ตอนที่ 447 - สองตัวเลือก

ตอนที่ 447 – สองตัวเลือก

หลังจากหายตกใจ สีหน้าของเจ้าสำนักหัวหยุนก็เริ่มมืดครึ้มลงเล็กน้อยในขณะที่ดวงตาของเขาทอประกายออกมา เจียงหวูจี่จากตระกูลเจียงหยางได้สร้างแรงกดดันอย่างไม่น่าเชื่อต่อสำนักหัวหยุน ไม่เพียงเท่านั้นพวกเขายังคงถูกกดดันแม้หลังจากมีเซียนสวรรค์ 3 คน แต่ตอนนี้ตระกูลเจียงหยางมีลูกหลานที่มีความสามารถ สถานการณ์เช่นนี้ทำให้เฉิงเฟยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นห่วง

“วันนี้เจียงหยางเซียงเทียนอายุ 21 ปี แต่เขามีความแข็งแกร่งของเซียนปฐพี – ดูเหมือนจะเป็นเซียนปฐพีขั้นสูงสุด หากบุคคลเช่นนี้เติบโตขึ้น สำนักหัวหยุนของเราก็จะถูกบดขยี้ภายใต้ฝ่าเท้าของตระกูลเจียงหยาง” เฉิงเฟยคิดกับตัวเองอย่างวิตก พลันเฉิงเฟยหยิบเอาหยกแม่ลูกออกจากแหวนมิติของเขาทันที แล้วทำลายมันเพื่อแจ้งผู้อาวุโสสูงสุดที่ซ่อนตัวอยู่ภายในภูเขา

ภายในส่วนลึกของภูเขาด้านหลังสำนักหัวหยุนมีเซียนสวรรค์ 3 คนรวมตัวกันอยู่ที่นั่น ผู้อาวุโสสูงสุด 2 คนเปลี่ยนมาให้ความรู้แก่คนที่เพิ่งทะลวงผ่านซีหยา

ทันใดนั้นหนึ่งในผู้อาวุโสสูงสุดได้ดึงหยกขนาดเล็กออกมาดู ในทันใดมันก็แยกออกเป็น 2 ส่วน

เมื่อเห็นการแตกของหยก ผู้อาวุโสอีกคนหนึ่งและซีหยาต่างก็เริ่มกังวล พวกเขารู้ว่ามันหมายถึงอะไรเมื่อหยกแตก

“ดูเหมือนว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นภายในสำนักหัวหยุน อยู่ที่นี่และสอนซีหยาต่อไป ข้าจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น” ผู้อาวุโสสูงสุดพูด

ผู้อาวุโสอีกคนยืนขึ้นจากเก้าอี้ “ข้าแน่ใจว่ามีบางสิ่งที่สำคัญเกิดขึ้น มิฉะนั้นเฉิงเฟยจะไม่ทำลายหยกแม่ลูก ทำไมเราทั้งสามไม่ไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ? “

หลังจากนั้นเซียนสวรรค์ทั้งสามก็ออกจากภูเขาและบินไปที่สำนัก

ที่ประตูด้านหน้า มีเสียงกึกก้องดังขึ้นหลายครั้ง สามารถได้ยินได้ในขณะที่เซียนปฐพีอีกนับสิบถูกส่งปลิวออกไป พวกเขาปลิวออกไปจากเจี้ยนเฉินโดยมีเลือดกระอักออกมาจากปาก กระแทกเข้าไปในอาคารใกล้เคียง พวกเขาปลิวผ่านกำแพงจนเป็นรู

“เจ้าคือเจียงหยางเซียงเทียน จริง ๆ หรือ ? ” ผู้อาวุโสสำนักหัวหยุนมองดูเจี้ยนเฉินด้วยหน้าที่ซีดขาว หัวใจของเขาทนไม่ได้ที่จะยอมรับภาพที่เห็นต่อหน้าเขา เซียนปฐพีนับสิบคนพ่ายแพ้ต่อเจียงหยางเซียงเทียน ทำให้เฉิงเฟยรู้สึกราวกับว่าพลังที่เขาเพิ่งได้รู้เห็นนั้นมาจากจินตนาการของเขา เขาไม่อยากเชื่อเลยและเริ่มสงสัยตัวตนของคนที่อยู่ข้างหน้าเขา เขาเป็นคนคนเดียวกันกับเจียงหยางเซียงเทียนที่มีความแข็งแกร่งเกือบเท่าเฉิงหมิงเซียงเมื่อหลายปีก่อน?”

ด้วยก้อนหินที่แตกละเอียดที่ล้อมรอบพวกเขา ชายนับสิบคนที่ถูกกระแทกตรงเข้าไปในอาคารยืนขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่ซีด เซียนปฐพียืนอยู่ข้างเฉิงเฟยทุกคนมองดูเจี้ยนเฉินด้วยท่าทางที่ประหลาดใจ พวกเขาตกตะลึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินเหมือนกับที่เฉิงเฟยกำลังเป็นอยู่

“เจ้าสำนักเฉิง ข้า เจียงหยางเซียงเทียน, ยืนอยู่ที่นี่ในวันนี้ แสดงพลังของสำนักหัวหยุนของเจ้าให้ข้าเห็นว่าสำนักของเจ้าสามารถทำอะไรได้บ้าง” เจี้ยนเฉินพูด

“เจียงหยางเซียงเทียน เจ้าป่าเถื่อนนัก สำนักหัวหยุนของเราไม่ได้เป็นสถานที่ที่เจ้าสามารถประพฤติตัวป่าเถื่อนได้ รอจนกว่าผู้อาวุโสสูงสุดมาถึง เราจะดูว่าเจ้าจะกระทำตามอำเภอใจได้หรือไม่” เซียนปฐพีที่ยืนอยู่ข้างเฉิงเฟยพูด

ขณะที่เขาพูดจบ กลิ่นอายที่ทรงพลังสามคนก็บินมาจากด้านหลังของสำนักหัวหยุน ชายสวมเสื้อคลุมสีขาวสามคนปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนที่จะร่อนลงมาที่สำนักหัวหยุนอย่างช้า ๆ

เมื่อเห็นเซียนสวรรค์ทั้งสามท่าน ศิษย์ทุกคนคุกเข่าลงและร้องออกมาทันทีว่า “พวกเราคำนับผู้อาวุโสสูงสุด ! ” เสียงของเหล่าบรรดาศิษย์นั้นดังมากและสามารถได้ยินได้ทั่วทั้งภูเขาเทียนหัว

เจ้าเป็นใคร ! ” ดวงตาของซีหยาจ้องมองที่เจี้ยนเฉินอย่างดุร้ายโดยไม่สนใจลูกศิษย์

ผู้อาวุโสสูงสุดอีกสองคนไม่พูดอะไรและมองไปรอบ ๆ อาคารที่ถูกทำลายในบริเวณใกล้เคียงแทน ในแต่ละฉากของการทำลายล้าง สีหน้าการแสดงออกของพวกเขาเคร่งเครียดยิ่งขึ้น พวกเขาทั้งคู่เป็นเซียนสวรรค์มาเป็นเวลานานและพวกเขาบอกได้ว่าพลังงานที่ใช้ในการโจมตีเหล่านี้ประกอบไปด้วยธาตุไฟ ความสามารถในการควบคุมพลังงานของโลกนั้นเป็นมนต์ขลังที่มีเพียงเซียนสวรรค์เท่านั้นที่ทำได้

“ผู้อาวุโสสูงสุดและอาจารย์ เขาเป็นคนที่ตัดแขนลูกชายของข้า เจียงหยางเซียงเทียน” เจ้าสำนักเฉิงเฟยพูดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ตอนนี้เซียนสวรรค์ทั้งสามอยู่ที่นี่แล้ว เขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและไม่กลัวเจี้ยนเฉินอีกต่อไป

ตามคำพูดของเฉิงเฟย ดวงตาของเซียนสวรรค์ทั้งสามนั้นส่องประกายแวววาวขณะที่พวกเขามองดูเจี้ยนเฉิน ซีหยาสูญเสียความสงบไปในทันที “เจียงหยางเซียงเทียน เจ้าช่างกล้า ! สวรรค์ได้เว้นทางเดินไว้ให้เจ้า เจ้ากลับเพิกเฉย ดังนั้นจงเดินไปสู่นรกเถิด ไม่มีใครขัดขวางเจ้า ! เนื่องจากเจ้ามาที่สำนักหัวหยุนของเราในวันนี้อย่าคาดหวังว่าจะได้จากไป” ซีหยามีความเกลียดชังอย่างลึกซึ้งต่อเจี้ยนเฉินภายในใจของเขา นั่นเป็นเพราะเจี้ยนเฉิน ทำให้เขาต้องต่อสู้กับเจียงหวูจี่และทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าลูกศิษย์มากมาย สิ่งนี้ทำให้เขาใคร่ครวญอยู่นานหลายชั่วยาม