บทที่ 1042

“ฉันจะให้ทุกคนได้เห็น จุดจบของคนที่ล่วงเกินสำนักหงของพวกเราเป็นยังไง？”

“ครับ！”

เมื่อได้ยินคำพูด

สิบเจ้าแก๊งใหญ่แห่งสำนักหงก็รีบลุกขึ้น ส่งเสียงพร้อมเพรียงกัน

หลังจากเสร็จการประชุม

สิบเจ้าแก๊งใหญ่แห่งสำนักหงออกไป ก็กลับไปเตรียมคนของตัวเองเพื่อไปลอบฆ่าหยางเฟิง

ใครที่ลอบฆ่าหยางเฟิงได้ คนนั้นก็จะเป็นผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงต่อสำนักหง！

คนนั้นก็จะได้รางวัลทองคำพันล้าน！

หลังจากทุกคนออกไป

ใบหน้าที่ดูสงบเงียบของเย่หรง ก็ปรากฏความดุร้ายขึ้นอีกครั้ง！

การพ่ายแพ้ครั้งนี้ สำหรับเขาแล้วเป็นความอัปยศอย่างขีดสุด

ในฐานะผู้นำตระกูลเย่ในโพ้นทะเล ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักหง เขาไม่เคยถูกสบประมาทอย่างนี้มาก่อน？

เย่หรงหรี่ตาเล็กน้อยเอ่ยว่า： “หยางเฟิง นายคิดว่าฉันไม่มีปัญญาจัดการนายใช่มั๊ย？”

“นายรอก่อน ฉันเย่หรงไม่มีทางปล่อยไปอย่างนี้แน่นอน！ฉันไม่เพียงจะฆ่านาย ยังจะฆ่าล้างตระกูลเย่ทั่วทั้งตงไห่ให้สิ้นซาก！”

เสียงดังแกร็บ！

เย่หรงกำหมดแน่น จนเสียงดังกร็อบแกร็บ

อย่างรวดเร็ว

สำนักหงก็แสดงปฏิกิริยา

คนแห่งสำนักหงกลุ่มใหญ่ ทยอยกันกลับต้าเซี่ย เตรียมหาโอกาสลอบฆ่าหยางเฟิง

“อ๊าก！”

“อ๊าก！”

“อ๊าก！”

……

ท่าเรือที่ไปยังตงไห่

สมุนสำนักหงกว่าสิบนายถูกตัดหัวในที่เกิดเหตุ

กัศปะเอ่ยอย่างไม่แยแสว่า： “บังอาจข้ามมาก่อเรื่องที่ตงไห่ ไม่ส่องกระจกดูตัวเองบ้าง？”

พูดจบ

กัศปะก็เหลียวหันไป เอ่ยกับเทพมรณะที่อยู่ข้างหลังอย่างเยือกเย็นว่า： “ถ่ายทอดคำสั่งฉันออกไป ปิดตายเส้นทางบก ทางน้ำ ทางอากาศตงไห่ สมุนสำนักหงหน้าไหนที่กล้าบุกรุกตงไห่ให้ฆ่าไม่เว้น！”

“ครับ！”

สมาชิกสำนักเทพมรณะขานเสียงดังพร้อมเพรียงกัน เปล่งไอสังหารพุ่งขึ้นฟ้า

ขณะเดียวกัน

เส้นทางอื่นรอบ ๆ ตงไห่ก็เกิดเรื่องอย่างเดียวกัน

บนทางหลวงที่ไปยังตงไห่

มีซากศพสมุนสำนักหงเป็นร้อยเกลื่อนบนพื้นที่ เลือดย้อมพื้นที่ทั้งหมดเป็นสีแดง