ตอนที่ 971: ต่อต้านตระกูลผู้พิทักษ์ (1)

ตอนที่ 971: ต่อต้านตระกูลผู้พิทักษ์ (1)

เจี้ยนเฉินหัวเราะเยาะไป่ยี่เฟยที่พยายามทำให้เขากลัว “ไป่ยี่เฟย แม้ว่าตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบจะมารวมกันที่นี่ในวันนี้ พวกเขาก็ไม่สามารถเอาชีวิตข้าได้ ตายซะ” เจี้ยนเฉินเพิ่มความเร็วเข้าไปที่ไป่ยี่เฟย และไปถึงที่นั่นในพริบตา ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิแทงไปที่เขาเหมือนสายฟ้าสีดำ

ไป่ยี่เฟยได้รับบาดเจ็บสาหัสและมีสภาพไม่เหมือนเดิม เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงพลังของการโจมตีของเจี้ยนเฉิน หัวใจของเขาก็หล่นไปอยู่ตาตุ่ม อย่างไรก็ตาม เขาก็พยายามที่จะขยับแขนอย่างช้า ๆ ดาบใหญ่ปรากฏขึ้นมาในมือของเขาทันที และเขาก็ถือมันไว้ด้านหน้าของเขาเพื่อป้องกันการโจมตีที่กำลังพุ่งเข้ามา

อาวุธของเจี้ยนเฉินแทงเข้าไปที่ดาบใหญ่ตรงหน้าไป่ยี่เฟย เสียงโลหะขูดกัน พลังที่น่ากลัวก็กระแทกให้ไป่ยี่เฟยถอยกลับไปอีกครั้ง เขากระอักเลือดออกมาทันทีอีกสองสามครั้ง เขาหน้าซีดกว่าเดิม และไร้สีเลือดบนใบหน้าของเขา

แม้ว่าไป่ยี่เฟยจะเป็นเซียนราชาเหมือนกัน แต่เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจี้ยนเฉิน ในขณะที่เจี้ยนเฉินสามารถแสดงความแข็งแกร่งเท่ากับเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 7 เมื่อมียุทธภัณฑ์จักรพรรดิ

“บัดซบ ทำไมความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินถึงได้มาถึงระดับที่น่ากลัวในเวลาอันสั้นแบบนี้ ? ข้าไม่มีพลังพอแม้แต่จะสู้กับเขาได้” ไป่ยี่เฟยตกตะลึงในใจ สายตาที่เขามองไปที่เจี้ยนเฉินนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เจี้ยนเฉินจับยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเอาไว้แน่นด้วยมือขวา ในขณะที่จิตสังหารที่เย็นชาเป็นประกายอยู่ในตาของเขา เขาเคลื่อนไหวร่างกายเล็กน้อยแล้วกลายเป็นภาพติดตาที่ไล่ตามไป่ยี่เฟยไปต่อ

ท่าทางของไป่ยี่เฟยเปลี่ยนไปอีกครั้ง จากการปะทะ 2 ครั้ง ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินได้ทำให้เขาหวาดกลัว ความคิดยอมแพ้เบ่งบานในจิตใจของเขา เขาสูญเสียความคิดในการต่อสู้เมื่อเขาเห็นเจี้ยนเฉินไล่เข้ามาอีกครั้ง เขาเตรียมที่จะเปิดประตูมิติเพื่อที่จะหนี

ในตอนนี้เอง มิติที่อยู่ห่างหลายกิโลเมตรออกไปก็เริ่มสั่นไหวและประตูมิติก็เกิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเองพลังที่มหาศาลก็โผล่ออกมาจากในนั้น

ด้วยการปรากฏขึ้นของประตูมิติ ไป่ยี่เฟยก็ยินดีทันที เขายกเลิกความคิดที่จะหนีและตะโกนออกไป “หลิงหยวนซี เจี้ยนเฉินกลับมาแล้วและพยัคฆ์ปีกเทวะก็อยู่บนไหล่ของเขา ถ้าเจ้าไม่มาที่นี่เดี๋ยวนี้ เขาจะหนี”

“คนที่ควรจะหนีน่าจะเป็นเจ้า ไม่ใช่ข้า แค่หลิงหยวนซีกระจอก ๆ ไม่พอที่จะทำให้ข้ากลัวหรอก” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเย็นชา เขาไม่สนใจประตูมิติในขณะที่เขาจ้องเขม็งไปที่ไป่ยี่เฟย ในขณะที่เขาเข้าไปใกล้ไป่ยี่เฟย เขาก็แทงยุทธภัณฑ์จักรพรรดิออกไปอย่างไม่ลังเล

การโจมตีของเจี้ยนเฉินเหมือนจะผ่านข้อจำกัดของเวลาและมิติได้ และไปถึงตรงหน้าของไป่ยี่เฟยทันที

ม่านตาของไป่นี่เฟยหรี่เล็กลงเหมือนเท่ารูเข็ม เขาเห็นกระบี่ดำที่กำลังขยายขึ้นในขณะที่มันกำลังพุ่งเข้ามาได้อย่างชัดเจน ในขณะที่ม่านแห่งความตายปกคุลมหัวของเขาเอาไว้เหมือนก้อนเมฆ

ความบ้าคลั่งปรากฏขึ้นในตาของไป่ยี่เฟยในขณะที่เขาทุ่มเททุกอย่างที่เขามีเพื่อที่จะป้องกันการโจมตีด้วยอาวุธเซียนของเขา อย่างไรก็ตาม เขาได้ถูกโจมตีอย่างรุนแรงไป 2 ครั้งแล้วก่อนหน้านี้ ดังนั้นกำลังของเขาจึงลดลงไปอย่างมาก เมื่ออาวุธเซียนปะทะเข้ากับยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ มันจึงถูกกระแทกกระเด็นไป ในขณะที่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิก็พุ่งต่อไปอย่างไม่ลดกำลังลง และไปถึงที่หน้าผากของไป่ยี่เฟย

ในตอนนี้เอง ชายชราผิวเลือดฝาดก็ออกมาจากประตูมิติ เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายยิหยวน หลิงหยวนซี

หลิงหยวนซีเห็นไป่ยี่เฟยกำลังตกอยู่ในอันตรายทันทีที่เขาออกมาจากประตูมิติ ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปและเขาก็ตะโกนออกมา “หยุดนะ ! “

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็ไม่สนใจคำพูดของเขา ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิแทงเข้าไปอย่างไม่ปราณีไปที่หน้าผากของไป่ยี่เฟย

ฟุ้บ !

ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิแทงเข้าไปที่หัวของไป่ยี่เฟย วิญญาณของเขานั้นอ่อนแอเมื่ออยู่ต่อหน้าความยิ่งใหญ่ของยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ เขาไม่สามารถที่จะทนได้แม้แต่การโจมตีเดียว วิญญาณของเขาถูกกำจัดไป

ประกายตาของไป่ยี่เฟยหม่นลงในขณะที่พลังชีวิตหายจากเขาไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่สามารถที่จะลอยอยู่กลางอากาศได้อีกและตกลงมาด้วยท่าทางเดินที่เขายืนอยู่

“ไป่ยี่เฟย ! ” หลิงหยวนซีร้องออกมาด้วยความเสียใจ เขาโกรธมากเมื่อได้เห็นแบบนี้และบินไปที่ศพของไป่ยี่เฟยทันทีเพื่อพยายามที่จะรับไว้

สายตาของของเจี้ยนเฉินเป็นประกายเย็นชา เขากระตุกและกระบี่ก็แทงไปที่หลิงหยวนซี เจี้ยนเฉินไม่ได้โจมตีเต็มกำลัง แต่มันก็มีความยิ่งใหญ่ของเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 6 อยู่

หลิงหยวนซีคำรามออกมาและอาวุธเซียนก็ปรากฏขึ้นมา เขาเหวี่ยงมันออกไปและทำให้เกิดปราณดาบออกมา

ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินปะทะกับปราณดาบทำให้เกิดเสียงดังเสียดหูขึ้นมา ปราณดาบหายไปทันทีและลดลงกลายเป็นพลังธรรมชาติที่หนาแน่นที่กระจายไปรอบ ๆ ในขณะที่ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินก็อ่อนกำลังลงเล็กน้อยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม มันยังคงพุ่งต่อไปที่หลิงหยวนซีราวกับสายฟ้าฟาด

ตาของหลิงหยวนซีหรี่เล็กลงและเขาก็ค่อนข้างเครียด ดาบโค้งของเขาเปล่งแสงขึ้นและแขนของเขาก็กระตุก ดาบเพิ่มขึ้นมาอีกสองใบดาบและปราณดาบรวม 3 เล่มก็พุ่งออกไปในเวลาพร้อม ๆ กัน มันบินเป็นรูปสามเหลี่ยมไปที่ปราณกระบี่