ตอนที่ 70: ออกจากอาณาจักรเกอซุน

หลังจากออกจากสมาคมทหารรับจ้าง เจี้ยนเฉินก็เดินไปที่ตลาด มีสินค้าที่หลากหลายวางขายอยู่จึงมีกองกำลังติดอาวุธจำนวนหนึ่งคอยปกป้องขณะที่ผู้คนซื้อขาย เมื่อมีพวกเขาคอยเฝ้าจึงไม่มีใครกลัวว่าสินค้าของพวกเขาถูกขโมย

เมื่อเจี้ยนเฉินมาถึงก็มีคนซื้อขายกันอย่างคึกคักในขณะที่คนอื่น ๆ กำลังเข้าออกจากพื้นที่ ทหารยามขี่สัตว์อสูรหลายชนิด มีบางคนที่ใช้เพียงม้าธรรมดา

ม้าเป็นสัตว์ที่พบได้ทั่วไปในทวีปเทียนหยวน พวกมันเป็นพาหนะที่ใช้กันโดยทั่วไป มันจึงดูธรรมดาที่สุด

ในขณะนั้นพ่อค้าคนหนึ่งเดินไปที่ด้านข้างของเจี้ยนเฉินพร้อมสินค้ามากมาย เจี้ยนเฉินจับมือพ่อค้าคนหนึ่งและถามว่า “พี่ชาย ข้าขอถามท่านได้ไหมว่าพ่อค้าคนใดบ้างที่กำลังจะออกจากอาณาจักรเกอซุน?”

พ่อค้ามองเจี้ยนเฉินด้วยความสงสัยก่อนจะชี้ไปยังกองคาราวานขนาดใหญ่ ” กองคาราวานนี้กำลังเตรียมออกจากอาณาจักรเกอซุน”

เจี้ยนเฉินเดินตามไปและเห็นรถม้า 10 คันรวมกันเป็นกลุ่ม รอบกองคาราวานเป็นกลุ่มทหารรับจ้างขนาดใหญ่ที่ปกป้องสิ่งของ ในขณะที่ชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมที่ดูหรูหรากำลังสั่งให้ผู้คนบรรจุสินค้าลงบนรถม้า

มองเพียงแวบเดียวเจี้ยนเฉินก็รู้ว่าชายวัยกลางคนเป็นคนรับผิดชอบกองคาราวาน เขาก็รีบเดินไปถามชายคนนั้นว่า “ท่าน ข้าขอถามว่าคาราวานของท่านกำลังจะออกจากอาณาจักรเกอซุนใช่หรือไม่ ? “

เมื่อได้ยินเจี้ยนเฉินถาม ชายวัยกลางคนหันมามองเขาและพูดว่า “เจ้าถามทำไม ? “

เจี้ยนเฉินหัวเราะพลางตอบว่า “ท่านลุง ถ้ากองคาราวานของท่านกำลังจะออกจากอาณาจักรเกอซูน ข้าจะขอไปกับท่านด้วยได้หรือไม่ ? แม้ว่าข้าจะไม่แข็งแกร่งมาก ข้าก็ยังเป็นทหารรับจ้าง ข้าไม่ต้องการสิ่งของตอบแทนด้วย ท่านจะว่าอย่างไร ? “

ชายวัยกลางคนดูโล่งใจเมื่อได้ยินเจี้ยนเฉินพูดประโยคสุดท้ายและพูดว่า “ได้สิ ถ้าอย่างนั้นเจ้าต้องอยู่ใกล้ ๆ เราในระหว่างการเดินทาง นอกจากนี้เจ้าต้องชำระค่าผ่านด่านเองและจะไม่ได้รับค่าชดเชยจากเรา ท้ายที่สุดถ้าเราถูกโจมตี เจ้าต้องช่วยปกป้องกลุ่มและต่อสู้ร่วมกับเรา”

ในทวีปเทียนหยวน ทหารรับจ้างที่อ่อนแอส่วนใหญ่มักจะรวมตัวกันเป็นกลุ่มใหญ่หรือเข้าร่วมกลุ่มคาราวานเพื่อเดินทางจากอาณาจักรหนึ่งไปอีกอาณาจักรหนึ่ง

เนื่องจากถนนที่เชื่อมต่ออาณาจักรนั้นยาวและมีอันตรายอยู่มากมาย จึงมีโอกาสสูงมากที่จะได้พบกับพวกโจร การถูกซุ่มโจมตีจากสัตว์อสูรก็เป็นเหตุการณ์ปกติ และในบางพื้นที่การโจมตีเหล่านั้นเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ด้วยเหตุนี้ ทุกกองคาราวานจึงยินดีต้อนรับทหารรับจ้างอย่างเป็นมิตรและโดยทั่วไปจะไม่ปฏิเสธพวกเขา. ท้ายที่สุดแม้กระทั่งผู้ชายหนึ่งคนก็สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวมและสามารถช่วยปกป้องชีวิตของใครบางคนได้

เจี้ยนเฉินไม่ลังเลเลยที่จะยอมรับเงื่อนไขของชายคนนั้น

“กองคาราวานของเราจะออกเดินทางในอีกครึ่งชั่วโมง ดังนั้นจงเตรียมตัวให้พร้อม” หลังจากนั้นชายผู้นั้นไม่ได้สนใจเจี้ยนเฉินอีกเลยและกลับมาสั่งการให้ผู้คนทำงาน

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็มุ่งหน้าไปที่คอกม้าของเมืองเมฆขาวและใช้เงิน 50 เหรียญทองเพื่อซื้อม้า 1 ตัว เขานำม้ากลับมา อดทนรอให้กองคาราวานออกเดินทาง

ครึ่งชั่วยามผ่านไปอย่างรวดเร็วขณะที่เจี้ยนเฉินขี่ม้าและตามกองคาราวานจากด้านหลัง ทหารรับจ้างที่ถูกว่าจ้างมาแต่เดิมเพื่อปกป้องกองคาราวานมองเขาอย่างอยากรู้อยากเห็น แต่ไม่มีใครสนใจที่จะคุยกับเขา เนื่องจากมีกองคาราวาน 3 กลุ่มที่รวมกันเป็น 1 กลุ่ม จึงมีทหารรับจ้าง 3 กลุ่ม นอกเหนือจากสามกลุ่มนี้ ยังมีทหารรับจ้างจำนวนมากที่เดินทางด้วยตัวเอง มันเป็นเพราะอันตรายที่ไม่อาจเกิดโดยไม่คาดคิด กองคาราวานต้องรวมกลุ่มกันทั้งตัวเองและทหารรับจ้างทำให้มีจำนวนผู้เดินทางประมาณ 500 คน เป็นเรื่องปกติที่คน ๆ หนึ่งจะไม่รู้จักอีกคน

ในไม่ช้าพวกเขาก็ออกจากประตูเมือง แม้ว่าผู้ดูแลกองคาราวานจะมีผู้คุมกันส่วนตัวและทหารรับจ้างจำนวนหนึ่ง แต่เขาไม่ได้อยู่ที่ประตูเมืองนานนักและสั่งให้กองคาราวานออกเดินทางทันทีเมื่อการเจรจาสิ้นสุดลง

ช้าก่อน ในขณะนั้นก่อนที่ทุกคนจะได้เคลื่อนไหว ชายคนหนึ่งสวมชุดเกราะเดินลงมาจากหอคอยเมืองพร้อมกับม้วนกระดาษ

ชายวัยกลางคนข้ามประตูเมืองและส่งม้วนกระดาษไปยังหนึ่งในผู้คุ้มกันส่วนตัว ” นำรูปวาดนี้ไป แล้วแปะไว้ที่ประตูเมือง จากนั้นหานักวาดภาพที่เก่งสุดและส่งเขามาหาข้า ข้าต้องการให้เขาวาดภาพนี้ซ้ำและแปะมันทุกที่ในเมือง หากใครสามารถหาคนในภาพนี้ได้ ให้จับกุมเขาและถ้าเขาขัดขืนก็ให้ฆ่าได้ทันที

ขอรับท่าน ! ทหารคนหนึ่งหยิบม้วนกระดาษแล้วตรึงมันไว้กับกำแพงเมืองทันที

ความคิดเห็น