ตอนที่ 483 - การมาถึงของกองทัพ

ตอนที่ 483 – การมาถึงของกองทัพ

เจี้ยนเฉินและแม่ทัพทั้งสามของกองทัพเทพดาบตะวันออกออกจากตำหนักสวรรค์ฉินทันที แม่ทัพทั้งสามแยกทางกับเจี้ยนเฉินเพื่อที่เจี้ยนเฉินจะได้ไปร่ำลาฉินจี๋ที่ตำหนักดอกเมฆในขณะที่แม่ทัพจะไปรวมกำลังพล

เมื่อมาถึงตำหนักดอกเมฆ องครักษ์ที่อยู่ข้างนอกก็แสดงความเคารพแก่เจี้ยนเฉินโดยไม่ปิดบังความชื่นชมที่พวกเขามีให้เจี้ยนเฉิน

ขณะที่เจี้ยนเฉินเดินผ่านทหารหลายคน หนึ่งในนั้นก็ร้องออกมาทันที “ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรพิมาถึงแล้ว!” นี่เป็นสิ่งที่ฉินจี๋ได้ยิน ด้วยตัวตนที่ยอดเยี่ยมของเจี้ยนเฉิน สถานะของเขาแตกต่างจากเดิมที่เคยเป็นมาก่อน สำหรับองครักษ์ สถานะของการเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดินั้นมีสถานะสูงกว่าสถานะของฉินจี๋ หากฉินจี๋ไม่ได้ออกมาต้อนรับผู้พิทักษ์จักรพรรดิด้วยตนเอง มันจะเป็นเรื่องไร้มารยาท

แน่นอนว่าพอได้ยินเสียงองครักษ์ ฉินจี๋ก็รีบออกมาจากห้องในตำหนักของเขา แม้ว่าเขาและเจี้ยนเฉินจะสนิทกันมาก แต่สถานะของเจี้ยนเฉินนั้นสูงมากจนฉินจี๋ไม่กล้าหยาบคายกับเขา

“ฮ่าฮ่า เจี้ยนเฉิน ลมอะไรที่พัดให้เจ้ามาเยี่ยมข้าในวันนี้ ? หากเจ้าต้องการบางอย่าง ส่งข้อความมาก็พอ” ฉินจี๋หัวเราะ เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินมาพบด้วยตนเอง ทำให้เขารู้สึกภาคภูมิใจและดีใจ

“ตอนนี้ข้ามาบอกลา” เจี้ยนเฉินยิ้มจาง ๆ ขณะที่เขาพูด

“จะจากไปในเร็ว ๆ นี้หรือ ? ทำไมไม่อยู่ต่อซักพัก” ฉินจี๋ค่อนข้างลังเลที่เห็นเจี้ยนเฉินจะออกเดินทางในเร็ว ๆ นี้

เจี้ยนเฉินมองหน้าเขาเชิงขอโทษ “ข้ามีเรื่องต้องทำที่บ้าน ดังนั้นข้าต้องจากไปแล้ว ข้ากลัวว่าอาจมีบางอย่างเกิดขึ้นที่บ้าน”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของฉินจี๋ก็นิ่งเงียบ คิ้วของเขาขมวดแน่นด้วยความกังวล จากนั้นราวกับว่าเขาได้ตัดสินใจแล้ว ฉินจี๋ก็มองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่สดใส “เจี้ยนเฉิน อนุญาตให้ข้าไปกับเจ้า”

“อะไรนะ! ” เจี้ยนเฉินมองดูเขาด้วยความประหลาดใจ” เจ้าต้องการไปที่อาณาจักรเกอซุนกับข้าหรือ ? “

ฉินจี๋ยิ้มและพูดอย่างสบาย ๆ ” ข้าจะไป เจ้าไม่ต้องการให้ข้าไปหรือ ? เจ้ามาที่บ้านเกิดของข้าได้ แล้วข้าไม่สามารถไปบ้านเกิดของเจ้าหรือ ? “

เจี้ยนเฉินยิ้มแล้ววางมือบนไหล่ของฉินจี๋ ” ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ข้าจะปฏิเสธได้อย่างไร ? เจ้าได้ต้อนรับข้าเข้าสู่บ้านของเจ้า ข้าไม่สงสัยเลย ครอบครัวของข้าต้องยินดีมากที่ได้ต้อนรับเจ้า”

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว ข้าเป็นห่วงว่าครอบครัวของเจ้าจะไม่ต้อนรับข้า ไปบ้านเจ้ากันเถอะ ข้าไม่มีอะไรจะนำติดตัวไป ทุกอย่างอยู่ในแหวนมิติของข้าแล้ว” ด้วยเหตุนี้ฉินจี๋จึงออกจากพระราชวังไปพร้อมกับเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินและฉินจี๋ทั้งคู่เดินออกจากพระราชวังและมุ่งหน้าสู่ประตูมิติ จากที่ไกลออกไป ทั้งคู่จะเห็นกองกำลังทหารสวมเสื้อคลุมสีเงินเรียงรายอยู่ด้านหน้าของพระราชวัง แต่ละคนยืนอยู่ในแถวโดยไม่มีทหารแม้คนเดียวแตกแถวออกไป เสียงฝีเท้าของพวกเขาบนพื้นสะท้อนด้วยเสียงดังก้องเหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมาที่พื้น แม้จะมีเสียงที่ซ้ำซากทั้งกองทัพก็ยังมีกลิ่นอายชั้นเลิศและจิตสังหารที่พุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า นี่เป็นข้อพิสูจน์ถึงความจริงที่ว่าทหารเหล่านี้แต่ละคนและทุกคนได้รับการฝึกฝนจากการต่อสู้ที่เอาชีวิตเป็นเดิมพัน มือของพวกเขาแต่ละคนชุ่มโชกไปด้วยเลือดเพื่อขึ้นไปเป็นบุคคลชั้นยอดในกองทัพ

“นี่คือกองทัพเทพดาบตะวันออกหรือ ? พวกเขาสมควรได้รับการขนานนามว่าเป็นทหารชั้นยอดในอาณาจักรฉินหวง แม้แต่อาณาจักรเกอซุนก็มีกองทหารชุดเกราะดำเพียง 3,000 คน” เมื่อเห็นสิ่งนี้เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้ายอมรับ

“กองทัพเทพดาบตะวันออกเป็นหนึ่งในห้ากองกำลังที่ยอดเยี่ยมในอาณาจักรฉินหวงของเรา โดยรวมแล้วพวกเขามี 2,000,000 นาย ทหารแต่ละนายที่ความสามารถเข้าสู่กองทัพเทพดาบตะวันออกได้รับการคัดเลือกอย่างพิถีพิถันจากคนที่ดีที่สุด จากนั้นพวกเขาจะถูกโยนลงไปในเขตแดนของเทือกเขาครอสเพื่อทดสอบการฝึกฝนในการสังหารสัตว์อสูรมากมาย ดังนั้นทหารแต่ละคนในกองทัพเทพดาบตะวันออกจึงได้เผชิญหน้ากับการต่อสู้เดิมพันชีวิตมากมาย ในทวีปเทียนหยวนจะมีเพียงกองกำลังระดับสูงของสามมหาจักรวรรดิเท่านั้นที่จะสามารถเปรียบเทียบได้” ฉินจี๋อธิบายด้วยความภาคภูมิใจ

“เป็นกองทัพที่ทรงพลังอย่างแท้จริง หากทหาร 500,000 นายอยู่ในบ้านเกิดของข้า พวกเขาจะสามารถกำจัดอาณาจักรใกล้เคียงได้อย่างง่ายดาย” เจี้ยนเฉินถอนหายใจด้วยความชื่นชม

ฉินจี๋หัวเราะ “การกำจัดอาณาจักรเพียงอาณาจักรเดียวจะไม่มีอะไรเลย ทหารเหล่านี้จะสามารถทำลายหลาย ๆ อาณาจักรได้อย่างง่ายดาย อาณาจักรฉินหวงของเรามอบทักษะการต่อสู้ระดับมนุษย์กว่า 200 ทักษะและ 50 ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีสำหรับทหารชั้นยอดเพื่อฝึกฝน ดังนั้นทหารทุก ๆ คนในห้ากองกำลังจะมี ทักษะการต่อสู้อย่างน้อย 1 ทักษะ ด้วยความแข็งแรงเช่นนี้ไม่สามารถเปรียบเทียบกับอาณาจักรที่มีขนาดเล็กใด ๆ “

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เจี้ยนเฉินตกตะลึงในหัวใจของเขา ทักษะการต่อสู้ในทวีปเทียนหยวนนั้นมีค่าอย่างยิ่ง แม้ว่าจะมีใครบางคนจะมี พวกเขาก็จะไม่แบ่งปัน แม้แต่อาณาจักรเกอซุนก็ไม่ได้ให้ทักษะการต่อสู้แก่กองกำลังทหารเกราะดำเปล่า ๆ แต่ละคนต้องมีความแข็งแกร่งและความดีความชอบก่อนจึงจะสามารถเข้าถึงได้ แต่อาณาจักรฉินหวงไม่จำเป็นต้องคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยให้ทหารทุกคนเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ระดับมนุษย์ 200 ทักษะและทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี 50 ทักษะโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย นี่ไม่ใช่กรณีที่เรื่องที่เรียบง่ายของการเป็นคนรวยหรือ

“ไม่น่าแปลกใจที่อาณาจักรฉินหวงเป็นหนึ่งในแปดมหาอาณาจักร ข้าไม่สามารถเข้าใจได้ถึงความแข็งแกร่งของอาณาจักรฉินหวง เจี้ยนเฉินถอนหายใจเมื่อเขาประเมินความแข็งแกร่งของอาณาจักรฉินหวงใหม่อีกครั้ง

เจี้ยนเฉินและฉินจี๋ทั้งคู่มาถึงหน้าประตูมิติซึ่งราชาแห่งราชอาณาจักรฉินหวงกำลังรอเขาอยู่พร้อมกับผู้อาวุโสอีก 5 คน

“ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ข้าคนนี้เป็นห่วงว่าทหาร 500,000 นายจะไม่เพียงพอ ดังนั้นข้าจึงปรึกษากับที่ปรึกษาจักรพรรดิหลายคนและ 5 คนในนั้นเห็นด้วยที่จะไปกับท่านเพื่อกำจัดศัตรู ให้ข้าแนะนำท่านกับ 5 คนนี้ นี่คือ ซื่อรี่, ฮ่าวหยุน, รายเป๋อ, จาติรายเอ้อ และจาติไค่จิง” ในขณะที่ราชาทรงแนะนำพวกเขา พวกเขาแต่ละคนเดินไปที่เจี้ยนเฉิน