บทที่ 1140

แต่หยางเฟิงกลับทำอีกแบบ ไม่เพียงทำให้ชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรเป็นข่าวโจษจันไปทั้งเมือง ยังจะเปิดเผยชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรอีกด้วย？

หยางเฟิงผู้นี้คิดยังไงกันแน่？

ปีศาจหงอพยักหน้าหัวเราะเอ่ยว่า： “ถูกต้อง！ว่ายังไง นายมีทางทำภารกิจครั้งนี้ให้สำเร็จ คว้าอันดับหนึ่งงานประลองบู๊ได้มั๊ย？”

พอได้ยิน

ผู้คุมกฎทั้งสิบก็หรี่ตาลง ครุ่นคิดถี่ถ้วนขึ้นมา

ถ้าให้เขาไปฆ่าหยางเฟิง แย่งชิงชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกร แน่นอนเขาทำไม่ได้แน่

แต่ถ้าให้เขาไปร่วมงานประลองบู๊ นี่ก็อาจมีความหวังมากก็ได้

พอคิดึงเท่านี้

ผู้คุมกุฎสิบก็พยักหน้าเอ่ยว่า： “ท่านเจ้าสำนัก ผมยินดีมุ่งงหน้าไปร่วมงานประลองบู๊ที่ตงไห่！”

“ดี”

พอได้ยินคำของผู้คุมกฎสิบ

ปีศาจหงอก็หัวเราะเสียงดัง： “ไม่เสียแรงที่เป็นผู้คุมกฎของกุ่ยเหมินเรา วางใจได้！เพื่อแน่ใจว่าปฏิบัติการครั้งนี้จะไม่ล้มเหลวเด็ดขาด ฉันจะพาลูกสมุนทั้งหมดไปยังตงไห่ด้วยตัวเอง！”

“ฉันไม่เชื่อว่า จากกำลังทั้งหมดของกุ่ยเหมินจะรับมือแค่หยางเฟิงคนเดียวไม่ได้！”

“แต่เรื่องนี้จะช้าไม่ได้ นายออกเดินทางตอนนี้ทันทีดีกว่า！”

“ครับ！”

หลังจากผู้คุมกฎสิบจากไป

ปีศาจหงอหรี่ตาแล้วเอ่ยว่า： “ท่าทางจะมีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว！”

“ลูกสมุน！”

ฉับพลัน ปีศาจหงอก็คำรามขึ้นมา

“ถ่ายทอดคำสั่งของฉันออกไป รวบรวมสมุนทั้งหมดไปยังตงไห่ แย่งชิงชิ้นส่วนมงกุฎมังกร！”

“ครับ！”

พริบตา

ทั่วทั้งกุ่ยเหมินก็เดือดระอุขึ้นมา

ลูกสมุนกุ่ยเหมินจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มรวมตัวกัน

เป้าหมายของพวกเขามีเพียงอย่างเดียว

นั่นก็คือมุ่งหน้าไปยังตังไห่แย่งชิงชิ้นส่วนมงกุฎมังกร！

……

ในเวลาเดียวกัน

ณ ตงไห่

“เสือขาว เพื่อจัดการประลองบู๊ครั้งนี้ ฉันเตรียมสถานฝึกวรยุทธเอาไว้ ชื่อสถานฝึกวรยุทธนี้ก็คืออู๋ซง！”

จากที่มีคนมายังตงไห่มากขึ้นเรื่อย ๆ ทั่วทั้งตงไห่ก็เริ่มคึกคักขึ้น

แต่นักบู๊เหล่านี้ล้วนเป็นพวกคลั่งการต่อสู้