ตอนที่ 77: ทักษะต่อสู้

การโจมตีที่ดุดันของชายคนนั้นผลักดันให้เจี้ยนเฉินถึงขีดจำกัดของเขา ท้ายที่สุดเจี้ยนเฉินก็ต้องใช้ความสามารถทั้งหมดของเขาและยังต้องใช้ความรู้ของเขาในการใช้ท่าไทเก๊กเพื่อเบี่ยงวิถีการโจมตีของชายคนนั้น ทุกครั้งที่เจี้ยนเฉินได้ป้องกันและเบี่ยงวิถีง้าว พลังเซียนของเขาก็จะต้องใช้ออกไป เมื่อพวกเขาทั้งคู่สู้กันอย่างดุเดือด พวกเขาก็ได้ใช้พลังเซียนไปมากกว่าครึ่งของพลังเซียนทั้งหมดที่พวกเขามี ตั้งแต่ที่เจี้ยนเฉินได้รับบาดเจ็บรุนแรงที่หน้าอกของเขา เขาจึงเริ่มสู้สึกอ่อนล้าเมื่อเวลาผ่านไปแม้กระทั่งการป้องกันก็ยากมากยิ่งขึ้น

ความแข็งแกร่งระดับเซียนของเจี้ยนเฉินนั้นสามารถต่อกรได้กับเซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางที่สูงกว่า พร้อมทั้งกระบี่และประสบการณ์ของเขาจากชีวิตที่แล้ว ถ้าเป็นคนที่มีระดับเดียวกับเจี้ยนเฉินมันก็เป็นการยากที่จะบอกว่าพวกเขาจะสามารถรับมือกับ 10 กระบวนท่าที่ต่อเนื่องราวกับพายุของชายคนนั้นได้หรือไม่

ท้ายที่สุดความแตกต่างระหว่างเซียนและเซียนผู้เชี่ยวชาญนั้นมีขนาดใหญ่มาก มีอย่างน้อยถึงสองระดับ

ใบมีดสีฟ้าตัดผ่านอากาศอีกครั้งเมื่อมันพุ่งเข้าใส่กระบี่วายุโปรย ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ไม่อาจเบี่ยงวิถีของง้าวที่น่ากลัวได้และกระบี่ของเขาก็ลอยกลับมา ในขณะที่กระบี่วายุโปรยไม่ได้รับเสียหายใด ๆ แต่อย่างไรก็ตามมันก็ถูกบังคับให้กลับมาที่หน้าอกของเจี้ยนเฉินพร้อมกับเสียงดัง ‘ปัง ! ‘

ด้วยความผิดพลาดนี้ทำให้เจี้ยนเฉินถูกส่งลอยไปทางด้านหลัง 10 เมตรก่อนที่จะตกลงบนพื้น เขากระอักเลือดอีกคำและพ่นมันเป็นละอองไปบนฟ้า

เจ้าเด็กเหลือขอ ข้าสามารถบอกได้ว่าเจ้าไม่มีพลังพอที่จะหนีการโจมตีของข้าได้อีกแล้ว เชื่อฟังข้าและกลับไปพร้อมกับข้า ชายคนนั้นเยาะเย้ย โดยไม่รอให้เจี้ยนเฉินตอบออกมา เขาขยับอีกครั้งและในเวลาไม่นานเขาก็มาปรากฏตัวห่างจากเจี้ยนเฉินไป 10 เมตร เขายื่นมือออกมาเพื่อคว้าคอเจี้ยนเฉินด้วยสองมือของเขา

ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายเย็นชา ขณะที่ตาของเขาแวบขึ้นด้วยประกายที่อันตราย ก่อนที่จะถอนหายใจ ไฮ้ ดูเหมือนว่าข้าต้องใช้ทางเลือกสุดท้ายของข้า

ทางเลือกสุดท้ายคือทักษะที่สุดยอดในการช่วยชีวิตของเจี้ยนเฉิน มันเป็นทักษะเดียวกับที่คนในทวีปเทียนหยวนรู้จัก – กระบี่วิญญาณ

ย้อนกลับไปเขาได้เรียนรู้หลังจากที่กระบี่วิญญาณเมื่อเขาได้ต่อสู้กับต๊กโกวคิ้วป่าย เมื่อนานมาแล้ว ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย เขาได้พัฒนาและเรียนรู้ทักษะที่ยอดเยี่ยมนี้

ถึงอย่างนั้นเช่นเดียวกับที่เจี้ยนเฉินได้บรรลุถึงความสามารถขั้นสูงสุดของเขาในสถานการณ์เดียวกันนี้ แสงสีแดงเจิดจ้าเต็มท้องฟ้ายามค่ำคืนมันมุ่งหน้าไปยังชายกลางคนซึ่งตอนนี้กำลังจะจับตัวเจี้ยนเฉิน

เมื่อเห็นกระบี่ยักษ์สีแดงเข้ามาทางหางตา ชายคนนั้นก็แค่นเสียงออกมาอย่างดูถูกเหยียดหยาม เมื่อเขาเคลื่อนไหวออกห่างจากเจี้ยนเฉิน แสงสีฟ้าที่แขนขวาของเขาก็เริ่มส่องแสงขึ้นอย่างเจิดจ้าโดยคลุมไปทั่วแขนของเขาราวกับผ้าห่อศพ ธาตุลมของชายคนนั้นเกิดมาจากพลังเซียน เขายกแขนขึ้นและกระแทกใส่กระบี่สีแดงพร้อมกับจับมันไว้ในมือของเขา

ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ เจี้ยนเฉินก็คลานขึ้นมาจากพื้นทันทีและมองไปที่ชายคนนั้นด้วยสายตานิ่งเฉย

เจ้าของกระบี่สีแดงเป็นหทารรับจ้างที่ดูเหมือนจะอายุประมาณ 20-30 ปี มีรูปร่างหน้าตาธรรมดา -คนประเภทนี้สามารถที่จะกลมกลืนเข้ากับฝูงชนได้ง่าย ๆ แต่ทหารรับจ้างคนนี้ก็ไม่ใช่ชายแปลกหน้าของเจี้ยนเฉิน นี่คือคนใจดีที่คุยกับเขาระหว่างเดินทาง มู่หยุน

ชายกลางคนหัวเราะเยาะกระบี่ที่มู่หยุนถือและพูดว่า เจ้าประเมิณตนเองสูงเกินไปแล้ว

เมื่อได้ยินอย่างนั้นมู่หยุนก็ยิ้มออกมาอย่างแปลก ๆ และหัวเราะ เจ้าเป็นแค่เซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางเท่านั้น มันไม่ได้แข็งแกร่งกว่าข้า ข้าสามารถพูดในสิ่งที่ข้าต้องการได้ กระบี่ของมู่หยุนเปล่งแสงอย่างงดงามและกดดัน ในตอนกลางคืนกระบี่ของเขาส่องสว่างออกไปรอบ ๆ ตัวของเขาด้วยแสงที่เจิดจ้า อุณภูมิรอบ ๆ ตัวของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเช่นกัน ในเวลาเพียงไม่กี่นาทีกระบี่สีแดงก็กลายเป็นสีแดงเพลิง แสงไฟสั่นไหววิบวับอย่างต่อเนื่องเสมือนถูกไฟเผาไหม้อยู่

เมื่อรู้สึกได้ถึงพลังเซียนที่ไม่มีสิ้นสุด ชายคนนั้นก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาปล่อยมือจากคมกระบี่และกระแทกเข้าในใบกระบี่อย่างรุนแรง

“ปัง!”

เมื่อได้รับแรงปะทะจากชายคนนั้น กระบี่ของมู่หยุดก็ปลิวมาตกอยู่ข้าง ๆ แต่ด้วยประสบการณ์ของมู่หยุน เขาใช้ประโยชน์ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างฉับพลันเพื่อเก็บกระบี่ กระบี่หมุนเป็นวงกลมก่อนที่จะเฉือนชายคนนั้นทันที

ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตาย ข้าจะทำให้เจ้าสมปรารถนา ! ชายคนนั้นตะโกน ง้าวของเขากระพริบด้วยแสงสีฟ้าเมื่อเขาโบกอาวุธไปรอบ ๆ ตัว สายลมโชยเบา ๆ พร้อมกับอาวุธของเขาบินเข้าหากระบี่สีแดงเพลิง

ความคิดเห็น