ตอนที่ 628 การพิชิต (1)

ตอนที่ : 628 การพิชิต (1)

อย่างไรก็ตามเขายังคงเป็นเซียนสวรรค์ แม้ว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งเทียบเท่าเซียนผู้คุมกฎ แต่เจี้ยนเฉินไม่ได้ก้าวหน้าด้วยการเข้าใจถึงความลึกลับที่ลึกซึ้งของโลก การแกว่งดาบนี้ของบรรพชนนั้นถูกสร้างขึ้นด้วยพลังมิติ เจี้ยนเฉินถูกทิ้งไว้โดยไม่มีอำนาจต่อรอง ในขณะที่เขาพยายามหลบดาบ ในท้ายที่สุดเจี้ยนเฉินก็โดนดาบเปลวเพลิงเจาะเข้าที่หน้าอก

อย่างไรก็ตามดาบไม่ได้เจาะผ่านร่างกายของเขาตามที่คาดไว้ เมื่อถึงเวลาที่อาวุธเซียนปะทะกับหน้าอกของเจี้ยนเฉิน แรงผลักดันของดาบก็หยุดชะงักและไม่อาจไปได้อีกต่อไป แม้ว่ามันจะมีคมอย่างไม่น่าเชื่อและมีพลังที่อยู่เบื้องหลัง มันก็สามารถเฉือนผ่านผิวอย่างตื้นเขิน กลายเป็นเพียงจุดเลือด

ขณะที่บรรพชนได้แต่ตกตะลึงกับการสร้างความเสียหายบนหน้าอกของเจี้ยนเฉิน เขาไม่อยากจะเชื่อเลย ในขณะที่เขาไม่ได้ทุ่มเทพลังทั้งหมดของเขาลงไปในการวาดดาบนี้ ทว่ามันก็ยังคงมีประมาณแปดในสิบส่วนของพลังของเขา พลังงานนี้สามารถทำลายโลกรอบ ๆ ตัวเขาได้หากได้รับคำสั่ง แต่เจี้ยนเฉินยังคงลอยอยู่ข้างหน้าเขาโดยได้รับบาดเจ็บเพียงเล้กน้อย ภาพตรงหน้าดังกล่าวมันยากเกินกว่าที่เขายอมรับได้

เจี้ยนเฉินมองลงมาที่การบาดเจ็บราวยุงกัดที่หน้าอกของเขาและยิ้มกว้าง เซียนผู้คุมกฎได้ใช้อาวุธเซียนของเขาแล้ว มันก็ยังไม่ได้ผล ! นี่เป็นเพียงการแสดงให้เห็นว่าร่างบรรพกาลนั้นมีความแข็งแกร่งเพียงใด ตอนนี้เจี้ยนเฉินไม่กลัวบรรพชน

นายท่าน จือหยิงและฉิงโซวยังไม่อาจฟื้นความแข็งแกร่งของเรา ดังนั้นพลังงานดั้งเดิมยังไม่อาจเปรียบเทียบกับพลังบรรพกาลได้ ในระหว่างการต่อสู้นี้ โปรดใช้พลังบรรพกาลในร่างกายแทนร่างบรรพกาลของนายท่าน แม้จะอยู่ในระดับพื้นฐาน มันไม่ควรเป็นภัยคุกคามใด ๆ เมื่อต่อสู้กับเซียนผู้คุมกฏของโลกใบนี้ จือหยิงกล่าวขึ้น แนะนำต่อเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินได้ทำตามคำแนะนำในการเลี่ยงการใช้พลังงานดั้งเดิมของจิตวิญญาณกระบี่เพื่อต่อสู้ พลังบรรพกาลภายในร่างของเขาเริ่มกระพือออกและปรากฏเป็นฟองเหมือนน้ำในแม่น้ำ ครู่ต่อมามันปกคลุมร่างทั้งตัวของเขาก่อนที่เจี้ยนเฉินจะรีบวิ่งไปสู้กับบรรพชน

เขาไม่มีทักษะการต่อสู้ระยะประชิดและเขาไม่มีอาวุธที่เหมาะสมที่เขาสามารถใช้ได้ เขาไม่สามารถใช้พลังงานดั้งเดิมได้ สถานการณ์ได้ผลักดันให้เขาใช้กำปั้นของเขา

บรรพชนหลบเลี่ยงกำปั้นของเจี้ยนเฉินและเคลื่อนไปด้านหลังเขา เขากวาดอาวุธเซียนของเขาและเหวี่ยงมันด้วยพลังทั้งหมดของเขาเพื่อโจมตีเจี้ยนเฉิน

เช่นเดียวกับฟ้าผ่า อาวุธเซียนโค้งเข้าด้านหลังของเจี้ยนเฉิน แต่การโจมตีทำหน้าที่เพียงเพื่อตัดเสื้อคลุมออกเผยให้เห็นผิวที่หมดจดไร้มลทินของเขา ไม่นานหลังจากนั้น มีเส้นสีขาวเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นที่ใบมีดตัดเขา เลือดอาจเห็นหยดจากเส้นสีขาว ด้วยผิวขาวของเขา ในทางตรงกันข้ามเลือดจึงสะดุดตา

บรรพชนสามารถเพียงจ้องมองด้วยความตกใจที่บาดแผลบนด้านหลังของเจี้ยนเฉิน เนื่องจากผิวหนังของเขางอกขึ้นสู่สภาพดั้งเดิม ราวกับว่ามันไม่เคยเป็นอันตรายแต่อย่างใดเลยทีเดียว บรรพชนได้ใช้กำลังทั้งหมดของเขาเพื่อโจมตีของเจี้ยนเฉิน แต่ผลสุดท้ายคือบาดแผลนั้นเล็กน้อย ที่ซึ่งจะหายเป็นปกติทันที

นั่นเป็นไปไม่ได้ ! บรรพชนกล่าวด้วยเสียงตะกุกตะกัก เขาเป็นคนตะลึงกับผลลัพธ์นี้ ซึ่งเป็นเพียงบาดแผลที่ไม่สำคัญเท่านั้น