บทที่ 1018

เถียนเฟยกลับมามีจิตวิญญาณที่จะลุกขึ้นต่อสู้อีกครั้งหนึ่ง

ไม่ว่าตระกูลเย่ฟอเรนท์จะส่งใครมาก็ตาม

เขามีหน้าที่เพียงแค่ต้องทำหน้าที่ของเขาให้ดีที่สุด

สำหรับคนจากตระกูลเย่ฟอเรนท์ที่ส่งมานั้น ถึงอย่างไรก็มีหยางเฟิงคอยรับมืออยู่แล้ว

จากนั้น

เถียนเฟยจึงได้หันหลังจากไปแต่โดยดี

ใบหน้าของหยางเฟิงยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปเช่นเดิม

เรื่องที่ตระกูลเย่ฟอเรนท์ส่งคนมานั้น

หยางเฟิงไม่ได้คิดใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

พวกเขาส่งคนมาแล้วไม่ใช่เหรอ?

ถึงเวลานั้น อย่างไรก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่แน่นอน หากส่งมาหนึ่งคนเขาก็ฆ่าทิ้งหนึ่งคน! หากส่งมาสองเขาก็ฆ่าทิ้งทั้งสอง! หลังจากที่เถียนเฟยออกไปนั้น

เย่เมิ่งเหยียนพลันพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เป็นกังวลว่า "สามี ดาร์กไนท์คนนี้นับว่าน่ากลัวไม่น้อยเลย เขาจะมาฆ่าคุณหรือเปล่า?"

เย่เมิ่งเหยียนเป็นผู้หญิงฉลาด เธอสามารถวิเคราะห์จากคำพูดของเถียนเฟยได้ในทันที

โดยเฉพาะหลังจากที่เธอได้ยินสิ่งที่เถียนเฟยพูดออกมานั้น มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกเป็นกังวลมากขึ้นไปอีก

หนึ่งคนกับการฆ่าสังหารคนไปนับพันในชั่วข้ามคืน!

เป็นมนุษย์จริง ๆ แน่เหรอ?

นี่มันคือเพชฌฆาตชัด ๆ !

ถึงแม้ว่าเย่เมิ่งเหยียนเองจะรู้ว่าหยางเฟิงแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม

ทว่า หลังจากที่เธอได้รับรู้ถึงวีรกรรมของดาร์กไนท์ไปนั้น

เธอก็อดที่จะรู้สึกเป็นกังวลออกมาไม่ได้

เมื่อเผชิญกับความกังวลของเย่เมิ่งเหยียนนั้น

หยางเฟิงที่กำลังชงชาในท่าทีสบายอารมณ์ พร้อมกับกินเมล็ดแตงโมไปพลางๆ นั้น

เขาพลันเงยหน้าขึ้นมา พร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยความใจเย็นขึ้นมาว่า "ภรรยาที่รัก คุณคิดว่าใครจะสามารถฆ่าผมได้กัน”

เมื่อเห็นสีหน้าเฉยเมยของหยางเฟิง

เย่เมิ่งเหยียนพลันมุ่ยหน้าลง พลางเบะปากและพูดอย่างไม่พอใจขึ้นมาว่า "สามี ฉันกำลังจริงจังอยู่นะ คุณช่วยทำตัวจริงจังมากกว่านี้ได้ไหม?"

หยางเฟิงตอบกลับด้วยท่าทีจริงจังขึ้นมาในทันที "ที่รักผมก็จริงจังเหมือนกันนะ! อันที่จริงแล้ว ผมรู้ดีมากกว่าคุณเสียด้วยซ้ำ ว่าบนโลกใบนี้ มีใครอีกบ้างที่สามารถฆ่าผมลงได้?"

หยางเฟิงที่ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านสมรภูมิรบมานับไม่ถ้วนนั้น

ท่ามกลางกองทหารนับแสน ถึงอย่างไรย่อมต้องออกไปตัดหัวผู้บัญชาการของข้าศึก!

เป็นเวลานานหลายปีแล้ว ที่เขาไม่เคยพบใครที่สามารถฆ่าเขาลงได้เลยสักคน!

หรือว่าจะมีคนสามารถฆ่าเขาลงได้จริง ๆ นั้น