บทที่ 1135

เมื่อเทียบกับตระกูลหลี่เกาะดาวแล้ว

สำนักยมบาลต่างหากที่เป็นคู่ต่อสู้ที่แท้จริงของเขา！

ที่เป็นหายนะที่แท้จริงของต้าเซี่ย！

แต่สำนักยมบาลแฝงตัวลึกเหลือเกิน คิดจะขุดเขาออกมาไม่ใช่เรื่องง่าย

หยางเฟิงคิดไปคิดมา อยู่ ๆ ก็คิดวิธีหนึ่งออก

ในเมื่อเป้าหมายของสำนักยมบาลคือชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกร

แล้วทำไมเขาจึงไม่ใช้ชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรล่อให้คนของสำนักยมบาลออกมาล่ะ？

ทั้งที่ตัวเองมีฉายาเป็นถึงราชาตงไห่！

ตงไห่แห่งนี้ เป็นถึงถิ่นของเขาเลยนะ

คนของสำนักยมบาลมาถึงตงไห่ ทุกอย่างก็อยู่ในความควบคุมของเขาไม่ใช่เหรอ？

พอคิดถึงเท่านี้

หยางเฟิงก็เอ่ยกับเสือขาวว่า： “เสือขาว ฉันมีภารกิจอย่างหนึ่งจะมอบให้นาย！นายจงไปแพร่ข่าวออกไปให้ทั่ว บอกว่าตงไห่เตรียมตัวจัดงานประลองบู๊ขึ้น！”

“ใครได้ที่หนึ่งในงานประลองบู๊ คนนั้นก็มีสิทธิ์ชมชิ้นส่วนภาพมงกุฎหนึ่งชิ้นที่อยู่ในมือของฉัน！”

“แม่ทัพ ท่านว่าอะไรนะ？”

พอได้ยินคำนี้

เสือขาวก็ชะงักไป

เอ่ยด้วยสีหน้าตกใจว่า： “ท่านไม่ได้ล้อเล่นกับผมใช่มั๊ย？ชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรที่ล้ำค่าเช่นนี้ จะให้คนอื่นชมไปเรื่อยได้ยังไง？”

นั่นเป็นถึงชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกร สมบัติล้ำค่าแห่งโลกบู๊เลยนะ！

ไม่รู้ว่ามีนักบู๊เท่าไหร่ ที่คิดอยากได้ชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรนี้！

ถ้าหยางเฟิงปล่อยข่าวนี้ออกไป เกรงว่าต้องสั่นสะเทือนไปทั่วโลกบู๊！

นักบู๊ทั้งหมดต้องคลุ้มคลั่งกันหมดแน่！

คนอื่นที่ได้ชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรต่างซ่อนไว้อย่างระมัดระวัง

แต่หยางเฟิงกลับทำอีกแบบ ถึงกับเอาออกมาให้คนอื่นชม

เสือขาวไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าท่านแม่ทัพคิดยังไง？

พอเห็นสีหน้างุนงงของเสือขาว

หยางเฟิงก็หัวเราะขึ้นมา อธิบายว่า： “นายก็รู้ ชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรนี้เป็นของล้ำค่าในโลกบู๊ ！แต่สำนักยมบาลซ่อนตัวในที่มืดตลอด ถ้าไม่ขุดสำนักยมบาลออกมาให้สิ้นซาก สุดท้ายจะกลายเป็นความท้าทายยิ่งใหญ่ต่อต้าเซี่ยของเรา！”

“และเป้าหมายท้ายที่สุดของสำนักยมบาลก็คือชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกร ถ้าฉันใช้ชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรล่อคนของสำนักยมบาลออกมาได้ จากนั้นก็ติดตามเบาะแสแล้วกวาดล้างสำนักยมบาลในคราวเดียว ไม่เท่ากับเป็นเรื่องดีต่อต้าเซี่ยหรอกหรือ？”

“แค่ชิ้นส่วนมงกุฎมังกรชั้นเดียว จะเทียบกับความปลอดภัยของต้าเซี่ยได้อย่างไร？”