บทที่ 1013

ในชั่วพริบตา ครึ่งหน้าของเย่หนานนั้น ก็ได้โดนหยางเฟิงตบจนเปลี่ยนรูป！

“หยางเฟิง เจ้านั้นได้ทำให้ตระกูลเย่ฟอเรนท์ไม่พอใจแล้ว เจ้าต้องตายแน่ ……”

พลั๊ว！

ไม่รอให้เย่หนานเอ่ยจบ

หยางเฟิงก็ตบไปรอบที่สอง แล้วก็ตบไปด้วยความแรงอย่างดุเดือด

ตบในรอบนี้ ราวกับว่าอยากที่จะตบจนฟันของเย่หนานนั้นร่วงออกมาให้หมด

“หยางเฟิง……”

พลั๊ว！

ในรอบนี้ ยิ่งกว่านั้นอีก

ไม่รอให้เย่หนานเอ่ยคำพูด

หยางเฟิงก็ตบรอบที่สาม ตบเข้าไปด้วยอย่างเต็มแรง

ตบจนเย่หนานนั้นเกือบจะลอยออกไป

ฟึบ！

เย่หนานนั้นได้ล้มลงบนพื้น

อึก！

อึก！

อึก！

เลือกสดภายในปากนั้นได้ไหลออกมาราวกับของฟรีไม่เอาเงิน พ่นออกมาอึกใหญ่ๆ

หยางเฟิงมองด้วยความเย็นชา แล้วเอ่ยเบาๆ “นี่คือผลที่เจ้านั้นได้ตบที่หน้าของภรรยาข้าไงล่ะ！”

ในตอนนี้

เย่หนานแม้แต่คำเดียวก็เอ่ยไม่ออก

เป็นเพราะเมื่อเขานั้นอยากจะเอ่ยปาก เลือดสดนั้นก็ไม่หยุดที่จะไหลออกมา

“ต่อไปนี้ ก็คือการฆ่าเจ้า ให้เจ้านั้นต้องชดใช้ที่กล้ามาดูถูกภรรยาของข้า！”

เย่หนานนั้นคิดที่จะมาดูหมิ่นเหยียดหยามภรรยาของตนเอง

นี่เป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้！

ถึงแม้ว่าเทพเจ้าเทวดาองค์ไหนจะลงมาที่นี่ ก็ช่วยเย่หนานไม่ได้หรอก！

เสียงกึกก้อง！

รับรู้ได้ถึงกลิ่นอายความอาฆาตอันน่ากลัวของหยางเฟิง

ในที่สุดเย่หนานนั้นกลัวแล้ว！

เขานั้นไม่ลังเลที่จะคุกเข่าลงไป แล้วทำหน้าขอร้องชีวิต

“หยางเฟิง ขอร้องล่ะ ไว้ชีวิตข้าเถอะ！ข้าไม่กล้าทำอีกแล้ว！”

“เจ้าอยากได้เงินเท่าไหร่ ข้าจะให้เจ้าหมดเลย ขอร้องล่ะ อย่าฆ่าข้าเลย！”

“ข้อร้องล่ะ อย่าฆ่าข้าเลย！ฮือฮือฮือ……”

ภายใต้ความกดดันจากความเป็นความตาย

ในตอนนี้ อะไรคือศักดิ์ศรี ？ตัวตนคืออะไร？

ทั้งหมดนั้นได้ถูกเย่หนานนั้นละทิ้งไว้ข้างหลังหมดแล้ว

เขานั้นคาดหวังเพียงว่าสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ก็พอแล้ว

“สายไปแล้วล่ะ！”