ตอนที่ 610: การมาถึงของเซียนผู้คุมกฎทั้งสอง (3)

พื้นที่ใกล้กับด้านหลังของตระกูลชิเป็นสถานต้องห้าม ไม่ให้คนจำนวนมากเข้าไป มีเพียงเฉพาะผู้นำของตระกูลชิและผู้อาวุโสที่สามารถเข้ามาและประชุมที่นั่นได้ ทีละคนมองไปที่หลุมบนภูเขาด้วยสายตาที่ชื่นชม

เสียงของก้อนหินที่เคลื่อนย้ายออกมาดังขึ้น เมื่อประตูหินหนักเริ่มค่อย ๆ เพิ่มขึ้น มันตั้งอยู่บนภูเขาและเผยให้เห็นหลุมดำมืดเบื้องหลังมัน จากภายใน ชายวัยกลางคนสวมชุดขาวก็ค่อย ๆ ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน

เมื่อได้เห็นชายวัยกลางคนคนนี้ – ทุกคนในตระกูลชิ – ได้คารวะเขาและกล่าวด้วยความนับถือว่า ขอแสดงความยินดีกับท่านบรรพชนที่ได้ตัดผ่านระดับ ขอแสดงความยินดีกับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น !

ฮ่าฮ่า ข้าอยู่ข้างหลังประตูที่ปิดสนิทเป็นเวลา 20 ปีแล้ว แต่ในที่สุดข้าก็ก้าวลงไปบนถนนแห่งความลึกลับของโลก ข้ามาถึงชั้นสวรรค์ที่ 5 แล้ว อีกก้าวเดียวข้าจะได้เป็นเซียนราชา ชายคนนั้นหัวเราะอย่างสนุกสนาน

ท่านบรรพชนมีพรสวรรค์เหนือผู้อื่น การเป็นเซียนราชาอยู่ใกล้แค่เอื้อม เท่านั้น ตระกูลชิของเราเยี่ยมยอดเพียงเพราะท่านบรรพชน ! ชายคนหนึ่งยิ้มให้กับท่านบรรพชน

ในทางกลับกัน ท่านบรรพชนยิ้มให้ รอจนกว่าข้าจะไปถึงชั้นสวรรค์ที่ 9 ของขอบเขตเซียนผู้คุมกฎและพยายามที่จะหลอมรวมกับผนึกสมบัติภูเขา ถ้าข้าทำเช่นนั้น โอกาสของการเป็นเซียนราชาจะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไรก็ตามใบหน้าของเขาเปลี่ยนไป ขณะที่เขามองไปที่กลุ่มด้วยความสงสัย ผนึกสมบัติภูเขาอยู่ที่ไหน ? ทำไมข้าถึงไม่รู้สึกถึงตัวตนของมัน ?

คำพูดของเขาทำให้ผู้อาวุโสของตระกูลกระวนกระวายใจ เขาลังเลก่อนจะตอบออกไป ผู้นำของตระกูลชิก็อธิบายว่า ท่านบรรพชน ผนึกสมบัติภูเขาสูญหายไปเพราะความไม่เอาไหนของเรา

อะไรนะ ! ? ผนึกสมบัติภูเขาถูกขโมยงั้นหรือ ? ใบหน้าของท่านบรรพชนทะมึนขึ้น ความสุขที่เขารู้สึกได้จากการเพิ่มระดับได้หลุดลอยไป

หลังจากนั้น ผู้นำของตระกูลชิก็เริ่มเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ท่านบรรพชนฟัง หลังจากที่ทุกอย่างได้รับการบอกกล่าวไปแล้ว ความโกรธปรากฏบนใบหน้าของท่านบรรพชนก่อนจะค่อย ๆ หายไป

ดูหมือนคำสั่งในตอนแรกของข้าที่ให้เจ้าหาโอกาสขโมยธนูสุริยันจันทราจากครอบครัวหวงจะเป็นความผิดพลาด ข้าไม่ได้คิดว่าม่านพลังที่ข้าวางไว้บนหลานชายของข้าจะล้มเหลวและนำไปสู่ความตายของเขา ตราประทับแห่งความตายเป็นผลตามมาด้วยเช่นกัน ท่านบรรพชนค่อย ๆ โหยหา

ผู้อาวุโสสามได้ทิ้งตราประทับของความตายไว้บนร่างของเจี้ยนเฉิน ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ไม่ว่าเขาจะวิ่งไปที่ไหน เจี้ยนเฉินก็ไม่สามารถหลบหนีจากเรา เราจะทวงคืนยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎกลับมาโดยเร็วที่สุด” ผู้นำตระกูลอธิบายอย่างเคร่งเครียด

ค่อย ๆ หลับตาลง ท่านบรรพชนคิดชั่วครู่ ปากของเขาเปิดขึ้นเล็กน้อยในภายหลัง ข้าได้รู้สึกถึงสถานที่ของเขา แต่สิ่งที่แปลกก็คือข้าไม่สามารถรู้สึกถึงการดำรงอยู่ของผนึกสมบัติภูเขา มันเกือบจะเป็นว่าการเชื่อมโยงระหว่างข้ากับมันถูกตัดขาด เจี้ยนเฉินนั้นอาจพบวิธีที่จะซ่อนมันจากการรับรู้ของข้าหรือ ? ข้าไม่สามารถแม้แต่จะเรียกหาผนึกสมบัติภูเขา ไม่ว่าข้าจะใช้ความพยายามมากเพียงใด

ท่านบรรพชนกล่าวขึ้น ไม่มีความขัดแย้งระหว่างเรากับตระกูลเจียเต๋อ พวกเขาเองมีความแข็งแกร่งเช่นกัน เนื่องจากเราได้เป็นศัตรูกับครอบครัวหวง จึงไม่ทำให้เกิดศัตรูมากยิ่งขึ้น ไปและแจ้งให้ตระกูลเจียเต๋อทราบเรื่องนี้

ขอรับ ท่านบรรพชน ! ชายชราคำนับอย่างสุภาพ

เจ้าทั้งหมดอาจจะออกไปทั้งหมด ข้าจะไปหาเจี้ยนเฉิน ผนึกสมบัติภูเขาจะต้องถูกส่งกลับให้เร็วที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงอื่น ๆ ด้วยข้อความดังกล่าว ร่างของผู้ก่อตั้งพลันสลายไปเป็นสายฟ้าที่ยิงตรงสู่ท้องฟ้า ความเร็วของเขาเร็วพอ ๆ กับฟ้าผ่า

ท่านบรรพชนเต็มไปด้วยความน่ากลัวเพราะเขาไม่สามารถรู้สึกถึงผนึกสมบัติภูเขา เขากลัวว่าความรู้สึกที่จะรู้สึกถึงมันหายไปนั้นจะหมายถึงยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่สูญหายไปตลอดกาล หากปราศจากมัน การที่จะกลายเป็นเซียนราชานั้นจะกลายเป็นสิ่งที่ยุ่งยากขึ้น

หลังจากที่ท่านบรรพชนได้จากไป ผู้นำตระกูลชิส่งคนไปตระกูลเจียเต๋อเพื่อแจ้งข่าวและบอกพวกเขาถึงตำแหน่งของเจี้ยนเฉิน

ตระกูลเจียเต๋อได้รับข่าวว่าเกิดอะไรขึ้นกับเมืองทหารรับจ้าง ในเวลาเดียวกันที่ตระกูลชิทำ พวกเขารู้ว่าคนที่ขโมยกระบี่ตันหยวนก็ยังมีชีวิตอยู่ นอกจากนี้พวกเขายังได้รู้ว่าเขาเป็นคนฆ่าผู้อาวุโสทั้งห้าคนจากตระกูลชิ เมื่อพวกเขาได้ยินข่าว พวกเขาได้ส่งกลุ่มคนไปที่เมืองทหารรับจ้างให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แม้กระทั่งเซียนผู้คุมกฎของพวกเขาได้ออกไปเมื่อเขาได้ยินข่าว เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะประสบความสำเร็จโดยไม่ล้มเหลว ในสายตาของตระกูลเจียเต๋อ การที่เจี้ยนเฉินฆ่าเซียนสวรรค์ทั้งห้านั้น เป็นเรื่องสำคัญมากที่จะไม่อาจละเลยได้

ในพริบตา สองวันหลังจากที่เจี้ยนเฉินได้ฆ่าเซียนสวรรค์ 5 คนในช่วงสองวันนี้ เจี้ยนเฉินใช้เวลาอยู่ในห้องของเขาตลอดเวลา พวกเขากำลังพยายามที่จะทำให้ตราประทับแห่งความตายถูกลบเลือน แต่ทว่ามันไม่ง่ายอย่างนั้น และแม้หลังจากผ่านไปสองวันแล้ว จิตวิญญาณกระบี่ก็สามารถขจัดเศษเล็กเศษน้อยได้ ในจังหวะนี้จะใช้เวลา 3 เดือนเต็มถึงจะกำจัดตราประทับแห่งความตายให้หมดไปได้

สองวันหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินเพิ่งจะลืมตาของเขาขึ้นมา เมื่อความรู้สึกที่สั่นสะเทือนอาจรู้สึกได้ มองลงมาเจี้ยนเฉินเห็นว่าเสือนอนเหยียดยาวอยู่บนขาของเขาด้วยความเบื่อหน่าย

ราวกับรู้สึกว่าเจี้ยนเฉินตื่นขึ้นมา ลูกเสือมองเขาอย่างน่าสงสาร ขณะที่เท้าหนึ่งของมันข่วนลงบนแหวนมิติของเจี้ยนเฉิน

ความคิดเห็น