ตอนที่ 44 บังเอิญได้พบพี่ใหญ่

Chaotic Sword God ตอนที่ 44 บังเอิญได้พบพี่ใหญ่

เถี่ยต้าดูเหมือนว่าจะไม่ได้ใส่ใจสิ่งอื่น ข้าเดิมพันว่ามันต้องเป็นคนที่ต่อสู้กับสัตว์อสูร

คราแรกเจี้ยนเฉินก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน แต่ประสบการณ์จากสิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากชีวิตก่อนหน้านี้ได้บอกเขาว่าเสียงนี้เป็นเสียงของการต่อสู้ระหว่างผู้คนด้วยกัน ในสภาพแวดล้อมนี้ ไม่ว่าจะเป็นเสียงใด เจี้ยนเฉินก็ตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ที่เขาถูกโจมตีจากลูกศิษย์ด้วยกันเป็นจำนวนมาก จากช่วงเวลาก่อนนี้ เจี้ยนเฉินได้เห็นผู้คนที่มีอายุมากแตกต่างกันไปและลูกศิษย์ที่มากประสบการณ์พวกนั้นกลับร่วงลงไปที่พื้นตั้งแต่ยังไม่ทันป้องกันตัวด้วยซ้ำ เจี้ยนเฉินไม่ได้วางแผนที่จะให้ตัวเองจบลงเช่นนั้น

หูของเขาจับเสียงนั้นเป็นเวลาหลายนาทีนัก เจี้ยนเฉินพยายามที่จะจับเสียงที่เขาได้ยินก่อนหน้านี้ แต่ทันทีที่เขาได้ยิน เขากลับขมวดคิ้วขึ้นใช้ความคิด เสียงที่เขาได้ยินอีกครา มันไม่ได้เป็นเสียงของคนที่ต่อสู้กับสัตว์อสูร แต่กลับเป็นเสียงต่อสู้กันระหว่างคน นอกจากนี้เสียงนั้นยังเข้ามาใกล้นัก

เจี้ยนเฉินมองที่เถี่ยต้าและกล่าวว่า เถี่ยต้า นั่นไม่ใช่เสียงของคนที่ต่อสู้กับสัตว์อสูร แต่เป็นเสียงของคนสองคนต่อสู้กัน เสียงที่ได้ยินนั้นดังใกล้เข้ามา ดังนั้นเจ้าจึงควรเตรียมตัวเองให้พร้อม พวกเราอาจจะลงเอยด้วยการต่อสู้ เจี้ยนเฉินไม่ได้เลือกที่จะออกไปจากพื้นที่นี้ ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของพวกเขา ซึ่งสามารถปกป้องตัวเองได้อย่างง่ายดาย นอกจากนั้นแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่พวกเขาต้องกลัว

ทันใดนั้นเถี่ยต้ากลายเป็นให้ความสนใจทันที ในขณะที่เขาคว้าขวานรบของเขาและถามว่า เจ้าคิดว่ามีกี่คนกันที่กำลังต่อสู้? เจียงหยางเซียงเทียน เจ้าคิดว่าพวกเราควรไปดูหรือไม่ ?

เจี้ยนเฉินถือแท่งเหล็กไว้เหนือกองไฟ ไม่จำเป็น ต่อให้พวกเราไม่ต้องสอดมือเข้าไป อีกไม่นานพวกเขาจะเข้ามาใกล้ในไม่ช้า

อ่า ! เถี่ยต้ากลับไปนั่งลงทันที หลังจากนั้นใบหน้าก็เรียบสงบ

ในไม่ช้า เสียงของการต่อสู้ก็กลายเป็นดังขึ้นและดังไปยังขั้นที่แม้แต่เถี่ยต้ายังสามารถได้ยินมัน ร่างของคนกลุ่มหนึ่งเคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็วจากทางพุ่มไม้และวิ่งตรงมาบริเวณที่จุดไฟ

ทันใดนั้น ด้านหลังพวกเขานั้นก็เป็นกลุ่มคนที่สวมใส่ชุดคลุมสีดำ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ากำลังไล่คนกลุ่มนี้

เพื่อนทั้งสองคนนั้น กลุ่มคนที่อยู่ข้างหลังนั้นต้องการที่จะขโมยแกนอสูรของเรา ไม่เพียงแต่พวกเขาแข็งแกร่ง แต่จำนวนของพวกเขานั้นยังมากกว่าของพวกเรา ข้าหวังว่าเราสามารถรวมพลังและต่อสู้กับพวกเขาให้ออกไป มิฉะนั้นหลังจากลงแรงอย่างหนัก ในช่วง 2 วันนี้คงต้องสูญเปล่าโดยพวกเขาแน่ คนหนึ่งตะโกนออกมาจากระยะไกล แม้ว่าเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าจะมีกันแค่ 2 คน แต่ถ้าทั้งสองคนเข้าร่วมกับพวกเขา แล้วพวกเขาอาจจะสามารถต่อสู้ได้อย่างเท่าเทียมกับฝ่ายตรงข้ามได้

ได้ยินเสียงเช่นนั้น คิ้วของเจี้ยนเฉินขมวดเข้าหากัน เขารู้สึกว่าเขาคุ้นเคยกับเสียงนี้ราวกับว่าเขาเคยได้ยินมันมาก่อน แต่อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถจดจำชื่อนั้นได้ เห็นได้ชัดว่าเขาคงไม่ได้ใส่ใจมันเท่าไหร่นัก

ทั้งสี่คนกำลังวิ่งหนีใกล้เข้ามาหาเจี้ยนเฉินเรื่อย ๆ ในตอนนี้ คนที่ไล่พวกเขาจากด้านหลังจู่ ๆ ก็เร่งไปสกัดข้างหน้าและไม่ให้ทั้งสี่คนได้ก้าวไปไหนอีก ถือกระบี่ยักษ์ขึ้น เขาเหวี่ยงกระบี่ของเขาออกอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งในผู้นำกลุ่มนั้นหันกลับไปสู้ด้วยอาวุธเซียนของเขาเพื่อรับมือกับกระบี่ของฝั่งตรงข้าม

ตึ้ง

ทั้งสองคนมีความแข็งแกร่งที่แตกต่างกันมากอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากคนที่ขัดขวางการโจมตีนั้นก็ปลิวไปทางด้านหลังอย่างรุนแรง.

ด้วยความว้าวุ่นใจอันมาจากผู้ที่ไล่ล่ามาจากด้านหลังได้ตามทันอีกครั้งและเริ่มโจมตีผู้ที่พยายามหลบหนีอีกครั้ง มี 8 คนที่ติดตามมาและพวกเขาค่อนข้างแข็งแกร่ง ความแตกต่างของจำนวนระหว่างพวกเขานั้นเพิ่มความกดดันมากขึ้น หากไม่มีกำลังเสริมคนที่พยายามหลบหนีไปจะสูญเสียไปในที่สุด

ลั่วเจี้ยน หยุดอยู่ตรงนี้ ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าไปแน่ หนึ่งในคนกลุ่มนั้นคำรามออกมาและวิ่งไป

ได้ยินเสียงนี้ เจี้ยนเฉินที่กำลังยืนอยู่ไม่ไกลถึงกับนิ่งงัน เสียงที่พูดออกมาเป็นหนึ่งเสียงที่เขาคุ้นเคยนัก มันเป็นเสียงของพี่ชายใหญ่ของเขา เจียงหยางหู่

พี่ใหญ่ ! เจี้ยนเฉินร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ ทันใดนั้น ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นตื่นตระหนกและโดยปราศจากความลังเลใจ เขาพุ่งตรงไปบริเวณนั้นด้วยแท่งเหล็กในมือของเขา

มองเห็นเจี้ยนเฉินเคลื่อนไหว เถี่ยต้าก็เริ่มที่จะตามเจี้ยนเฉินไปอย่างติด ๆ ขวานของเขาที่อยู่ในมือ สำหรับที่ผ่านมา 3 วัน เถี่ยต้าเริ่มที่จะทำตามคำสั่งของเจี้ยนเฉินโดยปราศจากความเหตุผล

ในช่วง 3 วัน นี้ ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินได้ถูกเปิดเผยออกมา ด้วยประสบการณ์ของเขาในการอยู่รอดในป่าและกลยุทธ์ของเขา เถี่ยต้ายังคิดว่าเขานั้นเป็นรองเจี้ยนเฉินในด้านพรสวรรค์นัก

เจี้ยนเฉินลอยข้ามพื้นดิน วิ่งตัดพงหญ้าไปยังสถานที่ซึ่งมีต่อการต่อสู้กำลังเกิดขึ้น มือของเขาพร่าเลือนอย่างรวดเร็ว เป็นแท่งเหล็กที่บินผ่านอากาศและแทงทะลุไปยังคนที่กำลังต่อสู้กับเจียงหยางหู่ เขาโล่งใจที่ได้ยินว่าคนที่เข้ามาหาเขาคือพี่ชายของเขา เจียงหยางหู่

แม้ว่าทุกคนได้สังเกตเห็นเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้า และได้ป้องกันอย่างระมัดระวังกับทั้งสองคนที่มาใหม่ แต่เจี้ยนเฉินนั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนไม่ทันได้ระวังตัว ท่ามกลางความมืดสายตาของพวกเขามีขีดจำกัด ที่ไม่มีใครได้สังเกตเห็นแท่งเหล็กในมือของเจี้ยนเฉิน

ปลายแหลมของแท่งเหล็กแทงเข้าไปยังคู่ต่อสู้ของเจียงหยางหู่ ทำให้เขากรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ขึ้นไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน ขณะที่เขาหมุนตัวไปรอบโดยให้อีกฝ่ายได้โต้กลับ เจี้ยนเฉินใช้ขาของเขาเตะไปยังทรวงอกของอีกฝ่าย ให้อีกฝ่ายกระเด็นไปในอากาศ