บทที่ 1082

ขณะนี้หลันซินอารมณ์เสียมาก

ช่วงนี้เธอโชคร้ายไม่ราบรื่น

เธอไม่รู้แล้วว่าสูญเสียเงินไปเท่าไหร่

ครั้งนี้ เธอเสียเงินไปอีกหนึ่งร้อยล้าน เจ้าหนี้มาหาที่ด้วยตัวเอง

หลันซินไม่มีทางเลือก ก็เลยมาหาเย่เมิ่งเหยียน

ตัวเองเป็นแม่ของเย่เมิ่งเหยียน ขอเงินกับลูกสาวตัวเองเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น

ตอนนี้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปเป็นกรุ๊ปอันดับหนึ่งในต้าเซี่ยแล้ว

เย่เมิ่งเหยียน ประธานของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปนี้ ก็เพิ่มขึ้นตามกระแสเช่นกัน

ประมาณการแบบอนุรักษนิยม ทรัพย์สินส่วนบุคคลของเย่เมิ่งเหยียนเกินหมื่นล้านแล้ว

แน่นอน

เย่ไห่ในฐานะเป็นประธานบริษัทเฟิงเมิ่งกรุ๊ปยิ่งมีเงิน

แต่หลานซินไม่กล้าไปหาเย่ไห่

ถึงแม้ตอนนี้เย่ไห่จะขี้เกียจสนใจเธอ

แต่ถ้าให้เย่ไห่รู้ว่าตัวเองสูญเสียเงินไปเยอะขนาดนั้น

เขาไม่ปล่อยตัวเองไปแน่นอน

ไม่แน่จะหย่ากับตัวเองด้วย ให้ตัวเองออกไปตัวเปล่า เย่ไห่ก็สามารถทำออกมาได้!

พูดขึ้นมา

ทั้งหมดเป็นต้องโทษหยางเฟิงไอ้สารเลวนั่น

ตอนนั้นถ้าให้ตัวเองเป็นประธานของเฟิงเมิ่งกรุ๊ป

ตัวเองก็ไม่จำเป็นต้องมาขอร้องคนแบบนี้!

แค่คิดถึงสิ่งนี้

หลัยซินก็เกลียดจนคันเงือกฟัน

ในปากด่าทอหยางเฟิงไอ้สารเลวนั่นไม่หยุด!

เวลาเดียวกัน

เธอก็ตัดสินใจแล้ว

ครั้งนี้ สาบานว่าถ้าไม่มีทางยอมถ้าไม่ได้เงิน

หนึ่งร้อยล้านไม่พอสำหรับเธอแล้ว

เธอจะเอาพันล้าน แบบนี้ถึงจะทำเงินได้เยอะ!

เลขาพูดอย่างหมดหนทาง “นายหญิง คุณรอสักครู่ ประธานเย่บอกว่าเดี๋ยวเธอมา!”

สำหรับหลันซิน เลขานุการก็ไม่มีทางเลือก

ไล่ก็ไล่ไม่ไป และยังต้องดูแลอย่างระมัดระวังด้วย

ใครใช้ให้หลันซินเป็นแม่ของเย่เมิ่งเหยียนล่ะ?

จากมุมมองของเลขานุการ เย่เมิ่งเหยียนดีทุกที่ ก็แค่มีแม่ที่เป็นแบบนี้