ตอนที่ 943: ความใจบุญของเถี่ยต้า

ตอนที่ 943: ความใจบุญของเถี่ยต้า

“สถานการณ์ในตอนนี้ยุ่งเหยิงเสียจริง ข้ารออย่างเจ็บปวดอยู่ที่นี่มาถึงสามล้านปี แต่ทำไมสตรีศักดิ์สิทธิ์ถึงได้ออกมาปรากฎตัวในเวลาพอดิบพอดีกับที่ผู้สืบทอดของนิกายกระบี่มาอยู่ที่นี่? และพวกเขายังมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างกันอีก…”

“ข้าไม่จำเป็นที่จะต้องไปกังวลเกี่ยวกับคนของเทพเจ้าแห่งสงคราม เมื่อเขาได้รู้ความจริงในอนาคต ข้าคิดว่าเขาจะเลือกทางเดินที่ถูก ถ้าเขาเลือกผิดอีกครั้ง เขาต้องหายไป ยังไงพวกเขาก็เกิดมาจากโลกนี้ หลังจากการตายของรุ่นนี้ เทพเจ้าสงครามคนอื่นก็จะเกิดขึ้นอีกครั้งหลังจากหลายแสนปีหรืออาจจะล้านปีต่อไป…”

คนที่อยู่ในชุดเกราะสีเงินพึมพำออกมากับตัวของนางเอง เสียงของนางพอใจแต่ก็เต็มไปด้วยความเย็นชาและไร้อารมณ์

นอกเมืองอัคนี แสงสีทองรอบ ๆ เถี่ยต้าได้เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นเหมือนดวงอาทิตย์สาดแสงแสบตา คนอื่น ๆ มองเห็นเขาได้ไม่ชัด

พลังแห่งการมีอยู่ของเถี่ยต้าพุ่งพรวดขึ้นในขณะที่จิตต่อสู้ที่กระจายไปรอบ ๆ ก็ทรงพลังมากยิ่งขึ้น ในตอนที่พลังแห่งการมีอยู่ของเขาพุ่งขึ้นไปจนถึงขีดสุด แสงสีทองบาง ๆ ก็ส่องแสงออกมาจากเขา และพุ่งขึ้นไปที่ท้องฟ้าและอาจจะเหนือกว่านั้นขึ้นไปอีก

ในเวลาเดียวกัน พลังงานธรรมชาติรอบ ๆ ก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง ทั้งหมดในรัศมีหมื่นกิโลเมตรได้มารวมกันในทิศทางที่เขาอยู่ ก่อนที่จะถูกดูดซึมเข้าไปโดยเถี่ยต้า เหมือนปลาวาฬที่กำลังกินน้ำเข้าไป มันรวมกันอย่างหนาแน่นรอบรอบเถี่ยต้า และกลายเป็นเหมือนกระแสน้ำวน

การต่อสู้ระหว่างพันธมิตรพิชิตอัคนีกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีดำเนินต่อไป ทุกคนได้รับผลกระทบจากจิตต่อสู้ของเถี่ยต้า พวกเขาลืมความเจ็บปวดและลืมแม้กระทั่งตัวเอง พวกเขาไม่รู้สึกกลัว สิ่งเดียวที่กระจายอยู่ในหัวของพวกเขาคือ ต่อสู้ ! ต่อสู้อย่าหยุด !

หมิงตง ตู่กูเฟิง หวังยี่เฟิง เจ้าอ้วนน้อย และคนอื่น ๆ ก็ได้รับผลกระทบเช่นเดียวกันและฆ่าฟันอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางกองทัพของพันธมิตร มีเฉพาะเซียนผู้คุมกฎเท่านั้นที่ยังสามารถควบคุมตัวเองได้

เทียนมู่หลิงและคนอื่นตามศิษย์พี่ออกไปอย่างไม่รู้ตัว พวกเขาถูกกระแทกกลับมาโดยศิษย์พี่ของพวกเขาเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาได้รับผลกระทบจากจิตต่อสู้

ร่างของเถี่ยต้าเหมือนหลุมไม่มีก้นในขณะที่พลังงานธรรมชาติมหาศาลได้ไหลออกมาจากเขา แต่มันก็ยังไม่ถึงขีดสุดของเขา มันจึงไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เขากำลังทำอะไรน่ะ ? “

..

เซียนผู้คุมกฎที่กำลังดูการต่อสู้อยู่เริ่มคาดเดาในขณะที่พวกเขาจ้องมองเถี่ยต้าด้วยความอยากรู้

การดูดซึมพลังของเถี่ยต้าดำเนินไปสักพักก่อนที่จะหยุดลง พลังงานที่รวมอยู่รอบตัวเขาค่อย ๆ กระจายออกไปอย่างช้า ๆ และเผยให้เห็นถึงร่างที่กำยำของเขาอีกครั้ง

เลือดทั้งหมดที่อยู่บนตัวเขาหายไป เผยให้เห็นผิวหนังสีทองของเขาเท่านั้น กล้ามเนื้อที่ใหญ่และพองของเขากำลังโจมตีออกไป ในขณะที่ตราขวานรบที่เล็กและงดงามได้ปรากฎอยู่ที่หว่างคิ้วของเขา

จิตต่อสู้รอบ ๆ ได้ค่อย ๆ หายไปในขณะที่มันไหลเข้าไปในร่างของเถี่ยต้าและรูปแบบพลังงานที่มองไม่เห็น ทุกคนกลับมาอยู่ในความสงบอีกครั้งในพริบตา

หลังจากที่ไม่มีผลกระทบจากจิตต่อสู้ที่สุดยอด คนหลายล้านจากทั้งสองฝั่งก็ได้สติ ทันนั้นเอง ความเหนื่อยล้าอย่างมากก็ถาโถมเข้าร่างกายของพวกเขาจนถึงจุดที่พวกเขามึนงง

พวกดูเหมือนจะสูญเสียพลังทั้งหมดไปหลังจากที่ตกอยู่ในสภาวะหลงลืมตัวก่อนหน้านี้

พวกเขาทั้งหมดอดไม่ได้ที่จะคิดกลับไปในตอนที่พวกเขาอยู่ในสภาวะนั้น พวกเขาทั้งหมดลืมตัว ในขณะที่เซียนสวรรค์และเซียนปฐพีที่ทรงพลังก็แสดงปฏิกิริยาออกมาและใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

พวกเขาจำได้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาสูญเสียการควบคุมเมื่อพวกเขาอยู่สภาวะลืมตัวในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ในขณะที่ร่างกายและวิญญาณของพวกเขาถูกควบคุมโดยไม่รู้ตัวจากใครบางคนในความมืด

ทั้งสองฝั่งสูญเสียจิตต่อสู้ไปทั้งหมดหลังจากที่ได้รับอิทธิพลจากเรื่องนั้นไป พวกเขาทั้งหมดถอยและกลับไปที่ฐานตามลำดับ พวกเขาทิ้งสนามที่เต็มไปด้วยศพและเลือดสดสด ซึ่งเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความรุนแรงจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสนใจในฝั่งตรงข้ามอีกแล้วในตอนนี้ พวกเขาทั้งหมดพุ่งความสนใจไปที่เถี่ยต้าอย่างไม่มียกเว้นสักคน

เถี่ยต้าลดตัวลงช้า ๆ แม้ว่าจิตต่อสู้ที่สุดยอดจะหายไปแล้ว แต่ร่างของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยพลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังมากยิ่งไปอีก ผมยาวของเขาไสวไปในอากาศที่ไม่มีลมในขณะที่แสงสีทองดูเหมือนจะเป็นประกายออกมาจากร่างกำยำของเขา พลังงานมหาศาลและพลังงานที่รุนแรงเปล่งประกายออกมาจากร่างของเขาเป็นครั้งคราว

แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ตรงนั้นอย่างสบายสบาย แต่ร่างใหญ่ของเขาก็นำเอาพลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังอย่างแปลก ๆ ไปสู่เซียนผู้คุมกฎทุกคน

ในตอนนี้ เขายืนอยู่ที่โลกนี้เหมือนกับเขาเป็นเทพเจ้าสงคราม และทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขานั้นไร้เทียมทาน ในจณะเดียวกัน กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ของเขาไม่ได้น้อยไปกว่าของเซียนผู้คมกฎเลย

“เขาพัฒนาการแล้วอย่างนั้นหรือ…”

“พลังแห่งการมีอยู่ของเขาเทียบได้กับเซียนผู้คุมเลย เขาเป็นเซียนสวรรค์หรือเซียนผู้คุมกฎกันแน่…”

“ไม่ใชว่าสถานการณ์ก่อนนี้คือการที่เขาพัฒนาการอย่างนั้นหรือ..”