บทที่ 1057

เสือขาวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดขึ้นว่า:"ประมาณห้าสิบล้านดอลลาร์!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้

หยางเฟิงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและพูดว่า "แค่ห้าสิบล้านดอลลาร์ มันยังน้อยไป แม้กระทั่งเงินร้อยล้านเดียวยังเสียไปไม่หมดเลย!ไปเล่นอีกที!"

เมื่อได้เสียงคำพูดของหยางเฟิง

ถึงแม้ว่าจะมีรอยยิ้มเผยอยู่บนใบหน้าของเจ้ามือ แต่ว่าภายในใจกลับเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย

โง่เขลาจริงๆ ไม่รู้อะไรสักอย่าง แต่ก็กล้ามาเล่นการพนันอย่างนั้นหรือ?

แต่ก็ดีเหมือนกัน

ถ้าได้เปิดออเดอร์ไป ค่าคอมมิชชั่นของตัวเองต้องได้ไม่น้อยแน่นอน

เมื่อนึกถึงตรงนี้

ภายในใจของเจ้ามือก็ชอบอกชอบใจขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

ในเวลาเดียวกัน

ส่วนบริเวณชั้นสองของบ่อนกาสิโน มีชายสวมชุดสูทยืนอยู่

ชายสวมชุดสูทไม่ใช่ใครคนอื่น แต่คือหลงเปียวเจ้าแก๊งมังกรทองแห่งสำนักหงนั่นเอง!

หลงเปียวยิ้มด้วยความเย็นชาออกมาเสียงหนึ่ง และพูดกับคนรอบข้างว่า:"กว่าจะมีถังข้าวสารตกลงมามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย จงเชือดเงินให้หมด!ฉันจะให้มันแพ้จนหมดเนื้อประดา และออกจากบ่อนกาสิโนตัวเปล่า!"

"ครับ!"

เมื่อได้ฟังคำพูดของหลงเปียวแล้ว ลูกน้องก็รีบลงไปจัดการทันที

หลงเปียวมองไปที่หยางเฟิง ผู้หยิ่งผยองด้านล่างและหัวเราะเบา ๆ ด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

ในฐานะเจ้าแก๊งมังกร ความแข็งแกร่งของเขาถือแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสิบแก๊งใหญ่ของสำนักหง

ตอนนี้ตำแหน่งเจ้าสำนักหงว่างอยู่

เย่หรงจำศิลอยู่ที่บ้าน โดยชื่อเสียงในสำนักหงได้สูญสิ้นไปหมด

เขาเป็นผู้มีแนวโน้มสูงที่สุด ที่จะได้กลายเป็นเจ้าสำนักหงคนต่อไป

ดังนั้นเขาแทบอยากจะให้มีไอ้หน้าโง่อย่างหยางเฟิงมาหลายๆ คนยิ่งดี

เมื่อถึงเวลานั้น เขาก็มีทุนมากขึ้น ที่จะแย่งชิงตำแหน่งเจ้าเจ้าสำนักแห่งสำนักหง!

อย่างน้อย

บนโลกนี้ มีแต่อำนาจอย่างเดียวไม่ได้ สิ่งสำคัญที่สุดคือมีเงิน!

เงินยิ่งเยอะ อำนาจของเขาก็ยิ่งแข็งแกร่ง!

พอดูไปได้เพียงครู่เดียว หลงเปียวก็ไม่ได้สนใจอีกต่อไป

เมื่อไม่กี่วันก่อน มีมหาเศรษฐีจากต้าเซี่ยมาที่บ่อนกาสิโน ครอบครัวของเขาเป็นเจ้าของเหมืองและก็รวยมาก

แต่ผลสุดท้ายในระยะเวลาสั้นๆ เพียงหนึ่งวัน มหาเศรษฐีคนนี้ก็สูญเสียเงินไปเป็นร้อยล้านดอลลาร์แล้ว

ถึงขั้นเสียทรัพย์สินของครอบครัวไปจนหมด และทั้งคนสติเลอะเลือนไปในตอนนั้นทันที