บทที่ 1024

พูดจบ

ไอสังหารที่เยือกเย็นพลันแผ่ซ่านไปทั่วบรรยากาศในทันที

อุณหภูมิในอากาศพลันลดลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับดาร์กไนท์ที่อดรู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาไม่ได้

ดาร์กไนท์รู้ว่าหากเขาปฏิเสธที่จะยอมจำนนในครั้งนี้นั้น หยางเฟิงจะฆ่าเขาจริงๆ!

ในคราวนี้ กลับเป็นดาร์กไนท์ที่แสดงสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนกังวลใจออกมาแทน

เดิมทีดาร์กไนท์คิดว่า เขาจะได้เห็นความตายมาเยือนเสียที

แต่เมื่อความตายมาถึงจริง ๆ แล้วนั้น เขากลับตระหนักขึ้นมาได้ว่า เขาเองก็หวาดกลัวความตายเหมือนกัน

เส้นระหว่างชีวิตและความตายช่างน่ากลัวยิ่งนัก!

แม้แต่นักฆ่าที่แข็งแกร่งอย่างดาร์กไนท์ ยังไม่สามารถที่จะเอาชนะความกลัวของความตายที่มาเยือนได้อย่างสมบูรณ์เลย

ดาร์กไนท์ไม่ต้องการที่จะสัมผัสกับความตายที่กำลังมาเยือนเช่นนี้

แต่ถึงแม้ว่า เขาจะมาจากตระกูลเย่ฟอเรนท์นั้น

แต่แท้จริงแล้ว เขาและเย่หรงมีความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันเท่านั้น

เย่หรงที่ได้ช่วยชีวิตเขาในตอนนั้นเอาไว้ เพื่อตอบแทนบุญคุณของเย่หรง เขาจึงเลือกที่จะอยู่ในตระกูลเย่ฟอเรนท์ต่อไป

เป็นเวลาหลายปีแล้ว ที่เขาคอยช่วยปัดเป่าภัยอันตรายต่าง ๆให้กับตระกูลเย่ฟอเรนท์ ช่วยให้ตระกูลเย่ขึ้นเป็นหนึ่งในเกาะดาว แค่นี้ก็ถือว่าเขาได้ชดใช้พระคุณที่เย่หรงช่วยชีวิตเขาไปหมดแล้ว

ดาร์กไนท์ไม่จำเป็นต้องเสียสละชีวิตเพื่อตระกูลเย่ฟอเรนท์ไปอีก!

จนถึงตอนนี้

ผลัก

เสียงดาร์กไนท์ที่คุกเข่าลงบนพื้นด้วยขาข้างหนึ่งนั้น พลันพูดด้วยความเคารพออกมาว่า "ดาร์กไนท์ขอคารวะนายท่าน!"

"ดี!"

เมื่อเห็นว่าดาร์กไนท์ยอมจำนนต่อตัวเองนั้น

หยางเฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ

“ดีมาก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แกจะต้องตามฉันไปทุกที่และกลายมาเป็นองครักษ์เงาให้กับฉัน!”

"ครับ!"

สีหน้าของดาร์กไนท์ พลันผ่อนคลายขึ้นมา พร้อมกับเขาที่ลุกยืนขึ้น

ในที่สุด เขาก็รักษาชีวิตตัวเองไว้ได้อีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน.

ฟึบ

ร่างของดาร์กไนท์ก็สลายหายไปในทันที

กลายเป็นเงาที่ติดตามด้านข้างของหยางเฟิงแทน

เมื่อเห็นสิ่งนี้แล้ว หัวใจของหยางเฟิงพลันเต้นรัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดาร์กไนท์ผู้นี้ สมควรแล้วที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นนักฆ่าแห่งรัตติกาล

เคล็ดลับการพรางตัวนับว่าสุดยอดจริง ๆ !