ตอนที่ 582

ตอนที่ 582 ตระกูลทั้งหกร้อนใจ

ด้วยการปราบปรามของกลุ่มทหารรับจ้างนักสังหาร เจี้ยนเฉินและกลุ่มได้มีความสุขบนเส้นทางกลับบ้านของพวกเขา

ในเช้าวันสอง สามผู้นำของกลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารก็ไปพบกับเจี้ยนเฉินที่โรงเตี้ยมของพวกเขา ตามที่พวกเขาได้ตกลงกันก่อน และเพื่อให้พวกเขาเริ่มการหารืออีกครั้งเกี่ยวกับธุรกิจ

ขั้นตอนถัดไปในแผนการของข้า ข้าต้องได้กลุ่มทหารรับจ้างเขาโลหิตและกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิต และทหารรับจ้างฟีราล พวกเขาเป็นกลุ่มที่เราต้องการนำเข้ามาในแผนการของเรา และเนื่องจากเจ้าทั้งสามอยู่ภายในเมืองหลวงเมฆามาเป็นเวลานาน เจ้าต้องรู้มากมายเกี่ยวกับพวกเขา กรุณาบอกเราว่าเราต้องระมัดระวังอะไรบ้าง และมันจะเป็นประโยชน์ต่อการวางแผน เจี้ยนเฉินถามซานเทียนและอีกสองคน

มู่ฉีเป็นคนแรกที่กล่าวขึ้น กลุ่มทหารรับจ้างฟีราลมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดมากกับเจ้าเมืองเมฆา หากท่านต้องการบังคับให้พวกเขามาอยู่ภายใต้บังคับบัญชา มันจะต้องใช้อำนาจมหาศาล หากว่าเป็นกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิตและทหารรับจ้างเขาโลหิต มันคงจะง่ายมากขึ้น จากมุมมองของข้า ท่านควรหันเป้าหมายไปที่ทั้งสองกลุ่มนั้นก่อน

ข้ายอมรับว่าการดึงกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิตและเขาโลหิต มันจะเป็นงานง่ายกว่ากลุ่มทหารรับจ้างฟีราล เนื่องจากกลุ่มทหารรับจ้างเขาโลหิตหลงรักหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิต เราควรระบุเป้าหมายไปยังกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิต ตราบใดที่เราได้พวกเขามาอยู่ภายใต้บังคับบัญชาแล้ว กลุ่มทหารรับจ้างเขาโลหิตจะตามมาไม่นานหลังจากนั้น ซานเทียนเห็นด้วย

เจี้ยนเฉินผงกศีรษะของเขา หลังจากฟังเหตุผลของพวกเขา ถ้าเป็นอย่างที่เจ้าพูดแล้ว เราควรปราบปรามกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิต แล้วทำไมเจ้าไม่ตามข้าไป ?

กลุ่มของเราค่อนข้างมีไมตรีกับหัวหน้าของพวกเขา จัสมิน มันจะง่าย ถ้าเราชักชวนนาง” ซานเทียนกล่าวออกมา

หลังจากการประชุมจบลง เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ ออกจากโรงเตี้ยมและขี่บนสัตว์อสูรของพวกเขา ตรงไปยังกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิต

ระยะทางประมาณสามสิบกว่ากิโลเมตรถึงกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิต ซึ่งเจี้ยนเฉินก็เริ่มต้นด้วยเช่นกัน ด้วยคนที่เบียดเสียดบนท้องถนน เจี้ยนเฉินและกลุ่มจึงต้องข้ามผ่าน ในขณะที่ม้าของพวกเขาที่ก้าวช้าลงและระมัดระวัง โดยในที่สุดแล้วพวกเขาก็มาถึง

กลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิตอาศัยอยู่ภายในลานใหญ่เช่นเดียวกับแต่ก็ไม่ได้คล้ายคลึงกันนัก ลานของทหารรับจ้างกุหลาบโลหิตนั้นสะอาดสะอ้าน ไม่มีฝุ่นแม้แต่น้อย แม้จะเห็นแสงที่ลอดผ่านประตูก็ตาม

เนื่องจากสามผู้นำของกลุ่มทหารรับจ้างนักสังหารมากับเจี้ยนเฉิน ทหารที่เฝ้าประตูก็ไม่กล้าจะหยุดพวกเขา ได้แต่รีบนำพวกเขาเข้าไปในลาน ขณะที่ส่งคนล่วงหน้าเพื่อแจ้งหัวหน้า

ดังนั้นเมื่อเจี้ยนเฉินและกลุ่มของเขาเข้าไปที่ห้องโถงด้านใน ในขณะที่พวกเขารอหัวหน้าของทหารรับจ้างกุหลาบโลหิตที่มาถึงแล้ว

พวกเขาไม่เคยต้องรอนานเกินไป ก่อนที่สตรีซึ่งจ้องมองมาอย่างกล้าหาญจะเดินออกจากภายในอาคาร

ฮาฮา ซานเทียน มู่ฉี ลมอะไรพัดเจ้ามาที่นี่ มาเยี่ยมเยียนที่พำนักที่ต่ำต้อยของข้าวันนี้ สำหรับเจ้าทั้งสามที่มาเยือนกลุ่มทหารรับจ้างของข้า กลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิต บ้านของข้านับว่าโชคดีแล้ว

มองไปยังต้นเสียง เจี้ยนเฉินเห็นผู้หญิงอายุราวสามสิบเดินมา นางมีรูปลักษณ์ที่สวยงามและการเคลื่อนไหวที่สง่างามมาก นางสวมกระโปรงเขียวกับเสื้อสีเขียวความเข้มเท่า ๆ กัน ผมของนางถูกรวบไว้ที่ด้านหลัง ช่วยเพิ่มเสน่ห์ของนาง

ฮาฮา หัวหน้าจัสมิน คำพูดของเจ้าร้ายแรงเกินไป สองปีแล้วตั้งแต่เราพบกันล่าสุด แต่หลังจากนั้น เจ้าก็งดงามขึ้นมาก ซานเทียนหัวเราะ ขณะที่เขาป้องมือคารวะต่อนาง

ในทางกลับกัน รอยยิ้มของจัสมินตวัดมองไปที่เจี้ยนเฉินและคนด้านหลังเขา ข้าถามเจ้าได้หรือไม่ว่าเจ้าเป็นใคร ?

เจี้ยนเฉินคิดในขณะที่ป้องมือขึ้น ด้วยรอยยิ้ม “ข้าผู้นี้คือเจี้ยนเฉิน หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนี”

กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีนั้นหรือ ? จัสมินพูดด้วยเสียงนุ่ม หันมองไปที่เจี้ยนเฉิน เจ้าไม่ได้มาจากเมืองเมฆา ข้ารู้สึกได้

ถูกต้อง ข้าไม่ได้จากเมืองเมฆา เจี้ยนเฉินยอมรับ ก่อนที่จะพูดต่อ หัวหน้าจัสมิน ข้ามาที่นี่เพื่อหวังที่สามารถทำข้อเสนอระหว่างกลุ่มทหารรับจ้างของเจ้าและข้า

เมื่อนั่งที่โต๊ะกับคนอื่น จัสมินเหยียดแขนอย่างเฉื่อยชา อย่าหยุดพูดกลางคัน พูดต่อ

รอยยิ้มยังคงอยู่ เจี้ยนเฉินกล่าวขึ้น เช่นนั้น ข้าขอพูดตามตรง ข้าหวังว่ากลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิตของเจ้าจะเข้าร่วมกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของข้า

จัสมินได้มองตรงไปยังเท้าของนางทันทีที่คำพูดของเจี้ยนเฉินเข้าสู่จิตใจของนาง แววตาของนางที่สงบได้เปลี่ยนเป็นแววตาที่น่ากลัวในทันที ขณะที่นางจ้องมองที่เจี้ยนเฉิน

อะไรนะ ? จัสมินทวนคำพูดอย่างช้า ๆ และด้วยความเย็นชาบนใบหน้าของนาง

ข้าผู้นี้ หวังว่าหัวหน้าจัสมินจะนำกลุ่มทหารรับจ้างกุหลาบโลหิตของเจ้าเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี และเป็นส่วนหนึ่งของมัน เจี้ยนเฉินย้ำซ้ำอีกครั้งให้นางฟัง

ด้วยสายตาเย็นชา นางจ้องมองที่เจี้ยนเฉิน ราวกับว่านางไม่ได้ถูกหยอกล้อ นางส่ายหัวด้วยรอยยิ้มเย็นชา น้องชายตัวน้อย เจ้าไม่ควรพูดล้อเล่นด้วยเรื่องดังกล่าวเช่นนี้