บทที่ 1054

แม้ว่าตอนนี้ทุกคนจะประกาศเป็นเอกฉันท์ว่าต้องการฆ่าหยางเฟิง!

แต่ก็ไม่มีใครจริงจังกับเรื่องนี้แม้แต่คนเดียว

และหากหยางเฟิงฆ่าง่ายขนาดนั้น เย่หรงคงฆ่าไปนานแล้ว แต่ทำไมถึงซ่อนตัวขึ้นมาเหล่ะ?

ขนาดเย่หรงยังไม่มีวิธีสังหารหยางเฟิงเลย

ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาคงไม่ไปสังหารหยางเฟิงอย่างคนโง่เขลาแน่

ขอเพียงแค่หยางเฟิงไม่ไปหาเรื่องพวกเขา

พวกเขาเองก็เบื่อที่จะไปหาเรื่องหยางเฟิง

เพราะคราวที่แล้ว พวกเขาถูกหยางเฟิงฆ่าสังหารจนกลัวกันไปหมดแล้ว

สิบองค์กรใหญ่ต่างส่งคนหลายพันคนไปที่ตงไห่

แต่สุดท้ายกลับจมดิ่งอยู่ในทะเลใหญ่ทั้งหมด อย่างไม่มีวันกลับมา!

ตอนนี้ หยางเฟิงประกาศว่าจะมาเกาะดาว เพื่อมาทำลายสำนักหง

ดังนั้นสิบองค์กรใหญ่ ในขณะนี้หวาดหวั่นจนได้ยินเสียงอะไรนิดหนึ่งก็เลิ่กลั่กไปหมด เพราะกลัวว่ากยางเฟิงจะตามมาฆ่าถึงที่บ้านอย่างกะทันหัน

บุ้ม!

ทันใดนั้น

มีเสียงหนึ่งดังออกมาอย่างรุนแรง

ประตูใหญ่ของบาร์ ถูกคนถีบจนเปิดออกด้วยเท้าเดียว

จากนั้น หยางเฟิงและกลุ่มคนหลายร้อยคนก็เดินเข้ามาอย่างผยอง!

เมื่อเห็นภาพการณ์เช่นนี้

ดอกบัวตั๋วก็ตะโกนเสียงดังขึ้นทันทีว่า:"บังอาจ! พวกนายเป็นใคร กล้าดียังไงมาบุกรุกหอร้อยบุปผาของฉัน!"

หยางเฟิงเงยหน้าขึ้น มุมปากเผยรอยยิ้มเย้ยหยันออกมาและพูดว่า:"ฉันขอแนะนำตัวสักครู่ ฉันชื่อหยางเฟิง!"

"อะไรนะ? นายก็คือหยางเฟิงอย่างนั้นหรือ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

สีหน้าของดอกบัวตั๋วเปลี่ยนไปทันที

เธอคิดไม่ถึงว่า หยางเฟิงจะมาแล้วจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้นคนแรกที่ตามฆ่ามาถึงที่บ้าน กลับเป็นหอร้อยบุปผาของตัวเอง!

"หยางเฟิง นายมาได้ถูกเวลาแล้ว นายฆ่าคนของสำนักหงไปมากมาย วันนี้ก็จะเป็นวันตายของนาย!"

"ทหาร!"

ดอกบั๋วตั๋นโบกมือนิดเดียว

ทันใดนั้นก็มีคนพุ่งเข้ามาจากทั่วทุกสารทิศหลายพันคน!

โดยคนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้หญิงทั้งหมด

แต่ละคนถือดายยาวอยู่ในมือ และมองไปยังหยางเฟิงและคนอื่นๆ ด้วยสีหน้าที่ไม่เป็นมิตรเสียเลย!

ดอกบัวตั๋วแสยะยิ้มมองไปยังหยางเฟิงและพูดขึ้นว่า:"หยางเฟิง สวรรค์มีทางนายไม่เดิน นรกไร้ประตูนายดื้อดึงที่จะเข้า ไว้หลังจากที่ฆ่านายแล้ว ฉันจะเอาหัวของนายไปเซ่นไหว้พี่น้องของสำนักหงของเราที่ตายไป!"

เมื่อพูดจบ ใบหน้าของดอกบัวตั๋นก็เผยให้เห็นสีหน้าแห่งความผยองออกมา

ถ้าสามารถฆ่าหยางเฟิงได้