ตอนที่ 899: พบกับฉิงยี่หยวนอีกครั้ง

ตอนที่ 899: พบกับฉิงยี่หยวนอีกครั้ง

“มันคือปราณของผู้คุมกฎของเผ่าเต่า เขาเป็นผู้คุมกฎของเผ่าพวกเราจริง ๆ ” ผู้อาวุโสสองและสามตกใจในใจ สายตาที่พวกเขามองไปทางเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อยและค่อนข้างผสมปนเปไป

ผู้อาวุโสสูงสุดกวาดสายตามองผู้คนด้านล่างด้วยตาที่เบิกกว้างและพูดอย่างภูมิใจ “ข้าเชื่อว่าทุก ๆ คนสัมผัสได้ถึงปราณของผู้คุมกฎของเผ่าเรา มันเป็นเวลากว่าสามหมื่นปีแล้วที่เผ่าของพวกเราไม่มีผู้คุมกฎ ภายใต้การนำของผู้คุมกฎเท่านั้นพวกเราถึงจะยิ่งใหญ่ได้ ทุก ๆ คน ทำไมพวกเจ้าไม่คำนับท่านผู้คุมกฎล่ะ ? “

ทันใดนั้นเอง คนกลุ่มหนึ่งก็คุกเข่าลงและกำลังจะคำนับเจี้ยนเฉิน

“ช้าก่อน” ผู้อาวุโสสองตะโกนออกมาเพื่อหยุดพวกเขา เขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความสนใจและป้องมือออกไป “ข้าถามชื่อของท่านได้หรือไม่ ? ท่านเกิดที่เผ่าไหน ? ทำไมข้าถึงไม่เคยได้ยินเรื่องของท่านมาก่อน ? ท่านมาจากไหนกันแน่ ? ” ผู้อาวุโสที่สองถามคำถามเหล่านี้อย่างองอาจ เขาไม่สุภาพเลยแม้แต่น้อย จากมุมมองของเขา เขาไม่ได้เคารพผู้คุมกฎเลย

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบสงบ เขารู้สึกว่าเขาไม่จำเป็นที่จะต้องตอบคำถามของผู้อาวุโสสอง เพราะว่าเขารู้ดีอยู่แล้วว่าเขาไม่ใช่ผู้คุมกฎของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย นี่เป็นเพราะไข่มุกจิตวิญญาณน้ำที่เทพเจ้าแห่งท้องทะเลให้เขามา

คำพูดของผู้อาวุโสสองทำให้ท่าทางของผู้อาวุโสสูงสุดเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาพูดต่อเสียงแหบห้าว “ผู้อาวุโสสอง เจ้ากำลังพยายามจะสื่ออะไร ? เจ้ากล้าที่จะสงสัยในตัวของท่านผู้คุมกฎหรือ ? เจ้าสัมผัสไม่ได้ถึงปราณของผู้คุมกฎหรือไง ? “

“ใจเย็นก่อน ท่านผู้อาวุโสสูงสุด คนคนนั้นมีปราณของผู้คุมกฎของเผ่าพวกเราจริงแต่เราไม่รู้เกี่ยวกับตัวตนของเขา อีกทั้งพวกเรายังไม่เคยได้ยินข่าวเกี่ยวกับผู้คุมกฎของเผ่าพวกเราเลย ดังนั้นข้าจึงรู้สึกว่าพวกเราจำเป็นที่จะต้องรู้เกี่ยวกับตัวตนของคนคนนี้ เพราะว่าตำแหน่งผู้คุมกฎนั้นสามารถควบคุมชะตากรรมของทั้งเผ่าได้ พวกไม่สามารถเพิกเฉยต่อสิ่งนี้ได้” ผู้อาวุโสสองพูดอย่างสงบ

ผู้อาวุโสสูงสุดฉุนเฉียว “ผู้อาวุโสสอง ผู้คุมกฎเป็นตำแหน่งที่สืบทอดอำนาจของเผ่าของพวกเรานั้นเป็นสิ่งที่ถกเถียงไม่ได้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเป็นผู้คุมกฎของทุกคนในเผ่าเต่าและทุกคนเป็นคนของเขา พวกเราไม่มีสิทธิ์ที่จะสงสัยในตัวตนของเขา ในฐานะที่เป็นผู้อาวุโสสูงสุด ข้าจะขอประกาศยกเลิกตำแหน่งของผู้นำเผ่าไป สมาชิกทุกคนของเผ่าจะฟังผู้คุมกฎและเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น คำพูดของเขาถือเป็นที่สุด”

“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด มันต้องมีข้อตกลงระหว่างพวกเราทั้งสามก่อนที่จะยกเลิกตำแหน่งผู้นำเผ่า ข้าขอลบล้างการตัดสินใจของท่านภายใต้สถานการณ์ในตอนนี้เพราะว่าเรายังไม่แน่ใจในตัวตนของเขา” ผู้อาวุโสสองพูด

“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด เขาอาจจะมีปราณของผู้คุมกฎของเผ่าพวกเราแต่ที่มาของเขายังมีข้อกังขาอีกมาก อีกทั้งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเรื่องนี้นั้นสำคัญมาก ข้ารู้สึกว่าพวกเราไม่ควรจะรีบร้อน ทำไมเราไม่พักเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้วหารือกันอีกทีภายหลัง” ผู้อาวุโสสามออกความคิดเห็นและเห็นด้วยกับผู้อาวุโสสอง

“จะ จะ เจ้าไม่ปฏิบัติต่อผู้คุมกฎของเผ่าพวกเราด้วยความเคารพเลยแม้แต่น้อย เจ้ากล้าดียังไง ? ” ผู้อาวุโสสูงสุดพูดอย่างโกรธเกรี้ยวในขณะที่ชี้หน้าผู้อาวุโสทั้งสอง เขาโมโหมาก หลังจากนั้น เขาก็มองไปที่คนอื่นในโถงและถามอย่างเคร่งเครียด “พวกเจ้าตั้งใจจะทำอะไร ? พวกเจ้าจะปฏิเสธผู้คุมกฎของเผ่าพวกเราเหมือนผู้อาวุโสสองและสามหรือไม่ ? “

เซียนผู้คุมกฎทั้งหมดมองหน้ากันและกันหลังจากที่ได้ยิน พวกเขาแสดงท่าทางข้องใจออกมาและปิดปากเงียบ พวกเขาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเห็นด้วยกับผู้อาวุโสทั้งสองอย่างเงียบ ๆ

“เอาล่ะ เอาล่ะ เอาล่ะ ไม่คิดเลยว่ากลุ่มของพวกเจ้าจะเมินเฉยข้าเพราะว่าข้าใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกฝนที่โถงและไม่ค่อยได้ออกมายุ่งกับเรื่องราวของเผ่า” ท่านผู้อาวุโสสูงสุดโกรธเกรี้ยวมาก เขากระแทกไม้เท้าลงไปอย่างแรงและเชิดอกขึ้นและแสดงอารมณ์อวดตัวขึ้นมา

เจี้ยนเฉินมองดูอย่างสงบแต่เขาก็แอบดีใจอยู่ นี่เป็นผลลัพธ์ที่เขาอยากจะให้เป็นตั้งแต่แรกเพราะว่าเขาไม่สนใจในการที่จะเป็นผู้คุมกฎของเผ่าเต่า เขาจำเป็นที่จะต้องออกไปจากอาณาจักรทะเลในไม่ช้าก็เร็ว

เมื่อได้เห็นว่าเวลาเหมาะสมแล้ว เขาก็ยืนขึ้นจากบัลลังก์แล้วพูด “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ไม่มีประโยชน์ที่ท่านจะไปถกเถียงอีกต่อไปแล้ว ข้าจะไม่เป็นผู้คุมกฎของเผ่าเต่า ผู้เยาว์ขออำลา” เจี้ยนเฉินออกจากห้องโถงไปหลังจากพูดจบ เขาไม่แสดงท่าทีไม่เต็มใจเลย

ไม่มีใครในโถงหยุดเจี้ยนเฉิน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ยอมรับในเจี้ยนเฉินเพราะว่าผู้อาวุโสสองและสาม แต่ปราณของผู้คุมกฎของเขานั้นเป็นของจริง มันยากมากที่จะปลอมได้

ผู้อาวุโสสูงสุดยืนอยู่อย่างโกรธเกรี้ยวหน้าบัลลังก์ หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้น เขาก็ไม่มีหน้าที่จะหยุดเจี้ยนเฉินเอาไว้ เขาได้แต่ปล่อยให้เจี้ยนเฉินจากไป

เมื่อเจี้ยนเฉินออกไปจากทางเข้าหลัก เขาเห็นซี่หวังกำลังถกเถียงอย่างไม่พอใจกับองครักษ์ที่รักษาการณ์อยู่ที่นั่น เขาตามเจี้ยนเฉินมาแต่เขานั้นไม่เร็วเท่าผู้อาวุโสสูงสุด ดังนั้นเขาจึงถูกนำห่างไปไกล เมื่อเขามาถึงที่นี่ ทั้งสองก็เข้าไปด้านในแล้ว เขาจึงเข้าไปในเผ่าไม่ได้หากไม่มีผู้อาวุโสสูงสุดคอยนำทาง ดังนั้นเขาจึงกำลังเถียงกับยามรักษาการที่อยู่ที่ทางเข้าหลัก

“ซี่หวัง” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาและรีบเข้าไปหาเขา

เมื่อได้เห็นเจี้ยนเฉินเดินออกมาจากข้างใน ซี่หวังก็หยุดพูดกับยามรักษาการทันที เขามองขึ้นลงที่เจี้ยนเฉินและพูด “เจ้าออกมาเสียที เป็นยังไงบ้าง ? เจ้าได้กลายเป็นผู้คุมกฎของเผ่าเต่าหรือยัง ? “

คำพูดที่ซี่หวังพูดออกมาทำให้ยามรักษาการตกใจและสายตาที่พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าทำไมพวกเขาถึงได้รู้สึกเคารพและเกรงกลัวคนคนนี้ สุดท้ายเพราะว่าเขาเป็นผู้คุมกฎของเผ่าของพวกเขา