ตอนที่ 925: การต่อสู้ที่วุ่นวาย

ตอนที่ 925: การต่อสู้ที่วุ่นวาย

“พระเจ้า กระบี่ใหญ่อะไรเช่นนี้ อาวุธนั้นมันอะไรกัน ? “

“ทำไมกระบี่นี่ถึงได้ใหญ่จัง ? ข้าไม่เคยได้ยินหรือได้เห็นกระบี่ที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อนทั้งชีวิตของข้าเลย”

“มันเป็นกระบี่ที่ใหญ่มาก ใครจะใช้มันได้ล่ะนี่ ? “

“กระบี่นี้ไม่ธรรมดาแน่ ข้ารู้สึกได้ถึงปราณกระบี่ที่ทรงพลังที่ทำให้จิตใจของข้าสั่นไหว”

ไม่มีอะไรอยู่บนชั้นที่สามของโถงเลยนอกจากกระบี่ใหญ่ กระบี่นี้ตั้งอยู่เหมือนผู้คุมกฎ ดังนั้นมันจึงดึงดูดความสนใจของทุกคน พวกเขาทั้งหมดจ้องไปที่มันในขณะที่พวกเขาพูดคุยกันและกัน ทุกคนเต็มไปด้วยความตกใจ

เกือบทุกคนรู้จักยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎแต่คงจะมีแค่บางคนเท่านั้นที่รู้จักยุทธภัณฑ์ราชา อย่างไรก็ตามมีน้อยคนนักที่จะรู้จักยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเพราะว่ามันหายากมาก

แม้แต่บนทวีปเทียนหยวน ยังมีเซียนผู้คุมกฎไม่มากที่รู้เกี่ยวกับยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ อย่าว่าแต่ในอาณาจักรทะเลที่มีมนุษย์อยู่น้อยนิดเลย

“เจี้ยนเฉิน เจ้าคิดว่านั่นคือยุทธภัณฑ์ราชาในตำนานหรือไม่ ? ” นูบิสถามอยู่ข้าง ๆ ในขณะที่เขาจ้องไปที่อาวุธด้วยความตกตะลึงมาก เขาไม่เคยเห็นยุทธภัณฑ์จักรพรรดิมาก่อน แต่มันได้บันทึกอยู่ในความทรงจำที่ได้รับสืบทอดมาของเขา

เจี้ยนเฉินพยักหน้ารับเบา ๆ ในขณะที่เขาจ้องไปที่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิด้วยสายตาลุกโชน ความต้องการที่จะได้มันมาเป็นของตัวเขาเองมีมากขึ้นมากขึ้นอยู่ในใจของเขา เขาไม่เคยเจอกับความปรารถนาที่จะได้สิ่งของเพียงชิ้นเดียวมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

“ข้าต้องเอายุทธภัณฑ์ราชานี้มาให้ได้” เจี้ยนเฉินคิดในขณะที่สายตาของเขาแน่วแน่

“ข้ารู้ว่านี่คืออะไร นี่เป็นยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ” ทันใดนั้นเอง ไทนิชก็ตะโกนออกมา ตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เห็นได้ชัดว่าเขาก็รู้จักมันเหมือนกัน

“ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ ? ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิคืออะไร ? ข้าไม่เคยได้ยินอะไรแบบนั้นมาก่อนเลย” ชายชราที่อยู่ข้าง ๆ ไทนิสพูดออกมาอย่างสงสัย เขาอยากรู้มาก

ไทนิชสูดลมหายใจเข้าลึกและพูดอย่างช้า ๆ “ข้ารู้เรื่องยุทธภัณฑ์จักรพรรดิจากเพียงความทรงจำที่สืบทอดมาเท่านั้น ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเป็นอาวุธที่ถูกเก็บไว้โดยเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์ พวกมันทรงพลังมากและมีพลังทำลายล้างรุนแรง เมื่อเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์ตายไปในการทำสมาธิ พวกเขาก็ทิ้งอาวุธเอาไว้”

“อะไรนะ ! ? กระบี่ใหญ่นั้นถูกทิ้งเอาไว้โดยเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์งั้นหรือ ? “

“นั่นหมายความว่า กระบี่นี้เป็นการแสดงว่าเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์ได้ตายไปแล้วใช่หรือไม่ ? “

“พระเจ้า นี่เป็นอาวุธของเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์จริงจริง ถ้าข้าสามารถใช้มันได้ ข้าก็ไม่ต้องกลัวอะไรอีก เมื่อข้าต้องสู้กับจอมยุทธ 15 ดาว”

ทุกคนเอะอะโวยวาย อาวุธที่ถูกทิ้งไว้โดยเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์เพียงพอแล้วที่จะทำให้พวกเขาเต็มไปด้วยความโลภ แม้แต่คนของเผ่าพันธุ์ทะเลจะไม่สามารถใช้อาวุธของมนุษย์ได้ด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่มันก็มีค่ามากอย่างไม่ต้องสงสัย

ทันใดนั้นเอง ไทนิชก็หันไปหาเจี้ยนเฉินและตาของเขาก็หรี่เล็กลงแล้วพูดว่า “ผู้คุมกฎเผ่าเต่า ในตอนแรกเจ้าเอาบังลังก์ที่ทำจากผลึกศักดิ์สิทธิ์ไปและจากนั้นเจ้าก็ได้คู่มือการฝึกฝนของจักรพรรดิเลือดปีศาจไปอีก เจ้าได้ของดีกว่าพวกเรามาก ดังนั้นข้าหวังว่าคราวนี้เจ้าจะไม่เข้ามาร่วมแย่งชิงยุทธภัณฑ์จักรพรรดิอีกนะ”

เจี้ยนเฉินจ้องอย่างเย็นชาไปที่ไทนิชเมื่อเขาได้ยินแบบนั้นและเขาก็พูดออกมาอย่างไร้อารมณ์ “เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่ายุทธภัณฑ์จักรพรรดิจะเอาไปได้ง่ายดายแบบนั้น ? ถ้าเจ้ามีพลังพอก็เอามันไปเลย” เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะคิดกลับไปตอนที่เขาได้ยุทธภัณฑ์ราชา ยุทธภัณฑ์ราชาที่ถูกทิ้งเอาไว้โดยเซียนราชานั้นยังอ่อนกว่ายุทธภัณฑ์จักรพรรดิมาก อย่างไรก็ตาม ในตอนที่เจี้ยนเฉินสัมผัสมัน เขาจำเป็นต้องเพิ่มร่างบรรพกาลไปให้ถึงขีดสุดเพื่อที่จะป้องกันตัวเอง ไม่เช่นนั้นเขาคงได้รับบาดเจ็บจากยุทธภัณฑ์ราชาไปแล้ว แต่ในตอนนี้มันเป็นยุทธภัณฑ์จักรพรรดิซึ่งมากกว่านั้นเสียอีก

แม้แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่มั่นใจว่าเขาสามารถแตะต้องมันได้ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้หรือไม่ ไม่อย่างนั้น เขาคงได้รับบาดเจ็บแม้ว่าจะมีการป้องกันจากร่างบรรพกาลก็ตาม

วูบ ! ในตอนนี้เอง จอมยุทธหลายคนพุ่งไปที่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิในขณะที่พวกเขาอดใจไม่ไหวแล้ว

สายตาของไทนิชเป็นประกายเย็นชาในขณะที่เขาคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว “พวกเจ้ารนหาที่ตาย ! ” ดาบคู่ของเขาปรากฎขึ้นในมือของเขาทันทีในขณะที่เขาไล่ตามคนอื่นไปด้วยจิตสังหาร

แม้ว่าไทนิชจะทรงพลังมาก แต่ก็มีหลายคนที่ไม่ได้กลัวเขาที่อยู่ในกลุ่ม นอกเหนือไปจากนั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าสิ่งที่ยั่วยุเหมือนยุทธภัณฑ์จักรพรรดินี่ด้วยแล้ว ความกลัวของพวกเขาในตัวไทนิชก็ลดลงต่ำไปอย่างมาก เป็นเหตุให้เซียนผู้คุมกฎไม่สนใจที่ไทนิชพูดและยิ่งเร่งความเร็วเข้าไปที่กระบี่แทน

หัวใจของหลายคนอดไม่ได้ที่จะเต้นรัวอย่างตื่นเต้นเมื่อพวกเขาเห็นว่าคนเริ่มเข้าไปแย่งยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะไปร่วมด้วยเช่นกัน แม้แต่ซี่หวัง โมจื่อ และอีกทั้งสามคนก็ยากที่จะสงบไว้ได้

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินและนูบิสยืนอยู่อย่างเยือกเย็นและไม่มีความตั้งใจที่จะเข้าไปร่วมด้วย แต่พวกเขาก็ยังจ้องเขม็งไปที่อาวุธ

ในตอนท้าย บางคนเข้าใกล้ถึงมันแล้ว อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นเอง อาคมกับดักก็ปรากฏขึ้นมาที่พื้นและกระพริบไปด้วยแสงสีแดงจ้า พลังงานที่มองไม่เห็นเติมเต็มไปทั่วทั้งอาณาเขตและขวางทุกคนไว้ไม่ให้เข้าใกล้อาวุธ