ตอนที่ 914: การโจมตีจากฝูงสัตว์อสูร

จอมยุทธทั้งร้อยหกสิบคนทั้งหมดรวมกันอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปด พวกเขายืนอยู่รอบ ๆ เป็นกลุ่มและสังเกตไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง พวกเขาทั้งหมดระแวงกันและกัน

เจี้ยนเฉิน นูบิส ซี่หวัง และอีกทั้งสี่คนมารวมตัวกัน พวกเขายืนอยู่ที่มุมอย่างไม่ได้โดดเด่นอะไรและสังเกตคนอื่นรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็ตรวจสอบไปรอบ ๆ ผ่านหางตาของพวกเขา

พวกเขากำลังยืนอยู่ในโถงที่กว้างมาก มันเป็นรูปทรงกลม ในขณะที่ถ้ำรอบ ๆ นำทางไปทั่วทุกทิศทาง มันมีถ้ำทั้งหมดรวม 16 ถ้ำและแต่ละถ้ำก็สูงมากกว่า 30 เมตร ไม่มีใครรู้ว่าถ้ำนำทางไปที่ไหน

“โมจื่อ เจ้ามีแผนที่ของสถานที่นี้อยู่กับเจ้าหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินส่งข้อความทางจิตใจไปถึงอีกทั้งสี่คน ชิ้นส่วนแผนที่เป็นแค่กุญแจเข้าไปสู่โถงศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นและไม่ใช่แผนที่ข้างในโถง นอกเหนือไปจากนั้น ชิ้นส่วนก็ได้หายไปแล้วหลังจากที่พวกเขาเข้ามาที่นี่

โมจื่อส่ายหน้าเบา ๆ “ว่ากันว่าจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดอยู่ตัวคนเดียวตลอดชีวิตของเขาและมีสหายเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ตอนที่เขาสร้างโถงศักดิ์สิทธิ์หลังจากที่ได้กลายเป็นจักรพรรดิแล้ว ไม่มีใครนอกจากเขาที่เขาที่เข้ามาที่นี่หลังจากนั้นเลย มันไม่เคยมีแผนที่ของสถานที่นี้อยู่เลย”

“มันเป็นการทดสอบโชคของพวกเราในการเดินทางที่กำลังจะมาถึงนี้ ข้าหวังว่าพวกเราจะหาเส้นทางที่ถูกต้องเจอ” ชายหนุ่มชุดดำตอบกลับ เขาเป็นจอมยุทธจากเผ่าใหญ่และชื่อของเขาคือต้าซิน เขาเป็นหนึ่งในสี่คนที่เข้าร่วมกับเจี้ยนเฉิน

กลุ่มเล็กบางกลุ่มรอบ ๆ เริ่มที่จะเคลื่อนไหวแล้วในตอนนี้ พวกเขาทั้งหมดเลือกหนึ่งในสิบหกถ้ำและเข้าไปโดยที่พวกเขาเลือกกันเอง

ทันใดนั้นเอง เสียงอื้ออึงก็ดังออกมาจากรอบ ๆ มันดังเป็นชุด ๆ หนาแน่นเหมือนเสียงฝนที่ตกอย่างต่อเนื่อง มันดังมาจากถ้ำทั้งสิบหกถ้ำ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ได้ทำให้ทุกคนระมัดระวังจนถึงขีดสุด พวกเขาทั้งหมดเตรียมตัวที่จะต่อสู้และแม้แต่คนที่กำลังจะเข้าไปที่ถ้ำก็ยังกลับมารวมกันที่โถงอีกครั้ง

เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังออกมาเป็นชุด ๆ จากถ้ำทั้งสิบหก สัตว์อสูรตัวใหญ่ทั้งหมดออกมาจากถ้ำ แต่ละตัวพุ่งเข้ามาที่ผู้คนอย่างดุร้าย

มีสัตว์อสูรหลายตัวและไม่มีตัวไหนที่อ่อนแอเลย พวกมันแข็งแกร่งเท่ากับเซียนสวรรค์และบางตัวยังเป็นถึงเซียนผู้คุมกฎ

“พวกนี้เป็นสัตว์อสูรที่ดุร้าย บ้าเอ้ย ทำไมพวกมันถึงได้มากมายขนาดนี้และทำไมพวกมันทั้งหมดถึงได้แข็งแกร่งถึงระดับนี้…”

“จักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดได้เลี้ยงสัตว์อสูรที่คุร้ายขึ้นมาฝูงหนึ่งในโถงศักดิ์สิทธิ์ของเขา แล้วมันก็เป็นปัญหาแล้วในตอนนี้ พวกมันโตที่โถงนี้ พวกมันอาจจะไม่ฉลาดเท่าไหร่แต่มันก็แข็งแกร่งมากกว่าสัตว์อสูรที่ดุร้ายทั่วไปมาก ข้าหวังว่าพวกเราจะไม่ไปเจอกับตัวที่แข็งแกร่งมากจนเกินไป…”

“พวกมันมีมากเกินไป พวกเราจำเป็นต้องร่วมมือกันและฆ่าพวกมันทั้งหมด…”

ความสงบในโถงได้ถูกทำลายลง และเซียนผู้คุมกฎบางคนก็ตะโกนออกมาอย่างเคร่งเครียด

เจี้ยนเฉินและนูบิสทั้งคู่เคร่งเครียด มือของนูบิสกลายเป็นสีทองและเขาเตรียมพร้อมในการต่อสู้ เขาคำรามออกมา “ข้าสัมผัสได้ถึงพลังแห่งการมีอยู่ของสัตว์อสูรระดับ 8 หลายตัว มีสัตว์อสูรระดับ 8 อยู่ในฝูงนั้นจริงจริง”

สายพลังบรรพกาลพวยพุ่งออกมาจากปราณของเจี้ยนเฉิน และเพิ่มพลังป้องกันของร่างบรรพกาลของเขาไปจนถึงขีดสุด หลังจากนั้น เขาก็เอายุทธภัณฑ์ราชาออกมาจากแหวนมิติของเขา เขาขยายพลังแห่งการรับรู้ออกเต็มที่แต่มันก็ถูกจำกัดไว้โดยโถงศักดิ์สิทธิ์ เขาสามารถขยายมันได้มากสุดเพียงแค่หลายพันเมตรเท่านั้นและมันไม่สามารถขยายผ่านสิ่งก่อสร้างออกไปได้

“มีสัตว์อสูรระดับ 8 ทั้งหมด 4 ตัว สองตัวในนั้นเป็นชั้นสวรรค์ที่ 2 ตัวที่สามเป็นชั้นสวรรค์ที่ 3 ในขณะที่ตัวสุดท้ายเป็นชั้นสวรรค์ที่ 5” เจี้ยนเฉินพูดออกมาเสียงแหบห้าว เขาสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่แน่นอนของสัตว์อสูรผ่านทางพลังแห่งการรับรู้ของเขา ในเวลาเดียวกันนี้ เขาพบว่าภายในของโถงนั้นใหญ่โตมาก ไม่เหมือนว่ามันสูงและยาวสองสามพันเมตรเหมือนที่เห็นจากด้านนอก ขนาดของโถงที่เห็นจากด้านนอกไม่ใช่ขนาดที่แท้จริง

สัตว์อสูรพุ่งออกมาจากถ้ำทั้งสิบหกเหมือนน้ำท่วมและปะทะเข้ากับเซียนผู้คุมกฎทั้งหนึ่งร้อยหกสิบคนอย่างรวดเร็ว การต่อสู้อย่างรุนแรงเกิดขึ้นระหว่างทั้งสองฝ่ายและคลื่นพลังงานที่รุนแรงก็เติมเต็มไปทั่วทั้งบริเวณ อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้ทำลายอะไรไปเลย

นูบิสห่างจากเซียนราชาเพียงนิดเดียวเท่านั้น รวมกับเรื่องที่เขาเป็นสัตว์อสูรโบราณด้วย เขาไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเซียนราชาธรรมดาเลย เขาพุ่งเข้าไปที่ฝูงสัตว์อสูรด้วยตัวของเขาเอง และแทงพวกมันทีละคนด้วยมือของเขา เขาฉีกร่างกายที่ใหญ่โตของสัตว์อสูรเป็นชิ้น ๆ และอากาศก็เต็มไปด้วยเลือดและพื้นดินก็ถูกย้อมไปด้วยสีแดง

เจี้ยนเฉินก็พุ่งเข้าไปที่ฝูงสัตว์อสูรด้วยยุทธภัณฑ์ราชาในมือของเขา กระบี่กลายเป็นภาพติดตาหลายภาพและเต็มไปทั่วทั้งมิติตรงหน้าของเขา เขาฟันไปที่สัตว์อสูรทีละตัว หัวของสัตว์อสูรนับไม่ถ้วนกระเด็นหลุดขึ้นไปสูงในอากาศ และย้อมท้องฟ้าไปด้วยเลือด

เจี้ยนเฉินเก็บแกนอสูรในขณะที่เขาสังหารพวกมันไปด้วย และเขาได้สังหารสัตว์อสูรไปหลายสิบตัวในเวลาอันสั้น

เขาเก็บแกนอสูรระดับ 6 และ 7 ได้หลายสิบอัน

คนอื่น ๆ ก็แสดงความสามารถด้วยเช่นกัน และสังหารสัตว์อสูรที่ดุร้ายระดับ 6 และระดับ 7 ไปหลายตัว ศพนับไม่ถ้วนกองอยู่เกลื่อนกลาดบนพื้นของโถง

ความคิดเห็น