ตอนที่ 540 - ออกเดินทางไปอาณาจักรวายุคราม

ตอนที่ 540 – ออกเดินทางไปอาณาจักรวายุคราม

หลังจากออกจากหมู่บ้าน เจี้ยนเฉิน หมิงตง และเถี่ยต้า บินตรงไปยังเมืองลอร์

พวกเขาเดินทางกันโดยใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วยามอย่างไม่รีบร้อน พวกเขามาถึงเมืองลอร์ จากนั้น เดินตรงไปยังตระกูลเจียงหยาง

พวกเราคารวะนายน้อยสี่ ! ทหารลาดตระเวนทำความเคารพเมื่อเจี้ยนเฉินเดินผ่าน

เจี้ยนเฉินโบกมือและสั่งการ เจ้าลาดตระเวนต่อไปได้

“ขอรับ ยามตอบในเวลาเดียวกันก่อนจะกลับไปที่การตระเวนของพวกเขา

เจียงหยางเซียงเทียน นี่คือบ้านของเจ้างั้นหรือ เถี่ยต้าจ้องมองด้วยความประหลาดใจกับสถานที่ที่อยู่ตรงด้านหน้า

เจี้ยนเฉินหัวเราะและตอบว่า มา ลองไปข้างใน ข้าจะแนะนำสหายบางคนให้กับเจ้า เจี้ยนเฉินให้คำแนะนำเถี่ยต้า ในทิศทางของอาคารรูปแบบพระราชวังแล้ว เขาเจอบ่าวรับใช้และกล่าวว่า ไปแจ้ง ตู่กูเฟิง ศิษย์พี่อัน และหยุนเจิ้ง ให้มาพบกับข้าที่นี่

หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินนำพาเถี่ยต้าเข้าไปในที่พักของเขาเอง ทันใดนั้น เมื่อเขาได้เข้ามา เถี่ยต้าผู้ไม่รู้จักโลกภายนอกมองไปรอบ ๆ เขาจะหยุดดูรอบ ๆ ด้วยความอิจฉา

“เจียงหยางเซียงเทียน นั่นเป็นห้องนั่งเล่นของเจ้าหรือ ? ครอบครัวของเจ้านั้นร่ำรวยมหาศาลจริง ๆ” เถี่ยต้าถอนหายใจในความชื่นชม

เถี่ยต้าเหมือนเด็กในป่าที่มาสัมผัสกับชีวิตในเมืองเป็นครั้งแรก ทันใดนั้นหมิงตงกล่าว เถี่ยต้า เจ้าไม่จำเป็นต้องอิจฉา รอจนเจ้าแข็งแกร่งมากพอ เรื่องเช่นนี้มันก็เป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น

เถี่ยต้ามีดวงตาที่เป็นประกาย ยามเมื่อฟังหมิงตง “ดี ข้าจะทำดีที่สุดเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของข้า”

ในช่วงเวลา ตู่กูเฟิง หยุนเจิ้งและศิษย์พี่อัน เดินมาจากภายนอก ทันใดนั้น ที่พวกเขาเข้ามา เสียงของศิษย์พี่อันก็ดังขึ้นมา เจี้ยนเฉิน ในที่สุดเจ้าก็กลับมา ! เมื่อไรเราจะออกเดินทาง ? ข้าเป็นคนที่สนุกกับการท่องเที่ยวไปทั่วโลก อยู่นิ่ง ๆ ที่นี่ทุกวัน มันจะฆ่าข้า

เจี้ยนเฉินตอบด้วยรอยยิ้มว่า “มา นั่งที่นี่ทุกคน ข้าจะแนะนำสหายของข้า”

หลังจากที่ทุกคนนั่ง เจี้ยนเฉินนำเถี่ยต้าไปยังกลุ่ม หลังจากสนทนากันสักครู่ พวกเขาก็เริ่มที่จะทำความคุ้นเคยกัน

เจี้ยนเฉินนึกอยู่ครู่ก่อนประกาศ พวกเราทั้งหมดจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้เช้า เตรียมความพร้อม สิ่งที่เจ้าต้องการซื้อ วันนี้ ตรวจสอบการเตรียมการของเจ้าทั้งหมดให้เสร็จสิ้นในวันนี้

เราจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้ เจียงหยางเซียงเทียน เราจะไปไหน ? เถี่ยต้าถาม

อาณาจักรวายุคราม

หลังจากออกจากห้องของเขา เจี้ยนเฉินออกไปหาบิดามารดาของเขา เจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียน เพื่อกล่าวอธิบายถึงการเดินทาง

แม้ว่าเจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนต้องการที่จะให้เจี้ยนเฉินอยู่ที่นี่กับพวกเขา ทว่าพวกเขาก็รู้ว่าลูกได้เติบโตขึ้นจะกลายเป็นคนที่มีธุระมากมาย มันไม่มีทางที่เจียงหยางเซียงเทียนจะสามารถอาศัยอยู่ในบ้านของตนตลอดชีวิต ทั้งสองคนจึงไม่ได้กล่าวสิ่งอันใด

มองหาเซียวเทียนและคนอื่น ๆ เจี้ยนเฉินบอกพวกเขาว่าจะออกเดินทางเพื่อพัฒนากลุ่มทหารรับจ้างของเขา เซียวเทียนและคนอื่น ๆ ก็เข้าใจว่าไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาอยู่ภายในตระกูลเจียงหยางอีกต่อไป เพื่อให้พวกเขาออกเดินทางในเช้าวันถัดไป พวกเขาจะออกจากอาณาจักรเกอซุนเพื่อกลับไปยังอาณาจักรฉินหวง

เจี้ยนเฉินยังคงนึกถึงภรรยาและลูกของเคนดัล ซึ่งเขาให้สัญญาว่าจะดูแลในนามของเคนดัล เรื่องของซานเป็นเรื่องที่หนักใจของเจี้ยนเฉิน ซึ่งทำให้เขาละอายใจและได้แต่รู้สึกผิด หลายครั้งที่เขาพยายามที่จะหาวิธีที่จะรักษาหรือจัดการทำอาวุธให้ซาน แต่ทว่าเจี้ยนเฉินก็ยังหาวิธีไม่ได้

วันรุ่งขึ้น เจี้ยนเฉินอุ้มลูกเสือที่นอนหลับ เดินมาพร้อมกับหมิงตง, ตู่กูเฟิง หยุนเจิ้ง เถี่ยต้า และศิษย์พี่อัน ที่ลานของตระกูล สมาชิกระดับทั้งหมดออกมาเพื่อที่จะส่งเจี้ยนเฉิน เนื่องจากสถานะอันสูงส่งของเขาในตระกูล ด้านนอกม้าอสูรระดับ 3 ได้ถูกเตรียมไว้โดยเจ้าหน้าที่ซึ่งยืนอยู่ที่ประตู

เซียงเทียน พี่สาวโง่เง่าของเจ้า หมิงเยว่ได้ออกจากครอบครัวเป็นเวลานานโดยไม่มีร่อยรอย แม้จะใช้ความพยายามทั้งหมดเพื่อค้นหานาง แต่กลับไม่มีเบาะแสใด ๆ เมื่อเจ้าเดินทางไปในโลกภายนอก กรุณาช่วยตามหาลูกสาวของข้าด้วย ป้าสอง หยูเฟิงหยานกล่าวกับเจี้ยนเฉิน สำหรับลูกสาวของนางที่หายไปเป็นเวลานานมาก นั่นเองที่ทำให้นางกังวลนัก