ตอนที่ 498 ทำลายล้างอาณาจักรอินทรีสวรรค์ (4)

“เจ้าไม่โกหกข้าจะดีที่สุด” แววตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายน่ากลัวในขณะที่เขามองไปที่ขันที

ร่างของขันทีสั่นเทาตรงที่เขายืนอยู่ที่พื้น ตาของเขาแสดงท่าทีกลัวออกมาในขณะที่เขาพูด “บ่าวผู้นี้ไม่กล้า บ่าวผู้นี้ไม่กล้า ! “

“ถ้างั้นในตอนนี้ องค์ชายรองหนีไปไหน ? ” เจี้ยนเฉินมั่นใจว่า องค์ชายรองนั้นพูดเรื่องเกินจริงกับพระราชาของอาณาจักรอินทรีสวรรค์เพื่อทำให้มันฟังดูเคร่งเครียด ตั้งแต่ที่ตระกูลเจียงหยางเป็นเหยื่อของจากความหายนะเพราะองค์ชายรอง เจี้ยนเฉินคงไม่ปล่อยเขาไปแน่ เจี้ยนเฉินมีปัญหาบางอย่างกับองค์ชายรองที่พระราชวังของอาณาจักรเกอซุน

“องค์ชาย… องค์ชายรอง… เขาออกไปจากพระราชวังเมื่อสองวันก่อน คนใช้คนนี้ได้ยินมาจากพระราชาว่า เจ้าชายคนที่สองอาจจะถูกส่งไปที่อาณาจักรอาทิตย์อัสดง” ขันทีตัวสั่นไปด้วยความกลัว ในขณะที่เขาตอบกลับเจี้ยนเฉิน

“อะไรนะ ! ? องค์ชายรองออกไปจากอาณาจักรอินทรีสวรรค์แล้วอย่างนั้นหรือ ? ” คิ้วของเจี้ยนเฉินขมวด ถ้าองค์ชายรองออกไปจากอาณาจักรเมื่อสองวันที่แล้วจริง ๆ ถ้างั้นการตามหาตัวเขาคงยากกว่าที่เจี้ยนเฉินคิดไว้ตั้งแต่แรกมาก

“ชะ ใช่.. บ่าวผู้นี้ได้ยินมาจากปากของพระราชาเอง มันไม่น่า.. ไม่น่าจะผิดได้” ขันทีอธิบาย

เจี้ยนเฉินยังคงขมวดคิ้วและใช้ความคิด เขาให้ทหาร 2 คนของกองทัพเทพดาบตะวันออกพาตัวขันทีไป

“องค์ชายรองนั้นค่อนข้างมีไหวพริบ ข้าไม่คิดว่าเขาจะหนีไปหรอก เจี้ยนเฉิน เจ้าจะทำยังไงในตอนนี้ ? ” หมิงตงถาม สำหรับเขาแล้ว ในใจของเขามีแต่ความเกลียดชังองค์ชายรอง

“ข้าไม่ปล่อยให้เขาหนีไปหรอก แต่ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน รอให้พวกเราสืบหาที่อยู่ขององค์ชายรองให้ได้ก่อน พวกเราจะคิดวิธีรับมือในตอนนั้น ในตอนนี้ พวกเราควรจะอยู่ที่นี่สักพัก คนที่พยายมที่จะหนีไปในทางลับจะถูกนำมาที่นี่ในไม่ช้า” เจี้ยนเฉินตอบ

ในตอนนี้ ทั่วทั้งพระราชวังของอาณาจักรอินทรีสวรรค์นั้นวุ่นวายไปหมด พระราชาได้ถูกจับแล้วและพระราชวังก็ถูกยึดแล้ว แต่มันยังมีองครักษ์นับไม่ถ้วนในนี้อยู่

แม้ว่าองครักษ์กลุ่มหนึ่งได้ยอมแพ้แล้ว แต่ยังมีองครักษ์ที่ซื่อสัตว์บางคนที่ยอมสู้จนตัวตายเพื่อต่อต้านอยู่ พวกเขาต่อสู้กับกองทัพเทพดาบตะวันออก เสียงการต่อสู้ได้ยินดังไปทั่วทั้งพระราชวัง

แต่องครักษ์เหล่านี้จะไปเทียบกับทหารชั้นยอดของอาณาจักรฉินหวงได้อย่างไร ? แม้ว่าองครักษ์ทั้งหมดจะอยู่ในระดับเซียนปฐพี แต่กองทัพเทพดาบตะวันออกก็อยู่ในระดับเดียวกัน ในขณะที่พวกเขามีจำนวนมากกว่าองครักษ์ ถึงแม้ว่าจะมีการต้านทางอย่างสุดกำลังจากองครักษ์ แต่พวกเขาก็ไร้พลังและถูกโจมตีจนต้องยอมแพ้ต่อกองทัพเทพดาบตะวันออก

องครักษ์ทนอยู่ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วยามก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะพ่ายแพ้ ผู้ต่อต้านสุดท้ายที่เหลืออยู่ถูกกำจัดออกไปโดยกองทัพเทพดาบตะวันออกซึ่งได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

หลังจากที่ผู้ต่อต้านทั้งหมดถูกถอนรากถอนโคนแล้ว กองทัพเทพดาบตะวันออกก็เริ่มค้นไปทั่วทั้งพระราชวัง อย่างไรก็ตาม เหมือนที่เจี้ยนเฉินสั่ง พวกเขาจับเชื้อพระวงศ์ของอาณาจักรและไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับนางกำนัลและคนรับใช้

ในการปูพรมค้น ทั่วทั้งพระราชวังมีห้องใต้ดินที่ซ่อนอยู่ สิ่งมีค่าปริมาณเก็บอยู่ในนั้น ยังมีทางลับที่ถูกกลุ่มกองทัพเทพดาบตะวันออกตรวจสอบอีก พวกเขาทั้งหมดเป็นเซียนปฐพี และพวกเขาก็เดินลึกเข้าไปในทางลับ

ในเวลาไม่นาน พวกเขาก็มาสุดทางหนีที่ที่พวกเขาจับคนเป็นพันคนที่ติดอยู่ที่ทางหนีเพราะทางที่ถล่มลงมาเอาไว้ พวกนักโทษรวมตัวกันอยู่ด้านหน้าปราสาทและกำลังรอคำตัดสินจากผู้พิทักษ์จักรพรรดิอยู่ในตอนนี้

ภายในกึ่งกลางของพระราชวังของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ มีเชื้อพระวงศ์ประมาณ 2,000 คนคุกเข่าอยู่ตรงที่โล่ง มีชายและหญิง คนหนุ่มและคนแก่ แต่พวกเขาทั้งหมดต่างหวาดกลัวมากจนตัวสั่นไปหมด ทุกคนกลัวในสวัสดิภาพชีวิตของตนและกลัวว่าพวกเขาจะต้องมาตายที่นี่ ความกลัวนี้ทำให้หลายคนเริ่มร้องให้ออกมา

นั่นเป็นเพราะชนชั้นสูงทุกคนของอาณาจักรที่ตายไปแล้วมักจะถูกฆ่าจากศัตรูอย่างไม่มีปราณีเสมอบนทวีปเทียนหยวน แม้แต่พระสนมและเด็กเล็กก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ถูกไว้ชีวิต นั่นเป็นวิธีถอนรากถอนโคนและทำลายวัชพืช

รอบ ๆ เชื้อพระวงศ์ของอาณาจักร ทหารในชุดเกราะขาวหลายคนยืนอยู่เหมือนรูปปั้น พวกเขายืนล้อมนักโทษเชื้อพระวงศ์ 2,000 คนไว้เป็นวงกลม

เจี้ยนเฉินมองไปดูอย่างไร้อารมณ์ไปที่ฝูงคนที่หนาแน่นที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น “ในตอนนี้ ข้าจะถามคำถามชุดหนึ่งกับทุกคน คนที่ตอบคำถามก่อน ข้าจะไว้ชีวิตแล้วปล่อยไป”

เมื่อได้ยินดังนั้น สายตาของทุกคนก็เปล่งประกายไปด้วยความหวัง หัวใจของคนที่เหมือนตายแล้วในตอนแรกได้ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้งด้วยไฟปรารถนาแห่งการมีชีวิตอยู่ แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะยังเด็กและพวกนั้นก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่พวกนั้นก็ไม่ได้โง่ สายตาของพวกนั้นสดใสและแหลมคม ในตอนที่พวกเขาเห็นแม่ทัพทั้งสามยืนอยู่ด้านหลังเจี้ยนเฉิน พวกนั้นก็รู้ว่าชายหนุ่มผู้นี้เป็นหัวหน้าของเขา คำพูดของเขานั้นก็มีค่าเหมือนดั่งทองคำแน่ ต่อหน้าคนหลายคน ใครจะมาเล่นตลกกับกลุ่มนักโทษกัน

“พระราชาของอาณาจักรอินทรีสวรรค์มีพระโอรสทั้งหมดกี่คน ? ” เจี้ยนเฉินถามคำถามแรกออกไป

“3 ! “

“มี 3 คน ! “

….

ทันทีที่เจี้ยนเฉินถามคำถามแรกออกไป คนหลายคนรีบตอบคำถามกันเสียงขรม คำตอบนั้นเหมือนกัน เมื่ออาณาจักรอินทรีสวรรค์ถึงจุดจบ พวกเขาต้องอยากรักษาชีวิตของตัวเองและทิ้งความภักดีที่มีต่ออาณาจักรไปให้ไกลสุดโลก

เมื่อเห็นว่าผลลัพธ์ที่ได้นั้นเกินกว่าที่เขาคาดหวังไว้มาก เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะหลุดยิ้มอย่างพอใจออกมา “ดีมาก ทุกคนร่วมมือดีมาก ถ้ายังเป็นแบบนี้ ข้าจะยินดีมาก และจะปล่อยให้ทุกคนเป็นอิสระ”

“ใต้เท้า ท่านพูดจริงหรือไม่ ? ถ้าพวกเราตอบคำถามทุกอย่าง ท่านจะปล่อยพวกเราไปจริง ๆ หรือ?” บางคนในฝูงชนพูดขึ้นมา พวกเขาพยายามซ่อนความหวังในน้ำเสียงของพวกเขาเอาไว้

ความคิดเห็น