ตอนที่ 995: อันตรายที่ใกล้เข้ามา

ตอนที่ 995: อันตรายที่ใกล้เข้ามา

“ลูกข้า มันน่าเสียดายจริงจริงที่ข้าจะไม่ได้เห็นหน้าเจ้าอีกต่อไป ข้าอยากรู้ว่าเจ้าเป็นอย่างไรในตอนนี้ การตามมนุษย์นั้นไปทำให้เจ้าลำบากหรือเปล่า ? ” รัมกุยเนสคิดในใจ ความสิ้นหวังเต็มไปในหัวใจของนาง นางรู้ว่าม่านพลังจะทนได้อีกไม่นานถ้าไม่มีพลังจากนาง นางต้องตายแน่หลังจากที่มันสลายไป

แม้ว่านางจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 ที่ทรงพลัง แค่นางก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุด นางไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนก่อนหน้านี้

ในตอนก่อนที่จะตาย นางคิดถึงและกังวลเกี่ยวกับลูกของนางที่สุด

ด้านนอก เสียงระเบิดจากม่านพลังดังออกมาอย่างต่อเนื่อง เซียนสวรรค์กระหน่ำโจมตีม่านพลังภายใต้คำสั่งของเซียนผู้คุมกฎ มันทำให้พลังของม่านพลังลดลงอย่างรวดเร็ว

เฒ่าโฮวลอยอยู่กลางอากาศ เขาจ้องอย่างเย็นชาที่ม่านพลังด้านล่าง ในขณะที่สายตาของเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เขาได้สะสมกำลังของเขาเอาไว้และพร้อมที่จะโจมตีออกไปในทุกขณะ เขาเตรียมการเพื่อที่ว่า สัตว์อสูรระดับ 7 ที่ซ่อนอยู่ในม่านพลังจะได้ไม่สามารถโจมตีเขาอย่างกระทันหันได้

ไกลออกไป เจี้ยนเฉินตามขนเสือขาวไปในขณะที่เขาโอบโหยวเยว่เอาไว้ เสือขาวยืนอยู่บนไหล่ของเขา เขาเดินทางไปที่ทางเหนือของทวีป ไปยังที่ซึ่งรัมกินเนสซ่อนตัวอยู่

รุยจินและเฮยยู่ตามเขาอยู่ใกล้ ๆ แม้ว่าพวกเขาจะสามารถเปิดประตูมิติได้ แต่พวกเขาก็ไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอนเพราะมีแต่ขนของเสือเท่านั้นที่นำทางไป ดังนั้นทั้งหมดที่พวกเขาทำได้ก็คือตามขนเสือไปเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เร็วมากแม้ว่าจะบินอยู่

ในพริบตาเดียว หลายวันก็ได้ผ่านไป กลุ่มของเจี้ยนเฉินผ่านอาณาจักรนับไม่ถ้วนที่มีขนาดต่าง ๆ กันเช่นเดียวกันกับเทือกภูเขาต่าง ๆ พวกเขาบินไปอย่างต่อเนื่องและเข้าใกล้ทางเหนือหลังจากที่พวกเขาเดินทางมาได้ 10 ล้านกิโลเมตร

ในเวลาเดียวกัน เซียนสวรรค์ก็ทำลายม่านพลังของรัมกุยเนสได้สำเร็จในที่สุด ม่านพลังต้านการโจมตีของพวกเขามาได้มากกว่าสิบวันและพลังงานของมันก็หมด มันเผยให้เห็นทางเข้าที่มืดดำของโพรง

เซียนสวรรค์ถอยหลังไปหลังจากที่ม่านพลังสลายไป เฒ่าโฮวเข้าไปในโพรงอย่างระมัดระวังคนเดียว เขาเห็นรัมกุยเนสที่ไร้พลังอยู่บนพื้นเพียงปราดแรกที่มอง

ตาของรัมกุยเนสเต็มไปด้วยความอ่อนแอและหมองหม่น นางมองไปที่เฒ่าโฮว ก่อนที่จะหลับตาลงอย่างช้า ๆ นางยอมรับความตายแล้วในตอนนี้ เพราะนางไม่มีพลังที่จะหนีได้ในสภาพตอนนี้ แม้ว่านางจะต่อต้านอย่างเต็มกำลังไปในเฮือกสุดท้ายในสถานการณ์แบบนี้ นางก็คงไม่สามารถทำให้เซียนผู้คุมกฎที่อยู่ในสภาพดีเยี่ยมบาดเจ็บได้

เฒ่าโฮวจ้องเขม็งไปที่รัมกุยเนสสักพัก หลังจากที่เขายืนยันได้แล้วว่า สัตว์อสูรระดับ 7 นี้บาดเจ็บอย่างหนัก เขาก็ลังเลเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ยอมประมาท เขาโบกมือแล้วรวมพลังงานที่ทรงพลังแล้วยิงไปที่รัม กุยเนสด้วยความเร็วแสง

บู้ม !

รัมกุยเนสลอยออกไปอย่างไม่ได้ต่อต้านอะไร นางปะทะเข้ากับผนังของโพรงอย่างแรงก่อนที่นางจะร่วงลงที่พื้น นางกระอักเลือดออกมาทันที อาการบาดเจ็บที่น่ากลัวที่เกิดขึ้นที่ร่างของนางในขณะที่เลือดก็ไหลออกมาจากมัน มันย้อมขนสีขาวราวหิมะให้เป็นสีแดง