บทที่ 1060

"คาสิโนบ้าบออะไรกัน แพ้ไปแค่ไม่กี่พันล้านดอลลาร์ก็ไม่กล้าพนันแล้ว!"

"ไร้สาระสิ้นดี ช่างไร้สาระสิ้นดี!"

เมื่อเห็นว่าเจ้ามือไม่กล้าเปิดไพ่ หยางเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ

"ในเมื่อไม่กล้าพนันกับฉัน งั้นฉันกลับแล้วนะ"

เมื่อได้ยินคําพูดนี้ เจ้าเมืองก็ตกใจขึ้นมาทันที

หยางเฟิงชนะเงินของกาสิโนไปหลายล้านดอลลาร์

ถ้าหากปล่อยให้เขากลับไปเช่นนี้

หลงเปียวต้องฆ่าเขาแน่นอน!

เจ้ามือรับพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า:"คุณลูกค้าเก่งจริงๆ และผมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ แต่ว่าผมสามารถให้เถ้าแก่ของเรามาพนันกับคุณ ไม่ทราบว่าท่านจะกล้าหรือไม่?"

หยางเฟิงเลิกคิ้วและพูดว่า:"ทำไม ดุถูกฉันอย่างนั้นหรือ? เรียกเถ้าแก่ของนายให้รีบมา อั๊วต้องการพนันแบบใหญ่กับเขา!"

"ครับ ครับ ครับ!"

เจ้ามือไม่กล้าเมินเฉย และรีบจากไปทันที

ณ สำนักงานชั้นสองของกาสิโนในเวลานี้

หลงเปียวนั่งไขว่ห้าง และมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสบายๆ

จากมุมมองของเขา เมื่อได้พบกับคนโง่เขลาที่มีเงินมากมายอย่างหยางเฟิง คราวนี้กาสิโนต้องได้กำไรอย่างคาดคะเนไม่ได้แน่

ตู้ม!

ทันใดนั้นในเวลานี้

มีเสียงดังสนั่น

เจ้ามือรีบวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน

"เจ้าแก๊ง แย่แล้ว! แย่แล้วครับ!"

เมื่อเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของเจ้ามือ

ใบหน้าของหลงเปียวก็แสดงความไม่พอใจออกมาทันที

เขาพูดด้วยน้ำเสียงขุ้นเคือง:"เรื่องอะไรทําให้นายตื่นตระหนกขนาดนี้?"

เจ้ามือการพนันหอบหายใจรวยรินและพูดว่า:"เจ้าแก๊ง แย่แล้ว!นายถังข้าวสารก่อนหน้านี้ ชนะเงินหลายร้อยล้านดอลลาร์ในกาสิโนของเรา!"

"อะไรนะ?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลงเปียวก็ลุกขึ้นยืนทันที

เขาพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อว่า:"นี่จะเป็นไปได้อย่างไร? ก่อนหน้านั้นนายถังข้าวสารไม่ใช่มาแพ้เงินมากกว่าหนึ่งพันล้านดอลลาร์ไม่ใช่หรือ?"

หลงเปียวไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เจ้ามือการพนันพูดเลย