ตอนที่ 815: ภาพหลอนในหมอก

ตอนที่ 815: ภาพหลอนในหมอก

เจี้ยนเฉินจ้องตาไม่กระพริบไปที่ฝุ่นผงและถาม “อะไรกันนั่น ? ” ในตอนก่อนหน้านี้ เจี้ยนเฉินเห็นว่าบอลแสงสีขาวคืออะไร

“พวกนั้นคือปลาที่อาศัยอยู่ใกล้มหาสมุทรดวงดาว และมันได้กลายพันธุ์ไปเนื่องจากสภาพแวดล้อม ความเร็วของมันนั้นสูงมาก และปลาพวกนั้นยังเป็นถึงสัตว์อสูรระดับ 6 แต่มันไม่มีแกนอสูร ถ้าเซียนผู้คุมกฎไม่ใส่ใจละก็ พวกเขาอาจจะได้รับบาดเจ็บได้จากปลาพวกนี้” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์พูดอย่างเฉยเมย นางมีความเข้าใจที่ดีเยี่ยมเกี่ยวกับสถานที่นี้

เมื่อได้ยินดังนั้น เจี้ยนเฉินก็ประหลาดใจ สัตว์อสูรระดับ 6 ก็เหมือนกับเซียนสวรรค์ ด้วยความแข็งแกร่งเท่านั้น พวกมันก็เหมือนมดปลวกสำหรับเซียนผู้คุมกฎและสามารถถูกกำจัดได้เพียงแต่ดีดนิ้ว พวกมันไม่เป็นอันตรายกับเซียนผู้คุมกฎเลยแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตาม หมอกในมหาสมุทรดวงดาวนั้นทำให้ความสามารถของเซียนผู้คุมกฎถูกข่มเอาไว้ ไม่เพียงแต่สัมผัสทั้งห้าจะลดลงเท่านั้น แต่ความสามารถในการควบคุมพลังมิติยังลดลงไป อีกทั้งยังมองเห็นได้แค่ในระยะ 3 เมตร ทำให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาลดลงอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ มันจึงเป็นโอกาสอันดีที่สัตว์อสูรระดับ 6 จะสังหารเซียนผู้คุมกฎได้

ทั้งสองคนเดินทางต่อไปในหมอก อย่างไรก็ตาม ด้วยการโจมตีจากปลาประหลาดก่อนหน้านี้ เจี้ยนเฉินก็ยิ่งระวังตัวมากขึ้นไปอีก ที่เก็บพลังบรรพกาลขนาดเท่าเมล็ดถั่วในตันเถียนของเขาปล่อยพลังบรรพกาลจำนวนมากออกมาอย่างไม่ลังเลและไหลไปทั่วร่างกายของเจี้ยนเฉิน เขาเพิ่มพลังบรรพกาลไปจนถึงจุดที่ถ้าเขาได้รับการโจมตีจากเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 3 เขาก็จะไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย

ในขณะที่พวกเขาเดินทางลึกเข้าไป หมอกประหลาดก็ยิ่งหนาขึ้นเรื่อย ๆ การมองเห็นของเจี้ยนเฉินแคบลงเหลือ 2 เมตรจาก 3 เมตร ในที่นี่ สัมผัสของเจียนถูกข่มไป เขาสูญเสียแม้กระทั่งความรู้สึกในการรับรู้ทิศทาง เขาได้แต่เดินตามหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ไปอย่างช้า ๆ และระยะห่างระหว่างพวกเขาก็เหลือแค่ครึ่งเมตรเท่านั้น เจี้ยนเฉินได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ที่ยั่วยวนจากหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์

“ท่าน บริเวณนี้มันกว้างใหญ่ขนาดไหนกัน ? อีกนานเท่าไรที่เราจำเป็นต้องผ่านเขตนี้ไป ? ” เจี้ยนเฉินหันไปทางหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์และถาม แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ห่างกันเพียงครึ่งเมตร แต่เขาก็ยังเห็นหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ได้ไม่ชัดเจน และนางดูเหมือนจะเป็นร่างเบลอ ๆ สีม่วง

“พวกเราจำเป็นที่จะต้องเดินทางต่อไปอีกร้อยเมตรเพื่อที่จะออกจากหมอกนี้ ด้วยความเร็วของพวกเราในตอนนี้ มันน่าจะใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วยาม” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์พูดอย่างเฉยเมยในขณะที่ดวงตาที่สวยงามจับใจของนางสังเกตไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง

ในตอนนั้นเอง แสงสีขาวหลายเส้นก็พุ่งมาจากรอบ ๆ ด้วยความเร็วแสง ในขณะที่พวกมันเข้าใกล้คนทั้งสอง พวกเขาก็พบมันตอนที่มันอยู่ห่างแค่ 2 เมตรออกไปเท่านั้น และมันมาถึงที่ตรงหน้าของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์และเจี้ยนเฉินทันที

เจี้ยนเฉินยังคงสงบนิ่งและโจมตีแสงสีขาวอย่างไม่ลังเล แสงสีขาวนั่นคือปลากลายพันธุ์ที่พุ่งมาอย่างรวดเร็ว และเทียบเท่ากับเซียนสวรรค์เท่านั้นอย่างมาก การโจมตีที่อ่อนแอเช่นนี้ไม่สามารถทำอันตรายอะไรกับเขาได้เลย

ในขณะที่แสงสีขาวกำลังจะโจมตีพวกเขาทั้งสอง เสียงโน้ตชัดเจนก็ดังขึ้นมา มันเปลี่ยนไปเป็นคลื่นเสียงที่มองเห็นได้และขยายออกไปรอบ ๆ ในตอนที่แสงสีขาวสัมผัสกับคลื่นเสียง มันก็กลายเป็นฝุ่นผงทันทีจากเสียงโน้ตของพิณ

เมื่อได้เห็นดังนั้น ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลงเล็กน้อยอย่างสังเกตเห็นไม่ได้ ความเข้าใจในความแข็งแกร่งของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ของเขาเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น แค่เพียงโน้ตธรรมตา นางก็สามารถแสดงความแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้ แม้แต่จะมีเซียนสวรรค์มากกว่านี้ พวกนั้นก็ไม่อาจสามารถที่จะทนพลังจากตัวโน้ตของนางได้

พวกเขาเดินทางต่อไปเรื่อย ๆ และพบกับการโจมตีจากปลากลายพันธุ์ไปอย่างต่อเนื่อง จำนวนของปลาเพิ่มขึ้นจากครั้งละ 1 ตัวจนไปถึงพันตัวในแต่ละครั้ง อย่างไรก็ตาม ปลาพวกนั้นมีพลังแค่เท่ากับสัตว์อสูรระดับ 6 ไม่ว่าพวกมันจะมาเยอะขนาดไหน พวกมันก็ไม่สามารถทนต่อเสียงพิณของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ได้ เพียงแค่ตัวโน้ตเดียว มันก็เพียงพอแล้วที่จะส่งให้ปลาซึ่งเป็นสัตว์อสูรระดับ 6 ไปสู่ความตาย

พวกเขาบินอย่างต่อเนื่องผ่านหมอกไปอีก 1 ชั่วยาม และเดินทางมาได้ 80 กิโลเมตร พวกเขาผ่านเขตหมอกและมาถึงที่รอบนอกของมหาสมุทรดวงดาว

ยิ่งลึกเข้าไปเท่าไรหมอกก็ยิ่งหนาขึ้นไปเท่านั้น หลังจากที่ผ่านมา 80 กิโลเมตร หมอกก็บังไปหมดทั่วร่างกาย ในตอนนี้ เจี้ยนเฉินไม่สามารถที่จะมองเห็นอะไรได้เลย ถ้าเขายื่นมือออกไป เขาก็คงไม่เห็นนิ้วของเขาด้วย หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ได้หายไปอย่างสมบูรณ์ มีเพียงกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ที่จมูกของเจี้ยนเฉินสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของนาง นี่ทำให้เจี้ยนเฉินต้องพึ่งประสาทสัมผัสทางจมูกเพื่อดมกลิ่นน้ำหอมของนางเพื่อให้รู้ว่านางอยู่ที่ไหน

ทันใดนั้นเอง เจี้ยนเฉินก็รู้สึกว่าหมอกด้านหน้าเขานั้นกระเพื่อมอย่างรุนแรง หลังจากนั้นไม่นาน ร่างพร่ามัวก็ปรากฏขึ้น ก่อนที่จะถูกมองเห็นได้อย่างชัดเจน มันคือหญิงวัยกลางคนที่สง่างามในชุดขาว และนางกำลังยิ้มอย่างมีเมตตามาที่เจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินจ้องตาไม่กระพริบไปที่หญิงด้านหน้าเขา ในขณะที่อารมณ์ของเขาถาโถมไปด้วยความเหลือเชื่อพร้อมกับความเจ็บปวดแปลก ๆ

“เซียงเอ๋อ ทำไมเจ้าถึงได้มาที่นี่ ? เจ้ามาเยี่ยมแม่ใช่หรือไม่ ? ” หญิงที่งดงามพูดออกมาอย่างนุ่มนวล รอยยิ้มที่มีเมตตาของนางละลายใจที่แข็งเหมือนหินของเจี้ยนเฉิน

“ท่านแม่ ! ” เจี้ยนเฉินตะโกนออกไปอย่างไม่รู้ตัว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและแม้แต่ตาของเขายังแดงก่ำ

แม้ว่าภาพหลอนจะมีผลกระทบกับการมองเห็นของเจี้ยนเฉิน แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เจี้ยนเฉินสับสน เขารู้ดีว่าแม่ของเขาได้ตายไปแล้ว และร่างของนางนั้นถูกเก็บไว้ที่เมืองทหารรับจ้างเพื่อรอที่จะได้รับการชุบชีวิตหลังจากที่เขาเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 แล้ว แต่แม้ว่ามันจะเป็นอย่างนั้น แต่รูปลักษณ์ของไป๋หยุนเทียนนั้นก็ยังส่งผลกระทบต่อจิตใจของเจี้ยนเฉิน เขาไม่สามารถที่จะไม่สนใจในมันได้

“ทั้งหมดที่เจ้าเห็นเป็นเพียงภาพลวงตา อย่าหลงกลมัน ไม่เช่นนั้นจิตใต้สำนึกของเจ้าจะจมลงไปและเจ้าจะติดอยู่ในนั้น” เสียงของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ปรากฎขึ้นในหูของเจี้ยนเฉิน เสียงที่เหมือนธรรมชาติของนางเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่จับใจ และมีพลังที่สามารถทำให้คนอื่นผ่อนคลายได้ มันเหมือนว่ามันสามารถปลุกคนให้หลุดออกมาจากภาพหลอนได้