ตอนที่ 672: การพบพี่ชาย เจียงหยางหู่

ท่านพี่ นี่เป็นบรรพชนของตระกูลไป๋ของข้า ไม่ยอมให้เจี้ยนเฉินพูด ไป๋หยุนเทียนชิงพูดตัดหน้า

เจียงหยางป้าตกใจ เมื่อมองไปที่ไป๋ไฮ เขาไม่เข้าใจว่าไป๋หยุนเทียนจะมีบรรพชนของครอบครัวนางปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร แต่เขาก็นึกขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วและป้องมือกับทักทายกับไป๋ไฮว่า ผู้เยาว์คารวะท่านบรรพชน

ผู้เยาว์คารวะผู้อาวุโส ! สมาชิกระดับสูงคนอื่น ๆ แต่ละคนป้องมือและคำนับตามเจียงหยางป้า ทุกคนรู้ดีว่าความสามารถในการสร้างม่านพลังนั้นมีเพียงเซียนผู้คุมกฏเท่านั้นสามารถทำได้

แต่ไม่มีผู้อาวุโสคนไหนจะกล้าดูแคลน ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าคนที่อยู่ตรงหน้านั้นเป็นถึงเซียนผู้คุมกฎ

ท่านบรรพชน นี่เป็นพ่อของข้า ! เจี้ยนเฉินแนะนำไป๋ไฮแก่เจียงหยางป้า

สีหน้าของไป๋ไฮไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่เขากวาดตามองเจียงหยางป้าขึ้นและลงโดยมองอย่างไม่แยแส แม้ว่าเจ้าจะมีพรสวรรค์ปานกลาง แต่เจ้าก็ให้กำเนิดลูกชายที่แสนพิเศษผู้นี้ได้ ทำได้ดี

คำพูดก่อนหน้านี้ของไป๋ไฮนั้นทำให้เจียงหยางป้ารู้สึกค่อนข้างอับอาย ความจริงที่ว่าบุคคลในวัยของเขาสามารถก้าวสู่การเป็นเซียนปฐพีได้รับการพิจารณาแล้วว่าค่อนข้างดี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอยู่ในระดับอัจฉริยะ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ดีด้วย ดังนั้นเมื่อไป๋ไฮแสดงความคิดเห็นว่าเขาเป็นคนธรรมดา เจียงหยางป้ารู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่คำพูดครึ่งหลังของไป๋ไฮ ทำให้เขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ มีลูกชายที่ประสบความสำเร็จอย่างที่เจี้ยนเฉินเป็นนั้น เป็นความสำเร็จที่พ่ออย่างเขาภูมิใจ

ในอนาคต เจ้าไม่จำเป็นต้องเรียกข้าว่าท่านบรรพชน แค่เรียกข้าว่าท่านตา ไป๋ไฮพูด

ขอรับ ท่านตา ! เจี้ยนเฉินตอบ

ไม่นานหลังจากนั้น เจียงหยางป้าได้เชิญไป๋ไฮไปที่ใจกลางคฤหาสน์เพื่อหารือ เนื่องจากสถานะและความแข็งแกร่งของไป๋ไฮ แน่นอนเขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากตระกูลทั้งหมด แม้แต่เจี้ยนเฉินและไป๋หยุนเทียนก็พาเขาไปที่ห้องโถง ในขณะพูด ไม่เคยมีเรื่องใดที่เกี่ยวข้องกับตระกูลไป๋

อีก 1 ชั่วยามต่อมา กลุ่มที่ชุมนุมกันอยู่ในห้องโถงก็กระจัดกระจายออกไป และในขณะนั้น ไป๋ไฮก็เข้าพักในคฤหาสน์

ในห้องของเจียงหยางป้า เจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนนั่งที่โต๊ะคุยกัน

เจียงหยางป้ามองไปที่ไป๋หยุนเทียนด้วยรูปลักษณ์ที่ขัดแย้งกัน หยุนเอ๋อ เจ้าสามารถบอกข้าได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในโลกนี้ ? เหตุใดจึงมีเซียนผู้คุมกฎปรากฏตัวขึ้นในคฤหาสน์ของเรา ครอบครัวของเจ้าไม่ใช่ว่าเป็นครอบครัวเล็ก ๆ หรอกหรือ ? ในอดีตเจียงหยางป้าได้ถามไป๋หยุนเทียนเกี่ยวกับครอบครัวของนาง แต่เจียงหยางป้าได้คิดเพียงว่าครอบครัวไป๋เป็นเพียงครอบครัวเล็ก ๆ ในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เนื่องจากเขาไม่เคยได้ยินชื่อก่อน แต่เมื่อเซียนผู้คุมกฎจากตระกูลไป๋ปรากฏตัวขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง ในวันนี้ ในที่สุดเขาก็ตระหนักว่าตระกูลไป๋ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด

ไป๋หยุนเทียนถอนหายใจ ท่านพี่ ขออภัยโทษในการปิดบังหลายสิ่งจากเจ้าก่อนหน้านี้ ข้าเคยประสบกับเภทภัยบางอย่าง และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตระกูลไป๋ของข้าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพูดถึง

ข้าเข้าใจได้ หยุนเอ๋อ ถ้าสิ่งที่ไม่สะดวกในการพูดถึง ก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องนี้ เจียงหยางป้าพูด

ไป๋หยุนเทียนส่ายหน้าอย่างนุ่มนวล ตอนนี้ที่ข้าได้พบกับบรรพชนของตระกูลข้าแล้ว เนื่องจากความช่วยเหลือของเซียงเอ๋อ ไม่จำเป็นต้องปิดบังไว้อีกต่อไป ท่านควรรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลข้า

หลังจากนั้นไป๋หยุนเทียนได้อธิบายเรื่องราวทั้งหมด เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับครอบครัวไป๋ให้เจียงหยางป้าฟัง เพื่อให้เขาสามารถเข้าใจเรื่องนี้ได้

หลังจากฟังไป๋หยุนเทียนเกี่ยวกับประวัติครอบครัวของนางแล้ว เจียงหยางป้าก็นิ่งเงียบไปเป็นเวลานาน จิตใจของเขาตกใจอย่างยิ่งกับสิ่งที่เขาเพิ่งฟัง

เซียนผู้คุมกฎซึ่งดูแลตระกูลมาพันปี ตระกูลที่แม้กระทั่งตระกูลเจียงหยางป้าก็ไม่อาจหวังว่าจะใช้อำนาจนี้ได้ เจียงหยางป้าไม่อาจจินตนาการได้ว่าฮูหยินสี่ที่เขาจะแต่งเข้ามาจะเกี่ยวข้องกับตระกูลที่มีอำนาจเช่นนี้ มันยากมากที่จะเข้ามา

ต้องใช้เวลานานเพื่อเจียงหยางป้าเพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ใบหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ขัดแย้งกัน หยุนเอ๋อ เขาถอนหายใจ ข้าไม่เคยคิดเลยว่า เจ้าจะมีตัวตนเช่นนี้ เจ้าต้องอดทนแบกความลับเหล่านี้ ถ้าบรรพชนตระกูลของเจ้าไม่ได้ปรากฏตัวในวันนี้ ข้าแน่ใจว่าเจ้าจะได้ซ่อนความลับนี้ไว้จากข้าตลอดชีวิตของข้า