ตอนที่ 457: หมิงตงมาเยือน

ตอนที่ 457: หมิงตงมาเยือน

ทหารสองคนไม่ได้คาดหวังว่าเจี้ยนเฉินจะตอบโต้ ปราณกระบี่ม่วง-ฟ้าก็เร็วมากเช่นกัน พวกเขาไม่มีเวลาที่จะหลบเลย ฝ่ามือของพวกเขาถูกเสียบด้วยปราณกระบี่ มันถูกย้อมด้วยเลือด

ชายสองคนดูตกใจในทันทีเนื่องจากความเจ็บปวดที่ฝ่ามือ พวกเขาร้องตะโกนออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว พวกเขาไม่เชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขามองดูตัวเองด้วยความประหลาดใจ ทั้งคู่ไม่คาดหวังเจี้ยนเฉินจะมีความสามารถเช่นนี้

พวกเขาตกใจมาก แต่พวกเขาก็ยังไม่กลัวเขา หลังจากการพ่ายแพ้ครั้งแรก พวกเขายังไม่มีความปรารถนาที่จะล่าถอย พลังเซียนจำนวนมากไหลออกมาจากทั้งคู่ สร้างอาวุธให้กับพวกเขา พวกเขารีบฉวยมันและแทงเจี้ยนเฉิน

ทันทีที่ทหารทั้งสองดึงอาวุธขึ้นมา องค์ชายรองก็ถอยกลับอย่างรวดเร็วด้วยความหวาดกลัว เขาเข้าใจจุดแข็งของพวกเขาอย่างชัดเจน และเขาไม่คิดว่านายน้อยสี่แห่งตระกูลเจียงหยางจะทำให้พวกเขาถึงกับต้องใช้อาวุธเซียน เหตุการณ์นี้ทำให้เขาตื่นตระหนก

เจี้ยนเฉินยังคงนั่งอยู่ในเก้าอี้หิน แววตาของเขาแฝงความดูถูกขณะที่เขามองไปที่ทหารสองคนที่จ้องเขา เขาโบกมือเบา ๆ ทำให้ปราณกระบี่พุ่งออกมาจากนิ้วมือของเขาและกระแทกเข้ากับอาวุธสองชิ้น

เมื่อปราณกระบี่ม่วง-ฟ้าปะทะกัน แขนของทหารทั้งสองก็สั่นสะเทือนจากการระเบิดในขณะที่พลังงานมหาศาลสั่นผ่านอาวุธของพวกเขาและทำให้แขนขวาของพวกเขาแข็งทื่อ แขนของพวกเขาหนักอึ้งขณะที่พวกเขาพยายามถืออาวุธเซียนและเท้าของพวกเขาถูกลากกลับออกไปจากศาลา

องค์ชายรองมองไปที่ทหารสองคนด้วยความตกใจ ใบหน้าของเขาเผยให้เห็นถึงความประหลาดใจ ในขณะที่เขาคาดว่าเจี้ยนเฉินจะตอบโต้ เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะเห็นผลลัพธ์เช่นนี้ องครักษ์ทั้งสองของเขาเป็นเซียนปฐพี ดังนั้นทั้งสามคนจึงไม่คาดหวังว่าจะถูกต้อนจนมุม

องค์หญิงที่อยู่ห่างออกไปซึ่งกำลังชื่นชมดอกไม้ในสวนได้ยินเสียงการต่อสู้ นางรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาของนางตวัดมองไปยังโต๊ะหินที่แตกแล้วถามว่า เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมีการต่อสู้กันที่นี่ ?

เจี้ยนเฉินยืนขึ้นจากเก้าอี้ของเขาและเดินตรงไปที่ด้านข้างของศาลา เจี้ยนเฉินมององค์ชายรองและพูดอย่างใจเย็นว่า “องค์ชาย ท่านควรเข้าใจคำพูดที่ว่าพูดดีเป็นศรีแก่ปาก ข้าหวังว่าท่านจะระวังในสิ่งที่จะพูดมากกว่านี้ ที่นี่ไม่ใช่อาณาจักรอินทรีสวรรค์”

ใบหน้าขององค์ชายรองถมึงทึงเมื่อเขาฟังเจี้ยนเฉิน “พูดดีเป็นศรีแก่ปากรึ นั่นคือคำพูดที่ยอดเยี่ยมมาก เจียงหยางเซียงเทียน ข้าจะจำคำพูดของเจ้าไว้ อนาคตนั้นยังมีอีกยาวไกล เราจะรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป” หลังจากพูดเช่นนั้น องค์ชายรองและองค์รักษ์ทั้งสองของเขาก็ออกจากสถานที่นั้นอย่างอับอายขายหน้า

เจี้ยนเฉินมององค์ชายรองเดินหนีไปด้วยรอยยิ้มเย็น ๆ บนใบหน้า อาณาจักรอินทรีสวรรค์นั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาจะต้องใส่ใจ

องค์หญิงจ้องเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่ซับซ้อนก่อนที่นางจะเดินไปข้าง ๆ เขา เจียงหยางเซียงเทียน เขาเป็นองค์ชายแห่งอาณาจักรอินทรีสวรรค์ และนี่คือพระราชวังแห่งอาณาจักรเกอซุน สิ่งนี้จะไม่ดึงดูดปัญหามาให้ท่านหรือ ? “

“ไม่จำเป็นต้องกังวล ข้ารู้ว่าพฤติกรรมที่เหมาะสมควรเป็นอย่างไร หากปัญหาเกิดขึ้นจริง ข้าจะต้องรับผิดชอบ” เจี้ยนเฉินพูดตรง ๆ

“ข้าไม่ได้ตั้งใจหมายความอย่างนั้น..” องค์หญิงพยายามอธิบายแต่ถูกเจี้ยนเฉินขัดจังหวะ “องค์หญิงโหยวเยว่ เราควรกลับได้แล้ว”

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าองค์ชายรองแห่งอาณาจักรอินทรีสวรรค์เป็นที่จับตามองมากที่สุดในพระราชวัง ไม่นานหลังจากที่เจี้ยนเฉินและองค์หญิงออกไป ข่าวที่ว่าองค์ชายรองพ่ายแพ้ในสวนดอกไม้ก็แพร่กระจายไปทั่ว แม้แต่เจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนที่กำลังพูดคุยกับราชาก็ยังได้ยินข่าวพร้อมกับเสนาบดีคนอื่น

ภายในห้องที่สวยงามและถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ชายหนุ่ม 3 คนที่อายุราว 20 ปีกำลังนั่งและกินดื่มอย่างสุขสำราญ บนโต๊ะสามารถมองเห็นอาหารแปลกใหม่ทุกประเภท

ทันใดนั้นทหารคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในห้องและพูดกับชายหนุ่ม 2 คน

ทันใดนั้นชายหนุ่มทั้งสองก็ตกใจมาก พวกเขาขยับมือไล่ทหารให้ออกไป หลังจากนั้นสีหน้าของพวกเขาก็ยิ่งจริงจังมากขึ้น

“องค์ชายเกิดอะไรขึ้น ? ” ชายหนุ่มอีกคนถามด้วยความสับสน

“ทหารเพิ่งส่งข่าวให้เราทราบว่านายน้อยสี่แห่งตระกูลเจียงหยางทำให้องค์ชายรองแห่งอาณาจักรอินทรีสวรรค์ไม่พอใจ นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย อาณาจักรอินทรีสวรรค์ไม่ใช่อาณาจักรที่เราสามารถล่วงเกินได้” องค์ชายคนหนึ่งพูด

อะไรนะ ? เจียงหยางเซียงเทียนรึ ? ” ชายหนุ่มคนที่สามพูดด้วยความประหลาดใจก่อนที่จะเผยให้เห็นรอยยิ้มที่มีความสุข “เป็นไปได้หรือไม่ว่านายน้อยสี่เจียงหยางเซียงเทียนกลับมาแล้ว ? “

ถูกต้อง เจียงหยางเซียงเทียนเพิ่งกลับมา เราเพิ่งได้รับข้อมูลเมื่อไม่นานมานี้ พี่หมิงตงมีท่าทางเช่นนี้แสดงว่าท่านรู้จักเขาหรือ ? ” องค์ชายอีกคนพูด

หมิงตงพยักหน้า “ข้าไม่คิดว่าเขาจะกลับมาเร็วขนาดนี้และยังไปที่พระราชวังอีก องค์ชาย ข้าขอตัวกลับก่อน เมื่อถึงตอนนั้นหมิงตงก็รีบออกจากห้องขององค์ชายทั้งสองอย่างรวดเร็ว เขาทิ้งให้ทั้งสองคนงุนงงด้วยท่าทางประหลาดใจและไม่เชื่อสายตา