละกำลังของข้าก็ไม่สามารถตามเขาได้ทัน เขาพยายามที่จะหายตัวไปในเมืองและข้าก็ยังไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน”

” ปะ..เป็น..ไปได้อย่างไร? ผู้อาวุโสสาม ความเร็วของเจี้ยนเฉินนั้นเร็วมากจริง ๆ แม้แต่เจ้าก็ไม่สามารถติดตามได้จริงๆ ? ดวงตาของผู้อาวุโสสี่เบิกกว้างขึ้นอย่างมากโดยไม่อยากเชื่อคำพูดที่ออกมาจากปากของผู้อาวุโสสาม

แต่เขาไม่ใช่คนเดียว พี่น้องสองคนจากตระกูลเจียเต๋อก็จ้องมองด้วยความไม่อยากเชื่อเช่นกัน เซียนปฐพีที่สามารถแซงหน้าเซียนสวรรค์ธาตุลมได้นั้นเป็นไปไม่ได้จนกระทั่งบัดนี้

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ผู้อาวุโสสามของตระกูลไคก็ซ่อนรอยยิ้มเล็ก ๆ หากแม้แต่เซียนสวรรค์ธาตุลมยังไม่สามารถจับเจี้ยนเฉินได้แล้ว การที่เจี้ยนเฉินหลบหนีจากมือของเขาได้ก็ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายมากนัก

“เจี้ยนเฉินคนนี้มีทักษะมากเกินไป การซ่อนตัวในเมืองที่มีผู้คนและสิ่งปลูกสร้างนับพัน การจะหาเขากลายเป็นงานที่ลำบากมาก หากเราไม่ระวัง เขาจะใช้ประโยชน์จากความประมาทของเราและหลบหนีท่ามกลางคนอื่น ๆ ” หนึ่งในอาวุโสจากตระกูลเจียเต๋อพูด

“สหาย มันเริ่มแล้ว เราควรรีบและจัดแจงตัวเองไปยังพื้นที่เฉพาะเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะไม่หลบหนีจากเงื้อมมือของเราอีกครั้ง” ผู้อาวุโสสามพูด

“ข้าเห็นว่าควรทำวิธีนี้คือเราแปดคนควรไปหาเจ้าเมืองและให้ทหารออกไปช่วยพวกเรา ส่วนที่เหลือของเราจะปกป้องประตูที่สำคัญรวมทั้งพื้นที่ว่างเปล่าอื่น ๆ ของเมือง ด้วยวิธีนี้เจี้ยนเฉินจะไม่สามารถหลบหนีจากเราได้” ผู้อาวุโสอีกคนจากตระกูลเจียเต๋อกล่าว

ผู้อาวุโสสามพยักหน้าเบา ๆ ” นี่เป็นทางเลือกเดียวที่เหลือ ข้าจะไปแจ้งเจ้าเมือง ท่านทั้งเจ็ดควรกระจายกันออกไปและป้องกันพื้นที่ของท่าน เราต้องเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดไม่ว่าใครจะพยายามจะออกไป พวกเขาต้องใช้น้ำล้างหน้า นี่เป็นการป้องกันไม่ให้เจี้ยนเฉินแปลงโฉมใบหน้าของเขา หากใครไม่ปฏิบัติตาม จงอย่าปรานี”

ทุกคนวางแผนที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ให้สำเร็จ

ภายในสวนขนาดใหญ่ มีกลุ่มทหารที่มีคบเพลิงชูขึ้นสูงจนสามารถมองเห็นพื้นที่ในการลาดตระเวน เพียงแค่พวกเขาปรากฏตัว ทุกคนสามารถบอกได้ว่าพื้นที่นี้ไม่ได้เป็นที่อยู่ของคนปกติ

ไม่นานหลังจาก ทหารรักษาความปลอดภัยลาดตระเวนพื้นที่ผ่านไป เงาดำก็ปรากฏตัวขึ้นจากด้านข้าง ด้วยการปกปิดในเวลากลางคืน เขาเข้าไปในห้องที่ว่างเปล่าแห่งหนึ่งอย่างไม่มีเสียง

ร่างนี้คือเจี้ยนเฉิน หลังจากเลือกบ้านที่ว่างเปล่าที่จะอาศัยอยู่แล้ว เจี้ยนเฉินก็ป้องหูของเขาเพื่อฟังเสียงต่าง ๆ ข้างนอก ก่อนที่จะปักหลักนอนกับเสือขาวข้าง ๆ เขา เขานำแกนอสูรระดับ 5 ออกมาอีกครั้ง เขาเริ่มฟื้นพลังเซียนที่หายไป

เสือขาวดูราวกับว่ามันมีความรู้สึกถึงอันตรายที่เจี้ยนเฉินได้รับอยู่ ในระหว่างนั้นลูกพยัคฆ์นั้นเงียบมากเมื่อมันขดตัวอยู่รอบหน้าอกของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของมันมองไปรอบ ๆ พื้นที่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นและเมื่อพวกเขามาถึงบ้านที่ว่างเปล่า มันนั่งลงข้าง ๆ ของเจี้ยนเฉิน หูของมันก็ถูกตรึงไว้ ลูกเสือขาวก็ไม่ขยับอีก

เวลาผ่านไปเมื่อดวงอาทิตย์ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว เมื่อมาถึงจุดนี้ เจี้ยนเฉินฟื้นกำลังของเขาอย่างเต็มที่และยืนขึ้นเพื่อสำรวจพื้นที่

ห้องนี้ไม่ได้มีคนพักอาศัยอยู่เป็นเวลานาน ดังนั้นจึงมีฝุ่นอยู่บนพื้น นอกจากนี้การจัดวางเครื่องเรือนก็ค่อนข้างธรรมดาราวกับว่ามีความสำคัญสำหรับผู้อยู่อาศัยต่อไปที่จะทำข้อตกลงเมื่อพวกเขาย้ายเข้า

หลังจากนั่งอยู่ในห้องพักหลายนาที ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็ก้มลงมองแหวนมิติของเขา ด้วยความลังเล เขาคว้าแหวนมิติอีกอันและเริ่มแบ่งสิ่งของ ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฏ, ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ และสิ่งของล้ำค่าอื่น ๆ อีกหลายชิ้นเข้าไปในแหวนมิติวงหนึ่ง ในขณะที่แหวนมิติอีกวงบรรจุเสื้อผ้าหลายชุด แกนอสูรและเงิน