ตอนที่ 66: แขกจากพระราชวัง.

ตอนที่ 66: แขกจากพระราชวัง.

” ใช่,เซียงเอ๋อ,ที่แม่ของเจ้าพูดนั้นถูกต้องแล้ว. โลกไม่ได้สงบสุขเหมือนในสำนัก มันเต็มไปด้วยการสังหาร และด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจ้า การรักษาชีวิตให้อยู่รอดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ลืมความคิดนี้ไปได้เลย ข้าไม่เห็นด้วยหรอก” เจียงหยางป้าพูดอย่างจริงจัง แม้ว่าเขาจะพูดด้วยน้ำเสียงธรรมดา แต่เขาก็ปฏิเสธความคิดของเจี้ยนเฉินอย่างสิ้นเชิง

เจี้ยนเฉินรู้อยู่แล้วว่ามันยากที่จะทำให้ครอบครัวของเขาเห็นด้วยกับแผนนี้ แต่เขาก็ยังพูดต่อไปว่า “ท่านพ่อ,ท่านแม่ โปรดอย่าได้กังวลไปเลย ข้าอาจไม่แข็งแกร่งพอแต่ข้าสามารถป้องกันตัวเองได้ ข้าอ่านหนังสือหลายเล่มจากหอหนังสือในสำนัก ข้าจึงมีความคุ้นเคยกับวิธีการอยู่รอดในทวีปเทียนหยวน หากข้าออกจากคฤหาสน์เจียงหยาง ตระกูลของเราก็จะไม่มีปัญหา”

“นายน้อยสี่ สถานการณ์ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด หากสำนักหัวหยุนรู้ว่านายน้อยไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์เจียงหยางอีกต่อไป ข้าเกรงว่าพวกเขาจะส่งตัวคนจำนวนมากไปตามล่าท่าน สำนักหัวหยุนมีอิทธิพลมากคงไม่ยากนักที่จะหาตัวท่านพบ” ผู้อาวุโสผมขาวพูด เขายกให้เจี้ยนเฉินเป็นความหวังสำหรับอนาคตของตระกูล และแน่นอนว่าเขาไม่ต้องการเห็นเจี้ยนเฉินตายก่อนเวลาอันควร

เขาบรรลุเป็นเซียนตอนอายุ 15 ปีโดยแข็งแกร่งกว่าเซียนซึ่งอยู่ในขั้นที่สูงกว่า และด้อยกว่าพลังของเซียนระดับสูงเพียงเล็กน้อย นั่นหมายความว่าเขาเป็นอัจฉริยะจากสวรรค์ที่จะสั่นคลอนทั้งทวีปเทียนหยวน. สำหรับผู้ชายบางคนที่นี่ เจี้ยนเฉินไม่ได้เป็นเพียงแค่คนธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นสมบัติมีชีวิตที่เปล่งประกายซึ่งสามารถให้ความมั่งคั่งไร้ขอบเขตแก่พวกเขา

ด้วยเหตุผลดังกล่าว ในใจของผู้อาวุโสที่มีตำแหน่งสูง พวกเขาทุกคนแค่ต้องการปกป้องเจี้ยนเฉินไม่ให้เขาต้องประสบกับหายนะในอนาคต

เจี้ยนเฉินยิ้มกว้าง “ทุกคนไม่ต้องกังวล ข้าอ่านหนังสือเกี่ยวกับทวีปมามาก ข้าแน่ใจว่าข้าสามารถหลีกเลี่ยงไม่ให้โดนสำนักหัวหยุนจับได้ “

” ไม่ เซี่ยงเอ๋อ มันยังมีความเสี่ยงสูงเกินไปซึ่งไม่คุ้มกันเลยหากเจ้าบาดเจ็บ” เจียงหยางป้าปฏิเสธข้อเสนอทันที ” เซียงเอ๋อไม่ต้องกังวลอะไร แม้ว่าสำนักหัวหยุนอาจแข็งแกร่งมาก แต่ตระกูลเจียงหยางของเราก็ไม่ได้อ่อนแอ แม้ว่าบรรพชนของเราจะหายไปนานหลายปี ชื่อเสียงของเขาก็ยังเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง สำนักหัวหยุนจะไม่กล้าที่จะทำอะไรรุนแรงกับเรา เจ้าควรอยู่ในคฤหาสน์นี้ ข้าจะทำให้ดีที่สุดเพื่อปกป้องเจ้า”

เจี้ยนเฉินถอนหายใจกับตัวเอง ด้วยการคัดค้านอย่างเด็ดเดี่ยวจึงไม่มีทางที่เขาจะโน้มน้าวบิดาของเขาได้

“ใช่แล้ว เซียงเอ๋อ ความคิดของเจ้ามีความเสี่ยงมากเกินไป แม้ว่าเจ้าจะสามารถหลบหนีจากสำนักหัวหยุนได้ การดำเนินชีวิตในทวีปเทียนหยวนนั้นไม่ได้ตรงไปตรงมาและเรียบง่ายเหมือนที่หนังสือเขียนไว้ โปรดอยู่ในคฤหาสน์เจียงหยางอย่างเชื่อฟัง ท่านพ่อและท่านลุงของเจ้าจะทำอย่างดีที่สุดเพื่อปกป้องเจ้า” ไป๋หยุนเทียนอ้อนวอนเจี้ยนเฉินอย่างอ่อนโยน.

“อะแฮ่ม” เจียงหยางป้ากระแอมและเอ่ยว่า “พอแล้ว ก่อนอื่นเรามาพูดเกี่ยวกับวิธีที่เราจะรับมือกับสำนักหัวหยุนดีกว่า ข้าแน่ใจว่าพวกเขารู้เรื่องนี้แล้ว และพวกเขาจะมาถึงเมืองลอร์เร็ว ๆ นี้ ฉะนั้นเราจึงมีเวลาไม่มากนักในการเตรียมการรับมือ” เจียงหยางป้ากล่าวอีกครั้ง

ฝูงชนทั้งหมดภายในห้องโถงใหญ่เงียบไปเพราะพวกเขาเริ่มคิดถึงสถานการณ์

“ถ้าฝ่าบาททรงช่วยเรา นั่นแปลว่างานแต่งงานที่จัดขึ้นระหว่างนายน้อยสี่กับองค์หญิงเกอหลันนั้นยังคงดำเนินต่อไป ในที่สุดนายน้อยสี่ก็จะยังคงเป็นลูกเขยของฝ่าบาท ข้าจึงมั่นใจว่าฝ่าบาทจะไม่นิ่งดูดายและไม่ทำอะไรเลย” มีบางคนพูดขึ้นมา

เจียงไป่พยักหน้าด้วยการไตร่ตรองและกล่าวว่า “หากฝ่าบาทต้องการสนับสนุนเรา ฝ่าบาทก็ทรงสามารถยุติข้อขัดแย้งนี้ได้ชั่วคราว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฝ่าบาทจะทรงปวดพระเศียรกับเรื่องนี้แน่นอน มันเป็นช่วงเวลาที่โชคร้ายเช่นกัน อาณาจักรเพื่อนบ้านก็คอยส่งกำลังทหารไปยังชายแดนอย่างไม่ลดละ ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาต้องการบุกยึดดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ของอาณาจักรเกอซุน ดังนั้นตอนนี้ฝ่าบาทก็ไม่ต้องการที่จะเป็นศัตรูกับสำนักหัวหยุน เพราะเรื่องนี้มันเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของอาณาจักร หากไม่มีเซียนสวรรค์ทั้งสองจากสำนักหัวหยุน แม้แต่จอมยุทธที่แข็งแกร่งที่สุดก็จะถูกกดดันอย่างหนักเพื่อต่อสู้กับทหารของอาณาจักรอื่น”

” ถึงแม้ว่านายน้อยสี่จะมีศักยภาพที่แข็งแกร่งมากและยังมีความคาดหวังสูงจากฝ่าบาท แต่ความสำเร็จในอนาคตของนายน้อยสี่ในปัจจุบันยังไม่ถูกยืนยัน ไม่เพียงแค่นั้น แต่นายน้อยสี่ยังเด็กอยู่จึงยังมีเวลาอีกนานกว่าเขาจะเติบโต เมื่ออาณาจักรใกล้จะเกิดสงคราม มันก็ไม่มีเวลาพอที่จะรอนายน้อยสี่ได้ เพราะเราไม่แน่ใจว่ามันจะนานแค่ไหนก่อนที่อาณาจักรจะชนะหรือแพ้ อาณาจักรจะต้องมีเซียนที่เข้มแข็งมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อช่วยให้ชนะสงคราม มันจึงไม่ชัดเจนว่าฝ่าบาทจะช่วยเราได้หรือไม่”

ผู้คนในห้องโถงยังคงพยายามหาวิธีอื่น อย่างไรก็ตามแม้จะไตร่ตรองตลอดทั้งบ่าย พวกเขาก็ยังไม่สามารถหาวิธีการที่เหมาะสมได้

คืนนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วภายใต้บรรยากาศที่ตึงเครียดกับผู้คนหลายสิบคน ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นแล้ว มันใกล้จะถึงรุ่งเช้า หลังจากการสนทนาตลอดทั้งคืน ทุกคนก็เริ่มอ่อนล้า

ในขณะนี้ยามของตระกูลเจียงหยางก็วิ่งเข้ามาในห้อง “ข้าขอรายงานท่านผู้นำ มีคนชื่อไป๋เต๋ารออยู่นอกคฤหาสน์ เขาอยากจะเจอท่าน”

” ไป๋เต๋า ! ” เจียงหยางป้าอุทาน เขามีแววตาครุ่นคิด ดวงตาของเขาเปล่งประกายขณะยืนขึ้นจากที่นั่ง “เชิญเขาเข้ามาเร็ว ๆ ! “

ขอรับ ! ยามตอบโต้และออกไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อไป๋หยุนเทียนได้ยินชื่อของไป๋เต๋า นางก็สบายใจขึ้น แต่ในไม่ช้าสายตาของนางก็เปลี่ยนไปอย่างเป็นปริศนา

เจี้ยนเฉินเริ่มสับสนเมื่อเขาสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในท่าทีของมารดาเขา เขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับไป๋เต๋ามาก่อน แต่เมื่อตัดสินจากปฏิกิริยาของมารดาเขา ไป๋เต๋าคนนี้น่าจะมีความสัมพันธ์บางอย่างกับนาง

เจี้ยนเฉินเดินเข้ามาหานางช้า ๆ ก่อนถามว่า “ท่านแม่ ไป๋เต๋าคือใครกันหรือขอรับ ? “