ตอนที่ 932: จักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปด (2)

ตอนที่ 932: จักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปด (2)

ชายวัยกลางคนอยู่ในกลุ่มเดียวกับไทนิช เขาได้เก็บงำความแข็งแกร่งของเขาเอาไว้และไม่ทำตัวเด่นอะไร ดังนั้น ไทนิชจึงไม่รู้ถึงความสามารถของเขาแม้ว่าจะอยู่กลุ่มเดียวกันมานาน

ไทนิชมองไปที่คนอื่น ก่อนที่จะจ้องลึกเข้าไปที่โถง ตาของเขาลุกโชนไปด้วยความสนใจ

รูปปั้นใหญ่ยืนอยู่ที่ส่วนลึกของโถง มันเป็นรูปปั้นของชายวัยกลางคนและมันก็ดูเหมือนมีชีวิต เหมือนเป็นคนจริง ๆ รูปปั้นเต็มไปด้วยเสน่ห์ รูปปั้นตั้งอยู่ตรงนั้นเหมือนเป็นส่วนหนึ่งกับรอบ ๆ โดยไม่มีข้อแตกต่างอะไรเลย

เมื่อจ้องไปที่รูปปั้น พวกเขาทั้งหมดรู้สึกกดดันไปถึงวิญญาณของพวกเขาอย่างมากโดยไม่รู้ตัว มันเหมือนว่าพวกเขากำลังยอมศิโรราบให้กับรูปปั้นนั้น

“นี่เป็นจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดจริง ๆ หรือ ? ” เจี้ยนเฉินยากที่จะสงบอยู่ได้ในขณะที่เขาจ้องไปที่รูปปั้น

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็จำคำแนะนำจากผู้อาวุโสประจำศาลาฮงจากศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลได้ จากนั้นเขาก็มองไปรอบ ๆ ในขณะที่เขาคิด “ผู้อาวุโสฮงพูดว่านอกเหนือจากตำนานนี้ โถงศักดิ์สิทธิ์เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในที่นี้ ถ้าข้าหาศูนย์ควบคุมได้ ข้าจะสามารถควบคุมโถงศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ มันอยู่ไหนกันนะ ? “

“เจี้ยนเฉิน ทำไมยุทธภัณฑ์จักรพรรดิถึงไม่ได้อยู่ที่นี่ล่ะ ? มันไปไหนกัน ? ” ทันใดนั้นเอง เจี้ยนเฉินก็ได้ยินข้อความทางจิตใจจากนูบิส

เจี้ยนเฉินนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย สายตาของเขาเป็นประกายและเขาก็มองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง เขาไม่เห็นร่องรอยของยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเลย

“มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง ? พวกเราเข้ามาที่ประตูที่ถูกทำลายโดยยุทธภัณฑ์จักรพรรดิและมาถึงที่นี่ ดังนั้น ทำไมถึงไม่มีร่องรอยของมันเลย ? ” เจี้ยนเฉินคิด เขารู้สึกไม่สบายใจ

ในตอนนี้เอง ไทนิชก็พูดออกมา “ถ้าข้าเดาไม่ผิด ตำนานของจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดต้องอยู่ในรูปปั้นนั้นเป็นแน่ เพราะว่ารูปปั้นนั้นเป็นเพียงสิ่งเดียวในนี้ที่ยังไม่ถูกแตะต้องเลย แต่มีคน 7 คนอยู่ที่นี่ ในขณะที่มีคนเดียวเท่านั้นที่สามารถเอาตำนานไปได้ มีใครมีความคิดดี ๆ ที่จะจัดการปัญหานี้บ้างหรือไม่ ? “

สายตาของทุกคนเริ่มที่จะเป็นประกายในขณะที่พวกเขาได้ยินแบบนี้ พวกเขามองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวังเพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นทำอะไรพวกเขาตอนไม่ตั้งตัว

ไม่มีใครที่ไม่ถูกยั่วยวนด้วยตำนานของจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปด พวกเขาทั้งหมดเสียสละอย่างมากเพื่อที่จะมาให้ถึงที่นี่ พวกเขาจะยอมแพ้ง่าย ๆ แบบนี้ในตอนนี้ได้อย่างไร ?

ทั้งโถงตกอยู่ในความเงียบสงัดทันที ทั้งเจ็ดยืนอยู่เงียบ ๆ ในขณะที่บรรยากาศอึดอัด จิตสังหารเล็กน้อยค่อย ๆ แผ่กระจายไปทั่วทั้งโถง

“ให้ข้าตรวจดูว่าตำนานอยู่ในรูปปั้นหรือเปล่า” ในที่สุดบรรยากาศที่น่าอึดอัดก็ถูกทำลายลงไป หญิงชราชี้ออกไปและพลังของเซียนราชาก็พุ่งออกมาและโจมตีไปที่รูปปั้นอย่างรุนแรง

ไม่มีใครหยุดนางเอาไว้ กลับกัน พวกเขาทั้งหมดจ้องเขม็งไปที่รูปปั้น พวกเขาไม่แน่ใจว่ารูปปั้นที่จักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดทิ้งเอาไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้จะมีตำนานอยู่หรือไม่ พวกเขาต้องการที่จะใช้หญิงชราเพื่อที่จะทดสอบความจริงของรูปปั้นนั้น

บู้ม!

รูปปั้นเปราะบางกว่าที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้มาก พลังของนางทำให้รูปปั้นแตกกระจายออกไปได้อย่างง่ายดาย ทำให้หินกระจายออกไปทุกทิศทาง

ทุกคนผิดหวังเมื่อพวกเขาเห็นแบบนั้น พวกเขาไม่เชื่อว่ารูปปั้นจะมีตำนานของจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดอยู่ เมื่อเห็นว่ารูปปั้นถูกทำลายได้ง่ายดายขนาดนั้น

อย่างไรก็ตาม แสงสีฟ้าครามก็ปรากฏขึ้นในตอนนี้ แสงปรากฏขึ้นที่ที่หัวของรูปปั้นเคยอยู่ บอลแสงสีครามมัว ๆ ลอยอยู่เงียบ ๆ

ทุกคนพุ่งความสนใจไปที่บอลแสง ไทนิชยังร้องตะโกนออกมาอย่างไม่ตั้งใจ “นั่นใช่ตำนานหรือเปล่า ? “

ใบหน้าของทุกคนตึงเครียดเมื่อพวกเขาได้ยินไทนิช ความละโมบลุกโชนในตาของพวกเขา แม้แต่เจี้ยนเฉินและนูบิสก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

นี่คือตำนานของเซียนระดับจักรพรรดิ มันเก็บทุกอย่างที่เซียนระดับจักรพรรดิได้เรียนรู้เอาไว้ รวมถึงความเข้าใจในกฎของธรรมชาติ การที่จะได้เป็นเซียนจักรพรรดิก็ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้นถ้าใครได้ตำนานนี้ไป

“ไม่” ทันใดนั้นเอง ตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่เล็กลง เขาจ้องเขม็งไปที่แสงและแสดงท่าทางไม่สบายใจออกมา พลังแห่งการรับรู้ของเขาทรงพลังมาก มากกว่าของไทนิชและคนอื่น ๆ มาก เขารู้สึกได้ถึงคลื่นวิญญาณที่อยู่ในแสงสีคราม มันอ่อนแอมากแต่มันก็ยังมีพลังงานอยู่มาก

“วิญญาณนั้นยังมีจิตสำนึก แสงสีครามนั้นเป็นแค่ผนึกเพื่อป้องกันไม่ให้คลื่นวิญญาณกระจายออกไปที่อื่นและถูกตรวจจับได้” ความคิดจู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉิน ซึ่งทำให้เขาหน้าซีดเล็กน้อย