ตอนที่ 632: การเปลี่ยนแปลงของเจ้าอ้วนน้อย(3)

นายท่าน พลังบรรพกาลสามารถทำลายโลกได้ถ้ามีมากพอ ความสามารถของนายท่านกับพลังบรรพกาลถือได้ว่าเป็นสุดยอด แต่ตอนนี้มันยังไม่ใช่สิ่งที่จะจัดการกับเซียนผู้คุมกฎได้ จนกว่านายท่านจะยกระดับความสามารถให้สูงขึ้นด้วยพลังบรรพกาลหรืออาจใช้กระบี่สีม่วง-ฟ้า การจัดการกับเซียนผู้คุมกฎที่สามารถใช้พลังมิตินั้นไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ จือหยิงพูด

คิ้วของเจี้ยนเฉินร่นเข้าด้วยกัน กล่าวอีกทางคือ ข้าไม่มีวิธีจัดการกับเซียนผู้คุมกฎที่สามารถใช้พลังมิติได้

นั่นอาจจะไม่ใช่อย่างนั้น นายท่าน ท่านลืมความสามารถในการเคลื่อนไหวที่ท่านมีไปแล้วหรือ ทักษะมายาพริบตาเป็นทักษะการเคลื่อนไหวที่สะท้อนถึงกฎแห่งมิติ ถ้านายท่านเข้าใจแล้ว ท่านจะสามารถเข้าใจกฎแห่งมิติได้ในระดับหนึ่ง เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้แล้วแม้แต่เซียนผู้คุมกฎก็สามารถจัดการได้ ฉิงโซวอธิบาย

นั่นไม่ได้หมายความว่าข้าจะก้าวไปสู่การเป็นเซียนผู้คุมกฎ ? เจี้ยนเฉินถามแม้ว่าเขาจะเป็นผู้มีอำนาจในฐานะเซียนผู้คุมกฎ เขาไม่ได้อยู่ในสถานะหรืออำนาจที่แท้จริง พลังในฐานะเซียนผู้คุมกฎไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถทำได้

คราวนี้ จือหยิงและฉิงโซวลังเลที่จะตอบสักครู่ ในที่สุดก็มีฉิงโซวเป็นผู้กล่าวว่า นายท่าน การวิเคราะห์ของเราเกี่ยวกับเซียนผู้คุมกฎ แสดงให้เห็นว่า ความเข้าใจเกี่ยวกับมิติของพวกเขานั้นครอบคลุมมากขึ้น ทักษะมายาพริบตานั้นมุ่งเน้นไปที่ความเร็วและไม่คำนึงถึงแง่มุมอื่น ๆ ของพื้นที่ เซียนผู้คุมกฎกำลังใช้สิ่งที่อาจเป็นพลังของโลกเอง และม่านพลังที่พวกเขามักใช้มีแนวโน้มว่าสร้างมาจากพลังของโลก

“ฉิงโซวกล่าวถูกต้องแล้ว นายท่าน ตามสิ่งที่เรารู้จากทักษะมายาพริบตาสามารถยกระดับความเร็วของท่าน มันขึ้นอยู่กับกฎของมิติ และไม่มีอะไรอื่น จือหยิงพูด

เจี้ยนเฉินครุ่นคิด สิ่งที่พวกเขาพูดอะไรสักสองสามนาที ก่อนที่จะพูดว่า ดูเหมือนว่าข้าจะต้องพยายามเข้าใจทักษะมายาพริบตา ด้วยการหยุดชั่วขณะ เจี้ยนเฉินกล่าวต่อว่า จือหยิง ฉิงโซว ข้าถึงขอบเขตความสำเร็จเล็กน้อยกับร่างบรรพกาล มันห่างไกลจากขอบเขตแห่งความสำเร็จหลักแค่ไหน ? ถ้าข้าไปถึงขอบเขตนั้น ข้าจะเปรียบได้กับพลังของเซียนจักรพรรดิหรือไม่ ?

จือหยิงและฉิงโซว ทั้งคู่พากันหัวเราะออกมาเพื่อตอบสนองต่อคำถามเจี้ยนเฉิน นายท่าน ท่านดูถูกร่างบรรพกาลมากเกินไป ท่านพึ่งจะอยู่ที่ทางเข้าของร่างบรรพกาลเท่านั้น และเส้นทางที่เดินไปข้างหน้าของนายท่านนั้นยังอีกยาวไกล ไม่ต้องข้อสงสัยเลยว่า ขอบเขตหลักจะยิ่งใหญ่กว่าเซียนจักรพรรดิ”

นายท่าน ขอบเขตแห่งร่างบรรพกาลไม่แบ่งแยกกันได้อย่างชัดเจน มีคนน้อยมากที่บ่มเพาะด้วยร่างบรรพกาล พวกเขาสามารถนับได้บนมือทั้งสิบสองนิ้ว นอกจากนี้ ยังไม่มีใครสำเร็จมัน แต่เพื่อประโยชน์ในการอธิบายร่างบรรพกาลที่สมบูรณ์นั้น เราจะแบ่งออกเป็น 8 ขั้น ตอนนี้ นายท่านอยู่ที่ขั้นแรกเท่านั้น จือหยิงอธิบาย

เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจที่ได้ทราบว่าขั้นแรกของร่างบรรพกาลนั้นเพียงพอที่จะจับคู่กับเซียนผู้คุมกฏได้ นั่นหมายความว่าเมื่อเขามาถึงขั้นสูงของร่างบรรพกาล ระดับความแข็งแกร่งของเขาจะอยู่ในระดับน่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ ความคิดนี้ทำให้เจี้ยนเฉินนั้นเต็มไปด้วยความสุขไม่น้อย

หลังจากนั้นทั้งจือหยิงและฉิงโซวเริ่มอธิบายถึงจุดสำคัญต่าง ๆ ของร่างบรรพกาล เจี้ยนเฉินนั้นก็ไม่ต่างกับคนโง่ กับพลังบรรพกาล เท่าที่เขาเคยรู้มา แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้นที่รู้ว่าร่างบรรพกาลแข็งแกร่ง

เจี้ยนเฉินใช้เวลาในวันต่อมาในหุบเขายั่งยืน ในระหว่างวันเขาจะไปที่ป่าและฝึกทักษะมายาพริบตา ในเวลากลางคืนเขาจะอยู่ภายในห้องของเขาและพยายามเข้าใจความลับของทักษะมายาพริบตา เขาหวังว่าวันหนึ่งเขาจะประสบความสำเร็จและมีความชำนาญพอที่จะสู้กับเซียนผู้คุมกฏได้

ลูกเสือนั้นไม่เคยหยุดนิ่ง วันแล้ววันเล่า มันก็จะกินและย่อยสลายสมบัติสวรรค์ที่เจี้ยนเฉินได้รับจากผู้อาวุโสของเมืองทหารรับจ้างเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง หลังจากนั้นก็จะนอนบนเตียงและย่อยอาหาร

ในพริบตา เจี้ยนเฉินอาศัยอยู่ที่หุบเขายั่งยืนตลอดทั้งเดือน ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ เขาได้รับความคืบหน้าในการศึกษาทักษะมายาพริบตา แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ในระดับที่เขาสามารถรับมือกับเซียนผู้คุมกฎได้ เขาก็ยังคงอยู่ในระดับที่สูงขึ้น

ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ ลูกเสือขาวได้สร้างความก้าวหน้าในการกลายเป็นสัตว์อสูรระดับ 5 ด้วยความช่วยเหลือจากสมบัติสวรรค์

ความคิดเห็น