ตอนที่ 522: การมาของลุงเทียน

ตอนที่ 522: การมาของลุงเทียน

ใบหน้าของผู้อาวุโสเริ่มขึ้นสีแดงเพราะความตื่นเต้น มันยากจะจินตนาการได้ถึงความแข็งแกร่งของเซียนคุ้มกฎผู้นี้จนทำให้เขาเสียการควบคุมตนเอง

“เจี้ยนเฉิน ถ้า…ถ้าเจ้าสามารถ…ถ้าเจ้าสามารถนำผู้อาวุโสคนนั้นมาช่วยตระกูลหวงได้ ไม่ว่าเรื่องอะไรที่เจ้าขอ ตระกูลหวงจะทำให้สุดความสามารถ” บรรพชนจับที่ไหล่ของเจี้ยนเฉินด้วยมือทั้งสองข้างและพูดด้วยน้ำเสียงที่มุ่งมั่น

“ผู้อาวุโส โปรดไว้วางใจ ครั้งนี้ข้า เจี้ยงเฉินจะทำทุกวิถีทางเพื่อเชิญชายผู้นั้นมาที่นี่ให้ได้ เมื่อเวลานั้นมาถึง ข้าหวังว่าท่านจะยกเลิกการหมั้นของหวงหลวน” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น

“ไม่ต้องกังวลอันใด ตราบใดที่ผู้อาวุโสท่านนั้นช่วยตระกูลหวงของข้าแล้ว ตระกูลหวงกู่คงไม่กล้าจะแม้แต่จะผายลมหรือทำอะไรหลังจากที่พวกเรายกเลิกการหมั้นหมายนั่น” บรรพชนตอบกลับ ในตอนนั้นเขาไม่รู้สึกลังเลอีกต่อไปและไม่มีความกลัวใด ๆ ต่อตระกูลหวงกู่อีก

ไม่นานบรรพชนก็เหมือนคิดบางอย่างออกและแสดงใบหน้าไม่เป็นมิตรออกมา “แต่เจียงเฉิน ผู้อาวุโสท่านนั้นต้องตกลงเสียก่อน ตราบใดที่ข้าสามารถให้ผู้อาวุโสตกลงที่จะช่วยเหลือแล้วล่ะก็ ข้าจะถือว่าข้อตกลงเราสมบูรณ์”

“ดีมาก ข้าจะรีบกลับไปเชิญผู้อาวุโสท่านนั้น ! “

หลังจากออกจากยอดภูเขาแล้ว เจี้ยนเฉินก็ได้กับไปยังที่พักของตระกูลหวงซึ่งหวงหลวนกำลังเดินอยู่ที่ชั้นสองของศาลา

มันยังคงหลงเหลือกลิ่นของกล้วยไม้อยู่ในห้องนั้น ในขณะที่เดินเข้าไปเจี้ยนเฉินก็ยังคงรับรู้ได้ถึงกลิ่นนั้น เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่ากลิ่นของกล้วยไม้นี่หมายความถึงสิ่งใดและไม่รู้ถึงความสำคัญของมันเช่นกัน

เมื่อได้ยินเสียงเท้าก้าวมาข้างหลัง หวงหลวนก็ตระหนักได้ว่านั่นคือเจี้ยนเฉินที่มาหยุดอยู่หน้าต่างข้าง ๆ นาง นางหันกลับไปหาเขา คราบน้ำตายังคงเปรอะเปื้อนบนใบหน้าของนาง

“เจ้ากลับมาแล้ว เจ้าหาทางได้แล้วหรือยัง ? ” หวงหลวนถามอย่างคาดหวัง แม้ว่านางจะไม่อยากให้เจี้ยนเฉินใช้อาณาจักรฉินหวงมาช่วยตระกูลของนาง แต่นางยังคงคาดหวังอยู่นิด ๆ

“ข้าได้พูดคุยกับปู่ของเจ้าแล้ว เขาตกลงกับข้าแล้วด้วย ถ้าข้าสามารถหาใครที่มีความแข็งแกร่งกว่าตระกูลหวงกู่มาได้ เขาจะยกเลิกการหมั้นของเจ้า” เจี้ยนเฉินอธิบาย

คำพูดของเจี้ยนเฉินทำให้หวงหลวนรู้สึกกังวลเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม แต่นี่เป็นการกังวลกับตัวเจี้ยนเฉิน นางมองไปที่เจี้ยนเฉินและพูดอย่างเป็นห่วง “แล้วอาณาจักรฉินหวงจะช่วยเจ้าในเรื่องนี้หรือ ? ถ้าพวกเขายื่นมือมา พวกเขาคงจะส่งเซียนผู้คุมกฎมาไม่กี่คน แม้ว่านั่นจะทำให้ตระกูลหวงกู่บาดเจ็บได้ก็เถอะ”

เจี้ยนเฉินหัวเราะ “ข้าไม่ใช่คนโง่ ไม่ต้องกังวล เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับอาณาจักรฉินหวง ข้าเองก็ไม่อยากให้อาณาจักรฉินหวงมีปัญหาอันใดเพิ่มเติม แต่ข้าสามารถเชิญผู้อาวุโสคนนี้มาได้หรือไม่นั้น เรื่องนี้ข้าเองก็ยังไม่แน่ใจ แต่ข้าจะพยายามให้มากที่สุด ข้ามาที่นี่เพื่อบอกลาเจ้า เพื่อแก้ปัญหานี้ข้าต้องรีบ”

“ถ้าเช่นนั้นแล้วเจ้าก็ดูแลตัวเองดี ๆ ! ” หัวใจของหวงหลวนเต้นระรัว ตอนนี้นางได้แต่คล้อยตามเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินพยักหน้าและหันกลับไปโดยไม่พูดสิ่งใดอีก

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินได้เรียกหาที่ปรึกษาจักรพรรดิทั้งห้าคนที่มายังตระกูลหวง พวกเขาถูกลากออกมาจากโต๊ะอาหาร พวกเขาบอกลาหัวหน้าตระกูลหวงและออกมาอย่างเร่งรีบ

พวกเขายังคงได้กลิ่นแก่นกล้วยไม้ที่อยู่บนตัวเจี้ยนเฉิน ฉิงเส้าฟานมองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับยิ้มออกมา”ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ทำไมถึงมีกลิ่นน้ำหอมอยู่บนตัวท่าน ? รึว่าท่านไปทำบางอย่างแย่ ๆ กับตระกูลหวงจนทำให้กังวลเช่นนี้ ? “

เจี้ยนเฉินนั้นคร่ำเคร่งจนไม่สนใจคำหยอกล้อใด ๆ เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงใจเย็น “มีบางเรื่องที่พวกเราต้องรีบกลับไปทำ นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเราออกมาอย่างเร่งรีบ”

เมื่อเห็นใบหน้าที่เคร่งขรึมดังนั้น เซียวเทียนและคนอื่น ๆ ก็หมดอารมณ์หยอกล้อทันใดและเริ่มจริงจัง เซียวเทียนได้ถามขึ้นแทนทุก ๆ คน “ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ มีอะไรในโลกนี้หรือจึงทำให้ท่านเร่งรีบขนาดนี้ ? “

“เรื่องมันไม่สั้นและก็ไม่ยาว เอาสั้น ๆ นั่นเป็นเรื่องคนสำคัญสำหรับข้า” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นอย่างคลุมเครือ

เซียวเทียนและคนอื่น ๆ ตระหนักได้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่อธิบายสิ่งใดอีก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ถามสิ่งใดต่อไปและกลับไปสนใจการเดินทาง

ทั้งหกคนเดินทางหลายพันเมตรบนท้องฟ้าด้วยความรวดเร็ว ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขามีหมู่เมฆและแม้แต่ข้างหน้าเขาก็ยังมีท้องฟ้าอันกว้างไกลอีกด้วย พวกเขาสามารถมองเห็นพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าจากจุดนี้ได้

สองวันต่อมาทั้งกลุ่มก็ได้กลับมายังอาณาจักรเกอซุน เจี้ยนเฉินอาบน้ำที่แม่น้ำใกล้ ๆ เพื่อขจัดกลิ่นหอมที่ยังหลงเหลืออยู่ เขาสวมชุดสีขาวตัวใหม่แล้วกลับไปยังตระกูลเจียงหยาง

“เจ้าหน้าที่ต่ำต้อยผู้นี้คารวะนายน้อยสี่ ! “

ภายในตระกูลเจียงหยางไม่มีผู้ใดที่ไม่รู้จักเจี้ยนเฉิน ไม่ว่าจะเป็นยามหรือว่าบ่าวรับใช้ใด ๆ พวกเขาล้วนคุกเข่าแสดงความเคารพต่อเจี้ยนเฉิน