บทที่ 1084

แต่หลังจากเห็นรอยยิ้มที่มั่นใจในใบหน้าของหยางเฟิงแล้ว

เธอพยักหน้า และเดินออกไปเลย

เธอไม่อยากเห็นหลันซินจริงๆ

เธอกลัวตัวเองจะทนไม่ไหวตัดความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกจริงๆ!

บนโลกนี้ ทำไมถึงมีแปลที่แปลกแบบนี้?

และยังเป็นตัวเองที่เจออีก!

ฮือฮือฮือ……

เป็นเวลาหนึ่ง

เย่เมิ่งเหยียนที่ออกไป อดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาอันเจ็บปวดลง……

น้ำตาไหลเต็มหน้า!

ส่วนหยางเฟิงกลับดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งออกมานั่งลงไป มองหลันซินด้วยสีหน้าหยอกเล่น

หลันซินขมวดคิ้วแล้วพูด “หยางเฟิง นายมาทำอะไรที่นี่?”

หลังจากที่หยางเฟิงทำลายตระกูลหลันไป

หลันซินไม่กล้าทำพฤติกรรมหยิ่งผยองกับหยางเฟิงแล้ว

เนื่องจากหยางเฟิงเป็นคนโหดเหี้ยม!

ไม่เพียงฆ่าพี่ชายและหลานสาวของตัวเอง ยังกักตัวพ่อของตัวเองไว้ด้วย

ใครจะรู้ว่าถ้าทำให้หยางเฟิงโกรธ เขาจะทำเรื่องอุกอาจอะไรออกมาหรือเปล่า?

หยางเฟิงยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “แม่ แม่ไม่ต้องประหม่า ฉันได้ยินเมิ่งเหยียนบอกว่า แม่ชอบเล่นการพนันมาก……”

ไม่รอให้หยางเฟิงพูดจบ

หลานซินก็พูดอย่างอารมณ์เสีย “ฉันชอบหรือไม่ชอบเล่นการพนันเกี่ยวอะไรกับนาย? ฉันไม่ได้ขอเงินกับนาย ฉันขอเงินกับลูกสาวของฉัน หยางเฟิง ถ้านายคิดได้ก็อย่างยุ่งเรื่องคนอื่น!”

“หึหึ!”

เมื่อได้ยิน หยางเฟิงก็หัวเราะทันที “ทำไมมันจะไม่เกี่ยวกับฉัน? แม่ แม่ลืมไปแล้วเหรอ ฉันเป็นเขยแต่งเข้าของตระกูลเย่นะ! ถ้าเมิ่งเหยียนเอาเงินให้แม่ไปเสียกับการพนันหมด เธอจะเอาอะไรมาเลี้ยงฉันล่ะ?”

“นาย……”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้

หลันซินไม่รู้ควรจะตอบยังไงเลย

หยางเฟิงนี่ ทำไมถึงไร้ยางอายแบบนี้!

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นคนไร้ยางอายขนาดนี้