ตอนที่ 782: การผิดพันธสัญญาเก่าแก่

หัวหน้าตระกูลของตระกูลทั้งแปดหน้าซีดและจากไปด้วยท่าทีที่มืดมน

คนของตระกูลซาร์ไม่ได้มาปรากฏตัว หลังจากที่ไม่มีใครจากตระกูลของเขากลับมาจากวัตถุเซียน พวกเขาก็ได้จากไปจากไม่มีปากมีเสียง คนของตระกูลซาร์หลายคนได้ตายในวัตถุเซียน แต่พวกเขาก็เป็นคนผิดอยู่ดี พวกเขาได้แหกกฎอย่างร้ายแรงด้วยการนำพลังของเซียนราชาเข้าไปในวัตถุเซียน แม้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับสมาชิกตระกูลของพวกเขา พวกเขาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ พวกเขาสามารถยอมรับการสูญเสียนี้ว่าเป็นความโชคร้ายได้เพียงอย่างเดียว

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์มาอย่างมากมาย ความแข็งแกร่งและคุณลักษณะที่เปล่งประกายของเสือขาวก็ได้เป็นที่ประจักษ์กับคนหลาย ๆ คน แค่สัตว์อสูรที่เพิ่งสำเร็จระดับ 6 ถึงกับทำให้เซียนผู้คุมกฎได้รับบาดเจ็บได้ ถึงแม้เซียนผู้คุมกฎจะไม่ได้ระมัดระวังในตอนที่เกิดเรื่อง แต่มันก็ยังทำให้ชื่อของเสือขาวเป็นที่รู้จักดีอยู่ดี และได้รับความสนใจและความชื่นชมจากคนจำนวนนับไม่ถ้วน

ในฝูงชน กลุ่มของชายชราซิตูจ้องเขม็งไปที่เสือขาวบนไหล่ของเจี้ยนเฉิน ตาของพวกเขาสั่นไหวไปด้วยประกายแปลก ๆ

“ไม่สงสัยเลยว่าทำไมราชาเสือถึงต้องการให้พวกเราเอาสัตว์อสูรโบราณนั้นไป มันทรงพลังจริง ๆ ” ชายชราหม่าเทิงถอนหายใจเบา ๆ

ชายชราซิตูจ้องไปที่เสือขาวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะหันหลังแล้วจากไป “พวกเราไปกันเถอะ มันคงไม่มีประโยชน์ที่พวกเราจะอยู่ที่นี่ พวกเราจะทำตามแผนการ และไม่เปิดเผยตัวตนของเจี้ยนเฉินในฐานะนักสู้เว้นเสียแต่ว่าเราจำเป็นจะต้องทำ พวกเราไม่รู้ว่าสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงจะปฏิบัติกับเขาอย่างไรเมื่อสมาคมรู้เรื่องนี้ ถ้าสมาคมยังปฏิบัติเหมือนกับว่ายังเป็นสมาชิกอยู่ เจี้ยนเฉินคงจะสามารถใช้อำนาจของสมาคมในการจัดการกับพวกเราโดยไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไร นั่นจะเป็นจุดที่ทำให้เราเสียเปรียบ และสุดท้ายสัตว์อสูรโบราณนั่นย่อมจะตกอยู่ในมือของสมาคม นั่นเป็นอะไรที่เราไม่ต้องการจะเห็น ดังนั้นในตอนนี้ สิ่งที่ดีที่สุดที่เราสามารถทำได้คือรอจนกว่าเจี้ยนเฉินจะออกมาจากสมาคมก่อนที่เราจะเคลื่อนไหวไปหาเขา”

เจี้ยนเฉินกลับเข้าไปในปราสาทโดยไม่สนใจเรื่องข้างนอก ในตอนนี้เขานั่งหลับตาอยู่ที่เตียง ในขณะที่การมีอยู่ของเขาครอบคลุมทั่วทั้งสมาคม

สักพักต่อมา เจี้ยนเฉินก็ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ เขาพึมพำ “ดูหมือนว่าจะมีอะไรเปลี่ยนไปทั่วทั้งเมือง ข้าไม่สามารถสัมผัสได้ถึงผู้ยอดยุทธเหล่านั้นได้อย่างชัดเจนและหยุนเทียนก็ไม่ได้อยู่ในปราสาทตอนนี้ ข้าสงสัยว่าเขาไปหลบอยู่ที่ไหนกัน”

“อะไรก็ช่างเถอะ ยังมีเวลาอีก 1 ปีก่อนที่ผนึกของวัตถุเซียนจะเปิดออก ข้าจะสามารถดูดซับพลังงานดั้งเดิมของพลังเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงเพื่อที่จะสำเร็จระดับ 7 ในตอนนั้น ดังนั้นข้าจะอยู่ที่นี่อย่างสงบจนถึงปีหน้า”

ในชั้นใต้ดินที่ซ่อนตัวภายในสนามรอบบ้านที่ธรรมดาของตระกูลซาร์ หยุนเทียนกำลังถกเถียงบางอย่างที่เป็นความลับอยู่กับผู้อาวุโสฝ่ายในของตระกูลซาร์

“หยุนเทียน เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าต้องการจะทำแบบนี้ ? ” ผู้อาวุโสฝ่ายในที่นั่งอยู่ตรงข้ามหยุนเทียนกำลังมองไปที่เขาพร้อมรอยยิ้ม

ปณิธานแน่วแน่ปรากฏขึ้นในตาของหยุนเทียน “ตราบใดที่ตระกูลซาร์ของท่านจะกำจัดหยางยู่เทียน ข้า หยุนเทียนจะนำสมาคมเพื่อเข้าร่วมกับตระกูลซาร์ของท่านทันทีหลังจากที่ข้าได้กลายเป็นประธาน แต่ถ้ามีคนคัดค้านในตอนนั้น ข้าหวังว่าตระกูลซาร์ของท่านจะช่วยข้าในการจัดการมัน”

“แน่นอนแน่นอน นี่จะไม่กลายเป็นปัญหาเลย หยุนเทียน เหมือนกับที่เขาว่ากันไว้ คนที่เน้นการปฏิบัติคือคนที่ฉลาด เจ้าทำได้ดีมากในเรื่องนี้ ดีกว่าอาจารย์ของเจ้ามาก ๆ ไม่ต้องห่วง เมื่อเจ้าต้องการที่จะเข้าร่วมตระกูลซาร์อย่างหมดหัวใจ ตระกูลซาร์ของข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าอย่างดี ในอนาคต เจ้าจะยังคงมีอำนาจเต็มที่ในสมาคม แต่นอกเหนือจากตัวตนที่เป็นประธานของสมาคมแล้ว เจ้ายังมีตัวตนที่สองอยู่คือการเป็นสมาชิกของตระกูลซาร์ ข้าหวังว่าเจ้าจะจำเรื่องนี้ไว้ด้วย” ผู้อาวุโสฝ่ายในพูดพร้อมรอยยิ้ม

“ท่านผู้อาวุโสสี่ไม่จำเป็นต้องกังวลไปเลยแม้แต่น้อย เราจะเป็นต้องกำจัดหยางยู่เทียนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่เช่นนั้น เมื่อเขาสำเร็จระดับ 7 มันคงจะเป็นการยากกว่านี้มากที่จะกำจัดเขา” หยุนเทียนพูด

“ตระกูลซาร์ของเรามีแผนของเรา เจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นกังวล” ผู้อาวุโสสี่พูด

หยุนเทียนไม่ได้กลับไปที่สมาคมหลังจากที่ออกจากตระกูลซาร์ แทนที่กันเขากลับไปตั้งหลักอยู่ที่โรงเตี้ยมที่อยู่ค่อนข้างไกลจากสำนักงานใหญ่ เขาไม่กล้าที่จะกลับไปที่สมาคมด้วยสิ่งที่เขาได้ทำกับเจี้ยนเฉินไป เขากลัวว่าเจี้ยนเฉินจะทำให้เขาอับอายและแก้แค้นเขา

หยุนเทียนนั่งอยู่บนเตียงที่หูหราในขณะที่มุมปากของเขายิ้มอย่างเย็นเยือก เขาคิด “ตระกูลซาร์ แม้ว่าพวกเจ้าจะทรงพลังมาก มันก็ไม่ง่ายที่เจ้าจะควบคุมข้า ข้าแค่ใช้พวกเจ้าเพื่อกำจัดหยางยู่เทียนเท่านั้น”

ภายในวัตถุเซียน วัตถุจิตวิญญาณในชุดขาวนั่งอยู่ที่จุดสูงสุดของปราสาทของเขา และจ้องไปที่กลุ่มดาวหกสีด้วยท่าทีที่ยากที่จะบอกได้

ความคิดเห็น