ตอนที่ 955: เยือนศาลาเทพเจ้าอสรพิษ (2)

ตอนที่ 955: เยือนศาลาเทพเจ้าอสรพิษ (2)

เจี้ยนเฉินตามผู้อาวุโสฮงไปที่ส่วนลึกที่สุดของศาลาศักดิ์สิทธิ์ ในที่สุดเขาก็มาถึงที่โถงใหญ่ ก่อนที่จะผ่านประตูไป

โถงโอ่อ่ามากด้านใน แม้ว่ามันจะว่างเปล่าและไม่มีใครด้านในเลย เจี้ยนเฉินและผู้อาวุโสฮงมาถึงที่กึ่งกลางและผู้อาวุโสก็พูดกับเจี้ยนเฉินว่า “เจี้ยนเฉิน รอที่นี่”

“ขอรับ ผู้อาวุโสฮง” เจี้ยนเฉินตอบกลับ เขามองไปรอบรอบอย่างอยากรู้อยากเห็น

ผู้อาวุโสฮงถอยออกไปและประตูหนักก็ถูกปิดลงอีกครั้ง โถงตกอยู่ในความเงียบสงัดทันที

เจี้ยนเฉินยืนอยู่อย่างเงียบเงียบในขณะที่เขากำลังรอ เขาสงบและใจเย็น เขาไม่มีทีท่ากังวลเลย

สักพักต่อมา ตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่เล็กลงทันที เขาหันกลับไปและเห็นหญิงสาวปรากฎมาตอนไหนก็ไม่รู้ที่บัลลังก์ที่ว่างเปล่าก่อนหน้านี้ นางปรากฏขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย และทำให้เจี้ยนเฉินสัมผัสถึงการมาถึงของนางไม่ได้

หญิงสาวผู้นี้ดูเหมือนจะอายุยี่สิบกว่าปี นางงดงามมากจนถึงจุดที่คำว่ามีเสน่ห์ยังไม่พอที่จะใช้อธิบายถึงนาง ความงดงามของนางนั้นบรรยายไม่ได้ น่ารักจนคนต้องลืมหายใจ น่ารักจนทำให้ชายทุกคนในโลกต้องคลั่งไคล้

นางเหมือนนางฟ้าที่อยู่ในสวรรค์ ศักดิ์สิทธิ์ สูงส่ง ขัดขืนไม่ได้ นางไม่ได้เป็นสิ่งที่คนบนโลกควรจะเป็น

หญิงสาวใส่ชุดสีฟ้าในขณะที่ผมสีเขียวหยกของนางมีสีฟ้าจางจาง มันยาวลงมาถึงไหล่และหลังของนางอย่างเป็นธรรมชาติเหมือนน้ำตก ในตอนนี้ นางนั่งไขว่ห้างอยู่บนบัลลังก์ในขณะที่นางจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาทะลุทะลวง

แม้ว่าจิตใจของเจี้ยนเฉินจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็กดไม่ได้ที่จะงุนงง บางทีอาจจะมีเพียงหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เท่านั้นที่สามารถประชันความงามกับนางได้ในบรรดาหญิงที่เขาเคยพบมาทั้งหมด

“นี่คือรูปร่างหน้าตาของท่านเจ้าศาลาอย่างนั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินคิด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับสุดยอดสาวงามในระดับเซียนจักรพรรดิ

เจี้ยนเฉินกลับมาได้สติอย่างรวดเร็ว และป้องมืออย่างนอบน้อมไปที่นางทันที “เจี้ยนเฉินขอคารวะท่านเจ้าศาลา”

“เจี้ยนเฉินเจ้ามาหาข้าทำไม ? ” ท่านเจ้าศาลาถาม เสียงที่รื่นหูและอ่อนโยนของนางเต็มไปด้วยความเย็นชาและเหี้ยมโหดโดยไม่มีอารมณือื่นใดเลย สายตาของนางที่มองไปที่เจี้ยนเฉินก็ไร้อารมณ์เหมือนน้ำที่นิ่งอยู่เช่นกัน

“ท่านเจ้าศาลา ข้าต้องการที่จะไปที่ศาลาเทพเจ้าอสรพิษและศาลาวิญญาณสวรรค์เพื่อที่จะแก้แค้นและเอาของของข้ากลับมา” เจี้ยนเฉินพูด

เจ้าศาลาตอบกลับหลังจากสักพัก “เจ้าต้องการที่จะให้ข้าถ่วงเจ้าศาลาทั้งสองไว้ใช่หรือไม่ ? “

“ถูกต้อง นั่นเป็นความตั้งใจของข้า ข้าหวังว่าท่านเจ้าศาลาจะช่วยข้าได้” เจี้ยนเฉินพูด เขาต้องการที่จะทำให้เซียนจักรพรรดิยุ่งเข้าไว้ก่อนที่เขาจะเข้าไปยังทั้งสองศาลา ไม่เช่นนั้น แม้แต่โถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดและวัตถุเซียนก็ไม่สามารถปกป้องเขาได้ มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะออกมาอย่างมีชีวิตอยู่

เซียนจักรพรรดิสามารถทำลายได้ทั้งวัตถุเซียนและโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปด

เจ้าศาลาลังเลเล็กน้อย “คนจากศาลาไม่สามารถข้ามพรมแดนไปได้ตามอำเภอใจ แต่เจ้าเป็นเพียงแขกของศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลเท่านั้น เจ้าไม่ใช่สมาชิก ดังนั้นเจ้าสามารถไปยังอาณาเขตของอีกทั้งสองศาลาได้ตามปรารถนา เมื่อเจ้าไปที่นั่น ให้บอกว่าเจ้าไปเพื่อล้างเค้น มันจะดีที่สุดถ้าเจ้าไม่ไปทำอะไรที่ไปกระทบเกียรติของทั้งสองศาลา แล้วผู้อาวุโสประจำศาลาจะได้ไม่เคลื่อนไหว ข้าจะช่วยเจ้าในการทำให้เจ้าศาลาทั้งสองวุ่นเอง เจ้าไปได้”

“ขอบคุณท่านมาก” เจี้ยนเฉินป้องมือออกไปอย่างรู้คุณในขณะที่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความยินดี เมื่อมีเจ้าศาลาช่วยเพื่อทำให้เจ้าศาลาที่เหลืออีกทั้งสองวุ่นอยู่ เขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร

ฉิงยี่หยวนนั่งอยู่ที่เตียงของนางที่โถงข้างภายในโถงศักดิ์สิทธิ์ในขณะที่นางกำลังฝึกฝนอยู่ ในตอนนี้เอง ใบหน้าของนางก็บิดเบี้ยวและนางก็ลืมตาขึ้นช้า ๆ นางคิดแล้วถอนม่านพลังรอบ ๆ โถงออกและพูดออกไป “เข้ามา”

ชายหนุ่มในชุดทูตเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาประสานมือไปที่ฉิงยี่หยวน “ผู้อาวุโสฉิงยี่หยวนที่เคารพ คนที่ท่านบอกให้ข้าจับตาดูได้ปรากฎตัวขึ้นมาแล้ว เขาเพิ่งเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์และกำลังไปที่ส่วนกลาง”

สายตาของนางเป็นประกายและหน้าของนางก็เย็นชาขึ้นมาทันที นางพูด “เอาล่ะ เจ้าไปได้”

“ขอรับ ผู้อาวุโส” ทูตตอบกลับอย่างนอบน้อมก่อนที่จะออกไปอย่างช้า ๆ

หลังจากที่ทูตจากไป ฉิงยี่หยวนก็ยืนขึ้นจากเตียงแล้วขบฟัน “ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมีชีวิตรอดออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดได้ ชิ้นส่วนแผ่นที่อาจจะไม่อยู่แล้วในตอนนี้ แต่ข้าต้องส่งคืนความอับยศที่เจ้ามอบให้ข้าเมื่อหลายปีมาแล้วกลับไป ในตอนนี้เจ้าเต่าเฒ่าไม่ได้อยู่ข้าง ๆ เจ้าแล้ว ข้าอยากจะรู้ว่าใครจะปกป้องเจ้ากันในตอนนี้ เมื่อข้าจับเจ้าได้ ข้าจะทรมานเจ้าให้หนักและระบายความเกลียดชังของข้า” ฉิงยี่หยวนออกไปจากโถงของนางทันที

เจี้ยนเฉินออกจากโถงของเจ้าศาลาก่อนที่จะไปยังที่อยู่ของผู้อาวุโสฮง เขานั่งอยู่ที่นั่นสักพักก่อนที่จะจากไปอย่างเร่งรีบเพื่อที่จะไปที่อาณาเขตของศาลาเทพเจ้าอสรพิษ

เจี้ยนเฉินบินต้านลมแรงและเดินทางไปหลายหมื่นกิโลเมตรจากโถงกลางไปอย่างรวดเร็ว เขามาถึงที่แนวภูเขาที่โดดเดี่ยว

เจี้ยนเฉินหยุดอยู่ที่นั่นและยืนนิ่งอยู่ที่ยอดที่สูงที่สุด มุมปากของเขาเหยียดไปด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย “ฉิงยี่หยวน ข้าอยากรู้ว่าเมื่อไหร่ที่เจ้าจะเลิกตามข้า”