ตอนที่ 698 ปัญหาของตระกูลเทียนฉิน (1)

เจี้ยนเฉินอาบน้ำและเปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าที่สะอาดก่อนที่จะเดินไปที่ห้องโถงเพื่อพบกับฉินหวู่เจี้ยน เมื่อเขาไปถึง หมิงตง, โหยวเยว่และไป๋เหลียนก็กำลังพูดคุยกับฉินหวู่เจี้ยนอยู่

การที่เห็นเจี้ยนเฉินเดินมา ฉินหวู่เจี้ยนหยุดการสนทนาของเขาทันทีและยืนขึ้น เขาคำนับอย่างเคารพไปที่เจี้ยนเฉินและพูด “ฉินหวู่เจี้ยนขอคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิ!”

เจี้ยนเฉินหัวเราะอย่างสุภาพ เขาไม่ได้ไปนั่งที่เก้าอี้ที่ปลายสุด แต่นั่งลงตรงนั้นเลย “ฉินหวู่เจี้ยน เจ้าไม่จำเป็นต้องสุภาพถึงเพียงนั้น ข้าสงสัยว่า ทำไมเจ้าถึงได้มาไกลจากอาณาจักรเกอซุนถึงที่นี่ได้?”

ฉินหวู่เจี้ยนไม่พูดอ้อมค้อมและตรงไปที่ประเด็น “ขอรายงานต่อผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ผู้พิทักษ์จักรพรรดิที่เหลือทั้ง 4 ท่านขอเชิญท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิเจี้ยนเฉินเพื่อไปเยี่ยมเยียนอาณาจักรฉินหวง มันมีเรื่องสำคัญที่ต้องเจรจา”

หลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น เจี้ยนเฉินก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาครุ่นคิดก่อนถามกลับไปที่ฉินหวู่เจี้ยนด้วยสายตาที่สดใส “ฉินหวู่เจี้ยน เจ้ารู้ไหมว่า ผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสี่ต้องการที่จะหารืออะไรกับข้า ? “

ฉินหวู่เจี้ยนส่ายหัวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย “เรื่องนั้นข้าก็ไม่ทราบเช่นกัน”

เจี้ยนเฉินก้มหัวต่ำลงและครุ่นคิดอยู่สักครู่ มันช่วยไม่ได้ที่จะคิดว่ามีเหตุการณ์ที่น่าสงสัยที่อาณาจักรฉินหวง ซึ่งจะนำให้เกิดอะไรบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญ เขาพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะรีบมุ่งหน้าไปที่อาณาจักรฉินหวง”

ฉินหวู่เจี้ยนยืนขึ้นจากที่นั่งของเขาแล้วประสานมือ “ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ในเมื่อข้าได้ถ่ายทอดข้อความนี้ให้แก่ท่านแล้ว ภารกิจของฉินหวู่เจี้ยนก็เป็นอันสิ้นสุด ข้าต้องขอตัวก่อนเพื่อไปคุ้มกันอาณาจักรเกอซุน”

ฉินหวู่เจี้ยนไม่ได้อยู่ที่นี่นาน เขาจากกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเพื่อที่จะกลับไปยังอาณาจักรเกอซุน ทันทีที่เขาถ่ายทอดข้อความให้เจี้ยนเฉินเสร็จ

“เจี้ยนเฉิน ตอนนี้ ผู้พิทักษ์จักรพรรดิของอาณาจักรฉินหวง น่าจะรู้แล้วว่าเจ้าเป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว การที่เขาต้องการให้เจ้ากลับไปโดยเร็วนั้น อาจเป็นเพราะมีบางอย่างร้ายแรงเกิดขึ้นหรือไม่ ? ” หมิงตงคาดเดา

เจี้ยนเฉินพยักหน้าเล็กน้อย “ข้าสังหรณ์ใจมานานแล้ว บางทีอาณาจักรฉินหวงอาจจะกำลังประสบปัญหาบางอย่าง ตอนนี้ที่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีก็ไม่ได้มีปัญหาเรื่องอะไรนัก ดังนั้นข้าจะไปเยี่ยมเยียนอาณาจักรฉินหวงซักหน่อยครั้งนี้ ข้าอยากจะรู้ว่าอะไรกันแน่ที่ทำให้ผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสี่เรียกหาข้า”

“พี่ชาย ท่านต้องระวังตระกูลกิลลิกันให้ดี แม้ว่าผู้อาวุโสเทียนเจี้ยนจะได้ขับไล่ราชาของตระกูลกิลลิกันไปแล้ว แต่ก็ไม่มีใครรับรองได้ว่าพวกเขาจะไม่ส่งใครมาหาท่านอีก ในความเห็นของข้า ท่านควรพาผู้อาวุโสนูบิส, ผู้อาวุโสเจียเต๋อไท่และท่านตาไปกับท่านด้วยที่อาณาจักรฉินหวง” ไป๋เหลียนกล่าวด้วยความเป็นห่วง

เจี้ยนเฉินส่ายหน้า “เหลียนเอ๋อ เจ้าไม่ต้องเป็นกังวลไป ดัวยพลังที่พี่เจ้ามีในตอนนี้ โดยปกติแล้วใครก็ตามที่ระดับต่ำกว่าเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 5 คงไม่ใช่คู่มือของข้า และถ้าข้าพบคนที่แข็งแกร่งกว่านั้น พวกผู้อาวุโสคงช่วยอะไรไม่ได้มาก แม้ว่าข้านำพวกนั้นไปด้วย เรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลกิลลิกันก็ได้ล่วงรู้ไปถึงผู้อาวุโสเทียนแล้วด้วย ดังนั้นคนของตระกูลกิลลิกันคงไม่กล้าเข้ามาที่ทวีปเทียนหยวนอีกครั้ง แล้วพี่ชายของเจ้าจะเป็นอันตรายไปได้อย่างไร?”

ไป๋เหลียนตระหนักลึก ๆ ว่านี่คือความจริง ดังนั้นนางจึงเลิกโน้มน้าวเขา อย่างไรก็ตาม นางก็อดไม่ได้ที่จะเตือนเจี้ยนเฉินเรื่องความปลอดภัยอีกครั้ง

ข่าวที่ว่าคนของตระกูลกิลลิกันได้บุกรุกมายังกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีไม่ได้แพร่กระจายออกไปและถูกปกปิดอยู่ภายใน ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าสัตว์อสูรตนนั้นไม่ได้สร้างความวุ่นวายมากนัก ไม่อย่างนั้น ถ้าเขาทำให้วุ่นวายขึ้นมา ทุกคนจะต้องรู้เรื่องและตอนนั้นก็คงเป็นการยากที่จะป้องกันไม่ให้เรื่องนี้แพร่กระจายออกไป

เจี้ยนเฉินค้างคืนที่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ในตอนเช้าของวันถัดมา เขาออกมาจากห้องพักพร้อมกับลูกเสือและกล่าวคำร่ำลากับทุกคนเล็กน้อย

ความคิดเห็น