บทที่ 1045

ทุกคนไม่กล้าคุยกันอีก ทั้งหมดหันมองมาทางเย่หรง

เย่หรงเอ่ยด้วยความโกรธว่า： “พวกนายคิดว่าสำนักหงเรายังอับอายไม่พอเหรอไง？ที่นี่เป็นสำนักงานใหญ่สำนักหง เสียงดังจอแจกันอย่างกับอะไร？ เห็นที่นี่เป็นตลาดสดเหรอไง？”

“ในเมื่อเราไม่สามารถไปฆ่าหยางเฟิงที่ตงไห่ได้ อย่างนั้นเราก็ปิดตายเฟิงเมิ่งกรุ๊ปทั้งหมด！พวกเราเข้าไปไม่ได้ พวกเขาก็อย่าคิดว่าจะออกมาได้！”

“ถ้าเฟิงเมิ่งกรุ๊ปหรือหยางเฟิงกล้าออกมา พวกเราก็ทำให้พวกเขามาได้แต่กลับไปไม่ได้！”

แผนการเหยียบตงไห่ให้ราบ ฆ่าหยางเฟิงพังลง

แต่เย่หรงรู้ว่า เฟิงเมิ่งกรุ๊ปไม่ช้าก็เร็วต้องออกทะเล

ตอนนี้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปครอบครองย่านธุรกิจทั่วต้าเซี่ยแล้ว

ขั้นต่อไป ต้องบุกโพ้นทะเลแน่นอน！

พอเฟิงเมิ่งกรุ๊ปออกทะเล หยางเฟิงต้องตามมาอย่างแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้น

โพ้นทะเลก็คือถิ่นสำนักหงของเขา

หยางเฟิงกล้ามา ก็จะให้มันตายไร้ที่ฝัง！

เอ่อ？

พอได้ยินเช่นนี้

ก็ชะงักกันไปทุกคน

ผู้อาวุโสใหญ่หมายความว่า……

จะก้มหัวให้หยางเฟิงหรือ？

เป็นถึงสำนักหงจะก้มหัวให้ตะพาบบกในต้าเซี่ยได้ยังไง？

ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป ต่อไปพวกเขาจะอยู่ในดาวเต่ายังไง？

“ผู้อาวุโสใหญ่ ท่านหมายความว่าให้พวกเราเป็นเต่าหดหัวอย่างนั้นหรือ？”

“ถูกต้อง！ถ้าหยางเฟิงกับเฟิงเมิ่งกรุ๊ปไม่ออกมาเลยพวกเราจะทำยังไง？”

“หรือชาตินี้เราไม่ต้องแก้แค้นแล้วเหรอไง？”

“ผู้อาวุโสใหญ่ พวกเรายอมก้มหัวไม่ได้นะ！”

“ครั้งนี้พวกเราก้มหัวให้หยางเฟิงแล้วต่อไปพวกเราจะเงยหน้าขึ้นได้ยัไง？”

สิบเจ้าแก๊งใหญ่ทัดทานกันขึ้นมา

เย่หรงเอ่ยเสียงดังอย่างเกรี้ยวกราดว่า： “หุบปากให้หมด！พวกนายถ้าใครฆ่าหยางเฟิงได้ ข้าจะยกตำแหน่งหัวหน้าสำนักหงให้！”

พูดจบ เย่หรงก็ยืนขึ้น

สีหน้าของเขาในเวลานี้ บิดเบี้ยวขั้นสุดแล้ว

ครั้งนี้ ตระกูลเย่ในโพ้นทะเลมีความเสียหายใหญ่หลวงที่สุดแล้ว

ไม่เพียงเอไลซ่ากรุ๊ปที่ล้มละลาย

ลูกชายของตัวเองก็ถูกหยางเฟิงฆ่าตาย

พวกงี่เง่านี่ก็ส่งเสียงเอะอะอยู่ที่นี่ตลอด

เก่งนักก็ไปตงไห่ฆ่าหยางเฟิงซะ

จะมาร้องโหยหวนกันอยู่ที่นี่ทำไม？