ตอนที่ 799 เทียนเจี้ยนยื่นมือช่วย

“ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้างูตัวน้อย คิดรึว่าจะหนีข้าไปได้ ? ยอมมอบแกนพลังของเจ้าให้ข้าซะโดยดี”

ทันทีที่นูบิสพูดจบ เสียงทุ้มใหญ่ดังขึ้นมาทันควัน ชายร่างท้วมในชุดคลุมสีทองปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไร้ร่องรอยขวางทางเจี้ยนเฉินกับนูบิสไว้

ใบหน้าของนูบิสบิดเบี้ยว ก่อนร้องตะโกนอย่างโกรธแค้น “ที่นี่อยู่ใกล้เมืองทหารรับจ้าง หากเจ้ากล้าโจมตี รับรองว่าบรรดายอดฝีมือที่เมืองย่อมรับรู้แน่ หากเป็นเช่นนั้นเจ้าเองก็ไม่รอดเช่นกัน ต่อให้เจ้าอยู่ในระดับ 8 ก็ตามเถอะ”

“ฮี่ฮี่ เจ้างูน้อย เจ้าฉลาดไม่เบาที่รู้ว่าทั้งทวีปนี้น้อยคนนักที่ต่อกรข้าได้ ถึงได้หนีมาเมืองทหารรับจ้าง แต่เจ้าใช้ทักษะลับหนีมาโดยไม่ระวังตัว ยามนี้เจ้าไร้ซึ่งพลังที่จะมาต่อกรกับข้าแล้ว เพียงแค่นิ้วเดียวของข้าก็เพียงพอที่จะฆ่าเจ้าได้โดยไม่มีใครรับรู้” ชายคนนั้นหัวเราะเยาะก่อนยื่นมือมาทางนูบิส มือที่ยืดออกมา ตลอดทางที่มันผ่านมีพลังคอยเปิดมิติ ดูเรียบง่าย แต่ภายในเต็มไปด้วยพลังที่มากพอถล่มภูเขาได้

ยามนี้ เจี้ยนเฉินและนูบิสเหมือนหนูติดจั่นโดนพลังของอีกฝ่ายข่มไว้ ไม่สามารถหลีกหนีได้ ทำได้แค่มองมือที่ค่อย ๆ ตรงเข้ามาอย่างไร้ทางสู้เพราะไม่มีพลังมากพอทะลวงพลังของสัตว์อสูรระดับ 8 ที่ข่มอยู่ได้

“เป็นแค่สัตว์อสูรแต่กล้าเข้ามาในทวีปเทียนหยวนของข้า ต้องกล้าขนาดไหนเชียว ? “

ฉับพลันเสียงเย็นชาดังขึ้นทั่วท้องฟ้า เทียนเจี้ยนในชุดคลุมสีขาวปรากฏขึ้นตรงหน้าเจี้ยนเฉินและนูบิส เพียงแค่ชี้นิ้วตรงไป มิติตรงหน้าก็สั่นคลอน มือที่ตรงเข้ามาหวังจะทำร้ายเจี้ยนเฉินโดนเจาะเป็นรูทะลวง

พลังของเทียนเจี้ยนทะลุมือสัตว์อสูร ตรงไปยังอก กลายเป็นรูขนาด 1 นิ้วอยู่ตรงนั้นด้วย

ร่างอันแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าของสัตว์อสูรระดับ 8 เมื่ออยู่ตรงหน้าปลายนิ้วของเทียนเจี้ยนแล้วกลับโดนทะลุทะลวงราวกับเต้าหู้

สัตว์อสูรระดับ 8 ตรงหน้าครางด้วยความเจ็บปวดก่อนมองเทียนเจี้ยนอย่างตกตะลึง ยามเห็นว่าเทียนเจี้ยนเป็นใคร ความหวาดกลัวเข้ามาแทนที่ความตกตะลึงไปสิ้น มันไม่เหลือความต้องการจะต่อสู้อีกต่อไป ก่อนจะเร่งหายตัวไปอย่างไม่ลังเลด้วยทักษะลับอย่างไม่คิดชีวิต

เทียนเจี้ยนยืนนิ่งไม่ไหวติง พูดเบา ๆ “ทักษะลับเทพเจ้าทั้งเก้า ปิดผนึกโลกา”

พื้นที่รอบข้างรัศมีหลายพันกิโลเมตรฉับพลันหยุดนิ่งไม่ไหวติง ราวกับถูกปิดพลังด้วยพลังอันลึกลับยิ่งใหญ่ ไม่เพียงแต่ทางกายภาพเท่านั้นที่ถูกผนึก แม้แต่เวลาก็ราวกับถูกผนึกไปด้วย อากาศและเวลาโดยรอบหยุดนิ่ง ทุกอย่างกลายเป็นเงียบสงัด

ร่างของสัตว์อสูรปรากฏขึ้นห่างไปหลายร้อยกิโลเมตร มันถูกตรึงไว้กลางอากาศไม่สามารถขยับตัวได้ ใบหน้าหวาดกลัวสุดขีด

เทียนเจี้ยนขยับเพียงก้าวเดียว ผ่ามิติกว่าร้อยกิโลเมตรไปตรงหน้าสัตว์อสูร แล้วค่อย ๆ วางมือลงเหนือหัวมันอย่างสบาย ๆ

ร่างสัตว์อสูรระดับ 8 สั่นเบา ๆ แววตากลับกลายเป็นขมุกขมัว กลายเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณในชั่วพริบตา ฝ่ามือของเทียนเจี้ยนเผาวิญญาณของมันไม่ปล่อยโอกาสให้มันได้โต้ตอบแม้แต่น้อย

ทันทีที่สัตว์อสูรตัวนั้นตาย มิติรอบข้างกลับมาเป็นปกติเช่นเดิม เทียนเจี้ยนกลับมาปรากฏตัวหน้าเจี้ยนเฉินในชั่วพริบตาเดียว ถือร่างสัตว์อสูรไว้ข้างกาย “ข้าไม่เคยว่าสัตว์อสูรระดับ 8 จะลอบเข้าทวีปของเราได้ โชคดีที่ข้ามาพบมันเข้าก่อน ไม่งั้น ด้วยระดับพลังอย่างมัน น้อยคนนักที่จะต่อกรมันได้”

ทั้งเจี้ยนเฉินและนูบิสต่างยืนตะลึงมองร่างอสรพิษในร่างมนุษย์ในมือเทียนเจี้ยน เหตุการณ์ตรงหน้าทำให้ความตะลึงขึ้นไประดับสูงสุด

สัตว์อสูรระดับ 8 แถมยังเป็นอสรพิษทองริ้วเงิน สัตว์อสูรสายโบราณถูกเทียนเจี้ยนสังหารลงอย่างง่ายดายเช่นนั้น พลังที่เทียนเจี้ยนแสดงออกมาทำให้ทั้งคู่ถึงกับพูดไม่ออก

ทั้งสองไม่เคยคิดว่าสัตว์อสูรระดับ 8 มีพลังระดับเซียนราชาจะถูกฆ่าลงได้อย่างง่ายดายเช่นนี้

สังหารสัตว์อสูรระดับ 8 ได้โดยไม่ต่างอะไรกับการทานอาหารสำหรับเทียนเจี้ยน เขาไม่ได้มีท่าทีอะไรจากสิ่งสุดยอดที่ตัวเองพึ่งทำลงไปแม้แต่น้อย ทุกอย่างดูปกติและไม่สำคัญสำหรับเขา เทียนเจี้ยนมายืนตรงหน้าเจี้ยนเฉิน มองหน้าเขาอย่างสงบแล้วถามขึ้น “จัดการทุกอย่างเสร็จแล้วหรือ ? “

ความคิดเห็น