ตอนที่ 721: ความเป็นมาของนิกายดาบโลหิต

เจี้ยนเฉินจ้องมองอย่างเงียบเงียบไปยังทิศทางที่ชายชุดแดงทั้งสี่หายไปเป็นเวลานาน สายตาของเขาสั่นไหวไปด้วยความไม่แน่นอน

“นายน้อยสี่ เราควรจะหยุดเศร้าโศกเสียใจได้แล้ว ท่านหัวหน้าตระกูลและฮูหยินสี่ได้จากไปแล้ว เราควรที่จะจัดงานศพโดยเร็ว” ในตอนนี้ ชายชราได้มายืนที่ข้างข้างเจี้ยนเฉินและพูดกับเขาเบา ๆ ชายชรานี้คือผู้อาวุโสของตระกูลเจียงหยางที่เป็นเซียนปฐพี

เจี้ยนเฉินหยุดคิดและส่ายหัวอย่างสุภาพ เขาพูด “ไม่จำเป็นต้องมีงานศพหรอก ท่านแม่และท่านพ่อยังไม่ตาย ข้าจะชุบชีวิตพวกท่านเอง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายชราก็ถอนหายใจ เขาคิดว่าเจี้ยนเฉินยังจมอยู่ในความทุกข์และมันทำให้เขาสับสนเล็กน้อย

“ท่านผู้อาวุโส สี่คนนั้นที่เพิ่งจากไปเป็นใครกันหรือ ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างสุภาพ น้ำเสียงของเขาไร้อารมณ์และเฉยเมย

ชายชราคิดอยู่ซักครู่ก่อนพูดออกมา “นายน้อยสี่ ข้าก็ไม่มั่นใจว่าทั้งสี่คนนี้คือใคร ข้าคิดว่าข้าได้ยินมาว่าพวกเขามาจากนิกายดาบโลหิต”

“นิกายดาบโลหิต ! ” เจี้ยนเฉินพูดทวนคำเสียงต่ำ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย เขาไม่คุ้นกับชื่อของนิกายนี้มาก่อน

หลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เจี้ยนเฉินก็จากไปจากที่ที่เขาอยู่เพื่อไปที่สวนของคฤหาสน์เจียงหยาง เขาเห็นไป๋ไฮกำลังนั่งอยู่ที่ศาลาคนเดียว และกำลังจมอยู่กับความเศร้าโศก

เจี้ยนเฉินจ้องมองไป๋ไฮด้วยท่าทีที่สับสน เขารู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับแม่ของเขาทำให้ไป๋ไฮเจ็บปวด ตระกูลไป๋ในตอนนี้ไม่เหมือนดั่งอดีตอีกแล้ว ลูกหลานทุกทุกคนของตระกูลไป๋คือแก้วตาดวงใจของไป๋ไฮ

“ท่านตา ! ” เจี้ยนเฉินมาถึงที่ศาลาและนั่งลงตรงข้างไป๋ไฮ

ไป๋ไฮวางแก้วไวน์ลงและเงยหน้าขึ้นมองที่เจี้ยนเฉิน จากสีหน้าที่ดูสงบของเจี้ยนเฉิน เขาก็บอกได้เลยว่าเจี้ยนเฉินได้ก้าวข้ามผ่านความเจ็บปวดมาได้แล้วตั้งแต่ 2-3 วันก่อน ไป๋ไฮถอนหายใจเบา ๆ และพูด “หลาน เก็บรักษาร่างของพ่อแม่เจ้าไว้ให้ดี เจ้าเป็นถึงเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 แล้ว เมื่อเจ้าไปถึงระดับ 7 เมื่อใด เจ้าก็จะมีพลังที่จะฟื้นคืนชีพพ่อแม่เจ้าได้” เมื่อไป๋ไฮพูดจบ เขาก็รินสุราเต็มจอกใหม่และวางทุกสิ่งทุกอย่างลง

เจี้ยนเฉินพยักหน้าและพูด “ท่านตา หลานมีเรื่องที่อยากจะถาม ท่านตารู้เรื่องเกี่ยวกับนิกายดาบโลหิตหรือไม่ ? “

หลังจากที่ได้ยินคำสองคำนั้น ตาของไป๋ไฮก็เป็นประกาย เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่สดใสและพูด “หลาน เจ้าไปได้ยินเรื่องของนิกายดาบโลหิตมาจากที่ไหน ? “

“ชายวัยกลางคน 4 คนนั้นที่ข้าพบก่อนหน้านี้ น่าจะเป็นคนของนิกายดาบโลหิต” เจี้ยนเฉินตอบกลับ

“อะไรนะ ? พวกเขามาจากนิกายดาบโลหิตงั้นหรือ ? ” ไป๋ไฮประหลาดใจเล็กน้อยสักครู่ เขาพึมพำ “ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพวกเขาถึงได้มีพลังหยินชั่วร้ายที่หนาแน่นขนาดนั้น พวกเขาน่าจะฆ่าคนมาจำนวนนับไม่ถ้วนและใช้วิธีการที่พิเศษ ดังนั้นพวกเขาก็น่าจะมาจากนิกายดาบโลหิตนั่นเอง”

ความทรงจำเก่า ๆ จากอดีตของไป๋ไฮภายในจิตใจของเขาเริ่มก่อตัวเป็นภาพ แล้วเขาก็ดื่มสุราในจอกจนหมดและพูดอย่างช้า ๆ “ข้ารู้เรื่องบางอย่างเกี่ยวกับนิกายดาบโลหิต แต่ข้ารู้น้อยมาก”

“นิกายดาบโลหิตนั้นเป็นหนึ่งในสามองค์กรลอบสังหารของทวีปเทียนหยวน พวกเขาเป็นอันดับที่ 2 จากทั้งหมด 3 องค์กร ไม่แค่ว่าพวกเขาลึกลับเท่านั้น แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขายังยอดเยี่ยมเหนือกว่าตระกูลสันโดษและอยู่ในระดับเดียวกับตระกูลโบราณ อย่างไรก็ตามเมื่อพันปีที่แล้ว ได้มีสงครามครั้งใหญ่ระหว่างองค์กรลอบสังหารทั้งสามองค์กร และด้วยเหตุผลบางอย่าง หลังจากสงครามครั้งนั้น นิกายดาบโลหิตก็ได้หายไปจากทวีปเทียนหยวน หลังจากนั้นพวกเขาก็ไม่เคยออกมาปรากฏตัวอีกเลย ข้าเลยไม่คิดว่าคนทั้งสี่นั้นจะมาจากนิกายดาบโลหิตจริง ๆ “

“ท่านตา ถ้างั้นท่านรู้หรือไม่ว่าหัวหน้าของนิกายดาบโลหิตคือใคร?” เจี้ยนเฉินถาม เพราะว่าผู้ยอดยุทธทั้งสี่ถูกส่งมาด้วยคำสั่งของผู้นำนิกายดาบโลหิต ดังนั้นผู้นำนิกายน่าจะมีความสัมพันธ์บางอย่างกับเจี้ยนเฉิน ไม่เช่นนั้นแล้วทำไมนิกายนี้ถึงปรากฏขึ้นมาทั้ง ๆ ที่หายไปแล้วเป็นพันปี แล้วทำไมพวกเขาถึงได้มาช่วยเขาและปกป้องหายนะที่เกิดขึ้นกับตระกูลเจียงหยาง ?

ไป๋ไฮส่ายหัว “ในยุคนั้น ข้าเป็นเพียงแค่เซียนสวรรค์ ด้วยสถานะของหัวหน้านิกายดาบโลหิตและความลึกลับของนิกาย ข้ามีสิทธิ์อะไรที่จะไปรู้ชื่อหัวหน้านิกาย ? “

“ฮ่าฮ่า มีไม่กี่คนที่รู้ชื่อของผู้นำนิกายดาบโลหิตในทวีปเทียนหยวนนี้ คิดว่าข้าก็เป็นหนึ่งในนั้นนะ” ในตอนนี้ เสียงชราดังก้องมาจากที่ใกล้ ๆ เจี้ยนเฉินเห็นหญิงชราที่ถูกเรียกว่า’ท่านย่าหวัง’จากเทียนมู่หลิงเข้ามาที่ศาลาพร้อมกับถือไม้เท้ามาด้วย

ความคิดเห็น