ตอนที่ 894: รูปปั้นของเทพเจ้าแห่งท้องทะเล

ตอนที่ 894: รูปปั้นของเทพเจ้าแห่งท้องทะเล

“ท่านผู้อาวุโสประจำศาลา ! ” เจี้ยนเฉิน นูบิสและซี่หวังทั้งหมดตกตะลึง พวกเขาเงยหน้าขึ้นมาแล้วมองไปที่หญิงคนนั้น ในขณะที่ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจที่ปกปิดเอาไว้ไม่ได้

ผู้อาวุโสประจำศาลาที่อยู่ต่อหน้าพวกเขานั้นยังเด็กและน่ารักเกินไป คนที่สามารถเป็นคู่แข่งด้านความงามกับนางได้คงมีแต่หยิบมือเท่านั้นบนทวีปเทียนหยวน

“ผู้อาวุโสประจำศาลาอันดับหนึ่งของศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล แอตแลนติส คนที่เป็นที่สองรองจากเจ้าศาลาเท่านั้น” จอมยุทธทั้งสี่ของศาลาวิญญาณสวรรค์ร้องออกมาในขณะที่เขาจ้องมองไปด้วยความตกตะลึง

“แอตแลนติส นั่นคือแอตแลนติสจริงจริง น..นะ..นาง นางไม่เคยออกจากศาลาเลยไม่ใช่หรือ ? ทำไมนางถึงออกมาเองวันนี้ ? ” เซียนราชาที่ถูกตรึงอยู่กับที่ทั้งสามคนหน้าซีดและไม่มีสีเลือดบนใบหน้าเลยแม้แต่น้อย

ชื่อของแอตแลนติสเหมือนฟ้าผ่าลงมาที่พวกผู้อาวุโส 16 ดาว ไม่ต้องสงสัยเลยว่านางเป็นที่สี่ของทั้งอาณาจักรทะเล และนางอยู่ในขั้นสูงสุดของระดับ 16 ดาวมาหลายปีแล้ว นางนั้นทรงพลังมากและหาผู้ใดเปรียบไม่ได้ในระดับการฝึกฝนเดียวกับนาง มีเฉพาะเจ้าศาลาเท่านั้นที่สามารถเอาชนะนางได้

ในอีกคำพูดหนึ่ง ถ้าไม่กล่าวเกินจริงเลยนั้น แอตแลนติสเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรทะเลรองจากเจ้าศาลาทั้งสามเท่านั้น !

“พวกเราจบสิ้นแล้ว พวกเราจบสิ้นเป็นแน่ ข้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าแอตแลนติสจะมาที่นี่ แม้ว่าพวกเราทั้งเจ็ดจะร่วมมือกัน เราก็ไม่รอดอยู่ดี” ทั้งสามคนที่ติดอยู่ต่างสลดใจและสูญเสียความคิดที่จะต่อต้านไปทั้งหมด พวกเขาติดอยู่ในอาณาเขตของศาลาอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต พวกเขาอยู่ในเขตแดนที่จะต้องได้รับการลงโทษอย่างรุนแรง แม้ว่ามันอาจจะไม่ถึงกับเอาชีวิตพวกเขาในฐานะที่เป็นจอมยุทธ 16 ดาวได้ แต่พวกเขาก็ต้องถูกลงโทษ นี่เป็นเรื่องที่น่าอายอย่างมาก พวกเขาไม่มีหน้าที่จะพบเจอผู้คนอื่นเมื่อพวกเขากลับไป

ในพริบตาเดียว สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปเมื่อแอตแลนติสมา ไม่เพียงแต่นางจะยับยั้งจอมยุทธทั้งเจ็ดได้เท่านั้น นางยังเป็นเกราะป้องกันชั้นดีให้กับเจี้ยนเฉิน นูบิสและซี่หวังอีกด้วย

แอตแลนติสกวาดสายตามองทั้งสามอย่างเย็นชา อย่างไรก็ตาม นางหยุดเล็กน้อยเมื่อนางเห็นเจี้ยนเฉินและนูบิส ในขณะที่สายตาที่ไร้ปราณีของนางก็เป็นประกายไปด้วยความตกตะลึง จากนั้นนางก็ถามกลุ่มของเล่อป้าเทียน “พวกเขาใช่คนที่เจ้าศาลาต้องการหรือไม่ ? “

“ขอรับ ท่านผู้อาวุโสประจำศาลา พวกเขาเป็นคนที่ท่านต้องการ นี่ถูกยืนยันจากนกอเวจี ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีข้อผิดพลาด” เล่อป้าเทียนตอบกลับอย่างแผ่วเบา

“ท่านเจ้าศาลาต้องการที่จะเจอพวกเขาทันที เจ้าทั้งสี่พาพวกเขาไปที่ศาลา” แอตแลนติสพูดอย่างปกติโดยไม่มีอารมณ์ใดในน้ำเสียงของนางเลย ทันทีที่นางพูดจบ พลังที่มองไม่เห็นรอบตัวเจี้ยนเฉินและอีก 2 คนก็หายไป พวกเขาถูกปล่อยจากพันธนาการ

“ขอรับ ผู้อาวุโสประจำศาลา” เล่อป้าเทียนตอบกลับอย่างสุภาพ หลังจากนั้น เขาก็โบกมือและพลังที่มองไม่เห็นก็มาล้อมตัวคนทั้งสามเอาไว้ทันที

“ช้าก่อน ! ” เจี้ยนเฉินพูดออกมาทันที มันทำให้เล่อป้าเทียนหยุดโดยสัญชาตญาณ หลังจากนั้น เขาก็มองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความสงสัยทันที

เจี้ยนเฉินจ้องเขม็งไปที่หนึ่งในแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ของศาลาวิญญาณสวรรค์แล้วคำรามออกมา “ท่านจะคืนของที่ท่านขโมยไปจากข้าได้หรือไม่ ? “

แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ได้เอาเกราะไหมบรรพกาลของเจี้ยนเฉินไปและเก็บเอาไว้ในแหวนมิติของเขา ปากของเขากระตุกขึ้นทันทีที่เขาได้ยิน เขามองอย่างไร้อารมณ์ไปที่แอตแลนติสที่อยู่บนท้องฟ้า ความกลัวปรากฎลึกอยู่ในดวงตาของเขา

อย่างไรก็ตาม เขาก็ตระหนักขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วว่าเขายังไม่ได้ข้ามพรมแดนไป แอตแลนติสไม่สามารถทำอะไรเขาได้แม้ว่านางจะทรงพลังมากก็ตาม ความกลัวทั้งหมดหายไปจากเขาในทันทีในขณะที่เขาคิดขึ้นมาและเขาก็กล่าวเยาะเย้ยออกมาว่า “หึหึ เกราะนี่สุดยอดจริง ๆ ที่ยังไม่เป็นรอยขีดข่วนใดเลยหลังจากที่รับการโจมตีจากข้า ถ้าเจ้าอยากได้มันคืน เจ้าก็ต้องแลกกับของที่เจ้าเอาไปจากพวกเรา ไม่อย่างนั้นก็เลิกคิดไปได้เลย” หลังจากพูดออกไปแบบนั้น เขาก็มองไปที่สหายของเขาก่อนที่จะจากไป พวกเขาบินกลับไปยังอาณาเขตของศาลาเทพเจ้าอสรพิษ

แม่ทัพทั้งสองไม่สนใจสหายทั้งสองที่ติดอยู่อีกฝั่ง เพราะเขารู้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร การที่อยู่ต่อไม่ได้ช่วยอะไรได้ กลับกับ พวกเขาอาจจะถูกหยุดเอาไว้จากจอมยุทธคนอื่นจากศาลาวิญญาณสวรรค์ที่กำลังตามมาและจบเหมือนสหายของพวกเขาทั้งสอง พวกเขาอาจจะสูญเสียมากกว่านั้นในตอนนั้น

เจี้ยนเฉินกำหมัดแน่นในขณะที่เขามองแม่ทัพทั้งสองบินจากไป สายตาของเขาเป็นประกายอย่างเยือกเย็นในขณะที่เขาคำรามออกมา “วันหนึ่ง ข้าจะทำให้เจ้าเสียใจในสิ่งที่เจ้าทำวันนี้”

เกราะไหมบรรพกาลทำมาจากเส้นไหมของเทพหนอนไหมซึ่งโลกได้ให้กำเนิดมันมา มันเป็นวัตถุดิบที่หายากมาก เจี้ยนเฉินรู้คุณค่าของมันมาจากจิตวิญญาณกระบี่ มันเป็นสมบัติป้องกันตัวสุดยอด

อย่างไรก็ตาม เกราะไหมบรรพกาลสามารถป้องกันการโจมตีจากเซียนผู้คุมกฎได้เท่านั้นด้วยเหตุผลบางอย่าง เจี้ยนเฉินรู้ดีว่ามีเหตุผลสำหรับเรื่องนี้ นั่นเป็นเพราะว่าเกราะไหมยังคงมีศักยภาพที่ที่ยังไม่ได้นำออกมาใช้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดอีก พลังของมันไม่ได้มีแค่นั้นแน่

“พวกเราไปกันเถอะ” เล่อป้าเทียนเรียกพวกของเขา เขาจากไปพร้อมกับพวกทั้งสาม และมุ่งตรงไปที่ศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล

แอตแลนติสมองอย่างเยือกเย็นไปที่จอมยุทธทั้งสามที่ถูกพันธนาการอยู่หลังจากที่กลุ่มของเจี้ยนเฉินจากไป นางพูดอย่างไร้อารมณ์ “พวกเจ้าทั้งสามไปกับข้าที่ศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล เจ้าศาลาจะจัดการกับพวกเจ้าเอง” นางโบกมือของนางเบา ๆ ซึ่งทำให้พวกเขาถูกล้อมไปด้วยวงแหวนสีฟ้าทันที มันผนึกกำลังของพวกเขาเอาไว้ก่อนที่จะกลายเป็นเชือกสีฟ้าที่เชื่อมต่อกับมือของนาง

แอตแลนติสถือเชือก 3 เส้นในขณะที่นางนำพวกเขาไปที่ศาลา พวกเขาเจอกับสายตาที่สงสัยของจอมยุทธจำนวนมากตลอดทาง พวกเขาถูกชี้และพูดถึงตลอด