ตอนที่ 589

ตอนที่ 589: การขยายตัวอย่างไม่มีข้อจำกัด

เสียงไอจากปากกู่หยุนเป็นโลหิตที่เลอะใบหน้าของเขา

อีกคนหน้าซีดเมื่อพวกเขาเห็นเจี้ยนเฉินเจาะทะลุอกกู่หยุน พวกเขาตะโกนเสียงดัง ปราณดาบจำนวนมากของเขาเริ่มพุ่งไปยังก้อนอิฐจำนวนนับไม่ถ้วนที่บินไปยังพวกเขา แล้วยกอาวุธเซียนขึ้นเหนือศีรษะ บินไปโจมตีเจี้ยนเฉินเพื่อช่วยกู่หยุน

เจี้ยนเฉินหันไปมองคนผู้นั้น ด้วยรอยยิ้มเย็นชาบนริมฝีปากของเขา นั่นคือสิ่งที่เจ้าจะบอกออกมา ? อย่าคิดจะมีชีวิตรอดไปจากที่นี่วันนี้ เจี้ยนเฉินดึงกระบี่พลังงานดั้งเดิมออกมาจากหน้าอกของกู่หยุน และพุ่งไปทางชายคนที่สองราวกับสายฟ้า

กริ๊ง เมื่อสัมผัสกับท้องฟ้าและประกายแสงลอยขึ้น อาวุธเซียนของเซียนสวรรค์ได้มีเสียงแตก ชิ้นส่วนของมันหักลงจากการปะทะกับกระบี่จิตวิญญาณสีม่วง-ฟ้า อาวุธเซียนของเซียนสวรรค์นั้นอาจแข็งแกร่งเพียงแค่กระเบื้องบนหลังคา

ฟึ่บ” เมื่ออาวุธเซียนเสียหาย ชายชราได้รับบาดเจ็บและกระอักเลือดออกคำหนึ่ง

มือของเจี้ยนเฉินไม่ได้ช้าลงหลังจากการโจมตีครั้งแรก เขาขยับมืออย่างรวดเร็วเพื่อให้เขาโจมตีคนทั้งสอง ด้วยความเร็วเหมือนฟ้าผ่า ภายใต้กล้ามเนื้ออันทรงพลังของแขน กระบี่เดินทางอย่างรวดเร็ว ก็เห็นเพียงภาพสะท้อนของใบมีด ก่อนที่คนอื่นสามารถเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น พลังงานดั้งเดิมได้แทงเข้าไปในหน้าผากของเขา มันเจาะออกด้านหลังของศีรษะ ดับวิญญาณของเขาและฆ่าเขาอย่างสมบูรณ์

บาลา กู่หยุนร้องตะโกนด้วยความเศร้าโศกและเสียใจเมื่อเขาเห็นสหายของเขาถูกแทงทะลุหัว เขารู้ว่า อาณาจักรวายุครามได้สูญเสียเซียนสวรรค์ไปอีกคน

พลังงานดั้งเดิมที่แทงตรงเข้าหัวบาลา จิตวิญญาณของเขาถูกพิชิต ประกายในดวงตาของเขาหายไปและร่างกายของเขาเริ่มที่จะร่วงกลับลงไปพื้น

กับมือที่รวดเร็ว เจี้ยนเฉินคว้าเอาแหวนมิติของบาลา ก่อนหันกลับไปพูดกับกู่หยุนที่ทรมาน ข้าวางแผนจะฆ่าเจ้า แต่ข้าคิดว่าข้าจะไว้ชีวิตเจ้า กลับไปหาราชาและบอกเขาว่า มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ถ้าเขาไม่ยอมฟัง งั้นก็อย่าโทษข้าสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป แม้ขณะที่เขาพูด พลังงานดั้งเดิมที่เกิดขึ้นจากจิตวิญญาณกระบี่สีฟ้าและม่วงก็เลือนหายไปจากสายตา

กล้ามเนื้อในใบหน้าของกู่หยุนกระตุก เขาจ้องเด็กหนุ่มตรงหน้าเขาด้วยอารมณ์ที่ปนเปกันระหว่างความกลัวและความตกใจ แม้เสียงของเขาจะสั่น เมื่อเขากล่าวต่อไป สงครามระหว่างอาณาจักรเกอซุนและอาณาจักรวายุครามจบลงแล้ว และเราก็ได้จ่ายค่าชดเชยไปมากมายแล้ว ไม่มีทั้งความเจ็บใจและเกลียดชังระหว่างเจ้าและบาลา เจ้ามีเหตุผลอะไรถึงฆ่าเขา ?

ลิ้นของเจ้าจะนำพาปัญหามากมาย เจ้าควรตระหนักถึงอนาคตให้มากกว่านี้ ไปได้แล้ว และอย่าลืมบอกกับราชาถึงสิ่งที่ข้าได้บอกเจ้า เจี้ยนเฉินหัวเราะและพุ่งลงมาจากท้องฟ้า กลับไปยังโรงเตี้ยม

ยังคงเต็มไปด้วยความตกตะลึง กู่หยุนยังคงลอยอยู่ในอากาศ อ้างว้าง มองซากศพของบาลาที่อยู่บนถนน ศพของเขาไม่ได้ถูกย้ายเลย นอกจากนี้ เลือดของเขาไหลดั่งสายน้ำ ฝูงชนของผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ศพ และไม่มีแม้แต่สักคนในบรรดาพวกเขาที่จะเชื่อในสิ่งที่พวกเขาเห็น

พุ่งลงมาจากท้องฟ้า กู่หยุนยกเอาศพของบาลาขึ้นมาและออกจากเมืองเมฆาทันที

เมื่อพวกเขามาถึงในเมืองเมฆา ทั้งสองคนได้เผชิญกับหนทางที่ร้ายแรง สุดท้ายก็มีเพียงแค่หนึ่งคนในพวกเขาที่ออกจากเมืองอย่างมีชีวิตอยู่

ด้วยการต่อสู้ระหว่างเซียนสวรรค์จบลง ในที่สุด เมืองทั้งหมดที่เหลือราวกับเป็นเมืองร้าง พวกทหารและพ่อค้าต่างจ้องมองท้องฟ้าด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ

ร่างของคนนับสิบก็วิ่งไปยังจุดที่บาลาจบชีวิตลง ด้วยความเร็วมากที่สุดเท่าที่พวกเขาสามารถรวบรวมได้ หยุดรอบจุดที่เปื้อนเลือด พวกเขาแต่ละคนเผยสีหน้าตกตะลึงบนใบหน้าของพวกเขา

ที่ปะปนอยู่ในกลุ่มนี้คือเจ้าเมืองเมฆา หลายผู้นำคนอื่น ๆ ของกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด นิ่งงัน เป็นสิ่งที่วิ่งผ่านจิตใจของพวกเขาในช่วงเวลานั้น

เจี้ยนเฉินก็กลับไปที่โรงเตี้ยมและบนเตียงที่เขาเคยนั่งมาก่อน ความแตกต่างเพียงช่วงเวลานี้เท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้นั้นคือหลุมในเพดานด้านบนเขา

หมิงตงกับคนอื่น ๆ กลับเข้ามาในห้อง ดังนั้นเมื่อเห็นเจี้ยนเฉิน ไป๋เหลียนก็พุ่งผ่านประตูเพื่อทักทายเจี้ยนเฉินอย่างตื่นเต้น “ว้าว ! พี่ชาย ท่านยอดเยี่ยมมาก ! แม้กระทั่งยอดฝีมือระดับเซียนสวรรค์ทั้งสองของอาณาจักรวายุครามยังถูกท่านทำร้าย ไป๋เหลียนพูด นางมองไปเจี้ยนเฉินด้วยแววตาที่เทิดทูนอย่างมาก เป็นคนเดียวที่สามารถเอาชนะเซียนสวรรค์ทั้งสองที่ร่วมมือกันโดยไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน สร้างความตื่นตะลึงให้กับนาง ด้วยความชื่นชมเจี้ยนเฉินเพราะเขาสามารถที่จะชนะเซียนสวรรค์ทั้งสองโดยไม่บาดเจ็บเลย

เรื่องเช่นนี้ มันมากพอที่จะทำให้นางตระหนักในขณะนี้ว่า ญาติของนางแข็งแกร่งกว่าที่นางเคยคิดไว้

ผิดแล้ว เขาถูกฆ่าตายและอีกหนึ่งคนบาดเจ็บ ถ้าเจี้ยนเฉินไม่ชีวิตคนที่สองอยู่แล้ว ทั้งสองก็ไม่อาจออกจากสถานที่นี้ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ หมิงตงบอกกับนาง