ตอนที่ 681: ความตกใจของอาณาจักรฉินหวง

ตอนที่ 681: ความตกใจของอาณาจักรฉินหวง

วันนี้เจียงหยางเค่อได้ริเริ่มที่จะหาเจี้ยนเฉินและขอโทษเขา หวังว่าเขาจะสามารถลบความบาดหมางที่เคยเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาก่อนหน้านี้ แต่อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินรู้สึกโล่งใจมากกว่าที่จะได้ยินคำขอโทษนี้

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินใช้เวลา 3 วันต่อไปในคฤหาสน์เจียงหยาง ครั้งเดียวที่เขาก้าวออกจากคฤหาสน์คือตอนที่เขาไปเยี่ยมภรรยาและบุตรชายของเคนดัล สภาพความเป็นอยู่ของซานได้กระตุ้นความปรารถนาของเจี้ยนเฉินให้กลายเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 โดยเร็วที่สุด

นี่เป็นเพราะเขาได้เรียนรู้วิธีที่จะช่วยซานที่จะบ่มเพาะอีกครั้งหลังจากที่อาวุธเซียนของเขาถูกทำลาย สิ่งที่เขาต้องทำคือการกลายเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 เนื่องจากไม่เพียงแต่พวกเขาสามารถช่วยคนพิการให้ฟื้นตัวได้ แต่เขายังฟื้นความสามารถในการบ่มเพาะได้

เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงได้รับความสามารถพิเศษในการรักษา มีคนบอกว่าพวกเขาสามารถชุบชีวิตคนตายได้ ตราบเท่าที่มีเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 มีความแข็งแกร่งเพียงพอ ดังนั้น การฟื้นฟูผู้ที่อาวุธเซียนของเขาถูกทำลายจึงไม่เป็นปัญหาเลย

หลังจากวันที่สามแล้ว กลุ่มคนกลุ่มใหญ่ ๆ อาจจะยืนอยู่รอบ ๆ ลานหลักของคฤหาสน์เจียงหยาง แม้แต่ราชาก็อยู่ที่นั่น แต่ละคนล้อมรอบเจี้ยนเฉินด้วยสายตาไม่เต็มใจ วันนี้เป็นวันที่เจี้ยนเฉินกำลังจะจากไป แต่ทุกคนก็ไม่เต็มใจที่จะกล่าวลาเขาเลยด้วยซ้ำ

เซียงเอ๋อ เจ้าต้องทำงานอย่างเร็วที่สุด เมื่อเจ้าเสร็จสิ้นสิ่งที่เจ้าต้องทำ เจ้าต้องกลับมาบ้านและพักอยู่ที่บ้านอีกในครั้งต่อไป ไป๋หยุนเทียนกล่าวกับเจี้ยนเฉินด้วยความเต็มใจ

เซียงเอ๋อ เจ้าสามารถปล่อยให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าจัดการกับเรื่องเล็กน้อย ไม่จำเป็นต้องทำงานอย่างหนักด้วยตัวเอง เจียงหยางป้าพูด

“เซียงเทียน..”

พวกผู้ใหญ่ของตระกูลเจียงหยางและราชาแห่งอาณาจักรเกอซุนเริ่มให้ข้อคิดเห็นและคำแนะนำที่ดีแก่เขา ราวกับว่ามันดูราวกับว่าพวกเขากังวลอย่างมากกับเจี้ยนเฉินเช่นกัน

ในขณะที่เจี้ยนเฉินเป็นเซียนผู้คุมกฎ ทว่าเขากลับไม่ได้ยโสแต่อย่างไร เขายังปฏิบัติต่อผู้อาวุโสด้วยความเคารพและฟังอย่างจริงจังต่อคำพูดของพวกเขา ด้วยการพยักหน้าเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาพูดอะไรบางอย่าง

ตอนนี้หยูเฟิงหยานเดินไปข้างหน้าเพื่อคว้ามือของเจี้ยนเฉินและพูดขอร้องเขาว่า เซียงเอ๋อ ไม่มีข่าวหรือจดหมายติดต่อจากพี่รองของเจ้ามาบ้างเลย ถึงตอนนี้เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่อยู่ของนาง ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้า เซียงเอ๋อ ป้ารองของเจ้าหวังว่าเจ้าจะสามารถตามหาพี่สาวของเจ้า ลูกสาวคนเดียวของป้ารอง

ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเคร่งขรึมขึ้น เมื่อมองไปที่ป้ารองของเขา เขาสัญญาว่า ป้ารอง ท่านสามารถมั่นใจได้เลยว่า ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหาที่อยู่ของพี่รอง

เจี้ยนเฉินรู้สึกเป็นห่วงมาก เมื่อตอนที่พี่รองหายตัวไป เมื่อตอนที่ยังเด็ก ผู้ที่ดูแลเขานอกเหนือจากแม่คือเจียงหยางหมิงเยว่ ความห่วงใยของนางต่อเขามากกว่าพ่อของเขาเอง

เซียงเอ๋อ ข้ารู้สึกสบายใจขึ้นแล้ว ตอนนี้ข้าสามารถหวังว่า หมิงเยว่ ผู้โง่งมของข้า จะกลับมาบ้านปลอดภัยและอยู่เคียงข้างข้า หยูเฟิงหยานพูด ใบหน้าของนางไม่ค่อยสบายใจ เนื่องจากอาการปวดใจ นางกำลังเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งเลวร้ายที่สุดที่จะเกิดขึ้น สิ่งเดียวที่นางต้องการตอนนี้คือหลักฐาน

หลังจากอำลาผู้คนในคฤหาสน์เจียงหยาง เขาได้จากไปโดยทิ้งให้ไป๋ไฮอยู่ เพราะเขาได้กลับมาเพื่อยืนยันตัวตนของท่านตาเขา ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องจัดการกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงไม่สามารถอยู่ได้นานเกินไป

เจี้ยนเฉินต้องการให้ไป๋ไฮอยู่ในคฤหาสน์เจียงหยางก่อน อย่างไรก็ตามไป๋ไฮเคยใช้เวลาอยู่อย่างเงียบ ๆ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ดังนั้นเขาจึงไม่ชอบความอึกทึกภายในคฤหาสน์เจียงหยาง นี่เป็นเหตุผลที่เขาไปกับเจี้ยนเฉิน ไปยังกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี นอกจากนี้ยังมีเซียนผู้คุมกฎอีกสองสามคนอยู่ด้วย ดังนั้นถ้าเขารู้สึกเบื่อหน่าย อย่างน้อยเขาก็ยังมีคนพูดคุย

เจี้ยนเฉินและไป๋ไฮเดินทางด้วยกันโดยใช้พลังมิติ ทะยานผ่านท้องฟ้าสูง พวกเขาเดินทางไปที่เมืองทหารรับจ้างอย่างรวดเร็ว

ในพระราชวังของอาณาจักรฉินหวง ราชานั่งอยู่บนบัลลังก์ เบื้องหน้าเขามีชายหนุ่มคนหนึ่งสวมเกราะเงิน

หวู่เจี้ยน เจ้าไม่ได้อยู่ในอาณาจักรเกอซุนหรือหรือ ? ทำไมเจ้าถึงกลับมา ? ดูเหมือนว่าเจ้าจะเหนื่อยล้าไม่น้อย บางทีอาจจะมีเรื่องสำคัญเกิดขึ้นในอาณาจักรเกอซุน ? ราชาแห่งอาณาจักรฉินหวงกล่าวอย่างสนิทสนมด้วยรอยยิ้ม

องค์ราชา ที่จริงแล้ว หวู่เจี้ยนมีบางสิ่งที่สำคัญมากที่จะต้องรายงานในเวลานี้ ไม่กี่วันที่ผ่าน ผู้พิทักษ์จักรพรรดิเจี้ยนเฉินประสบความสำเร็จในการตัดผ่านจากเซียนสวรรค์เป็นเซียนผู้คุมกฏ บนใบหน้าที่อ่อนล้าของชายหนุ่มนั้นมีรอยยิ้มเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาเต็มไปด้วยความสุข

อะไรนะ ! เจี้ยนเฉินได้ตัดผ่านเป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว ! กษัตริย์ก็ผุดลุกขึ้นยืนและจ้องมองชายหนุ่มอย่างไม่เชื่อ