บทที่ 1148

อู๋ซงในขณะนี้อาจกล่าวได้ว่าเต็มไปด้วยผู้คนที่ไปมาอย่างมีชีวิตชีวา ผู้คนมากมายมารวมกันที่นี่ด้วยความฝัน ความหวัง และความสุข ยกเว้นแต่ผู้คุมกฎสิบ

ผู้คุมกฎสิบอารมณ์ไม่ดีอย่างมาก

หลังจากหยางเฟิงทำให้เขาต้องอับอายขายหน้าเมื่อครั้งที่แล้ว เขาไม่ต้องการมาที่นี่อีกต่อไป แต่เขาไม่กล้าขัดคำสั่งของเจ้าสำนัก และแน่นอนว่าเขารู้ดีว่าถ้าเขาไม่มาตามคำสั่ง เขาต้องตายแน่นอน

ต่อให้เจ้าสำนักจะไม่พูดอะไร แต่ความจริงที่ว่าเขาได้กราบคารวะเป็นศิษย์ของหยางเฟิงก็ยังคงทําให้เจ้าสำนักหวาดระแวงและสงสัยในตัวเขาอยู่ไม่น้อย!

สําหรับปรมาจารย์เจ้าสำนักแห่งกุ่ยเหมิน ผู้คุมกฎรู้ดีว่าคนผู้นี้มีลักษณะนิสัยเช่นใด ในเมื่อผู้คุมกฎสิบได้เข้าร่วมสำนักกุ่ยเหมินมานานกว่าสิบปี เขาจะไม่รู้จักลักษณะของอาจารย์นิกายผีได้อย่างไร

เจ้าสำนักกุ่ยเหมินเป็นคนหวาดระแวง ใครก็ตามที่กล้าทรยศเขาจะไม่จบลงด้วยดี!

"เฮอะ!"

ผู้คุมกฎถอนหายใจเบา ๆ เขาเกลียดทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้มาก ถ้าไม่ใช่เพราะหยางเฟิง เขาจะไม่มีทางตกอยู่ในสถานการณ์นี้ แต่มันสายเกินไปที่จะพูดอะไรตอนนี้

การทําภารกิจของปรมาจารย์นิกายให้สําเร็จเป็นสิ่งที่สําคัญที่สุด!

"คารวะศิษย์พี่รอง"

"คารวะศิษย์พี่รอง"

"คารวะศิษย์พี่รอง"

......

ขณะที่ผู้คุมกฎสิบเดินไปตามทางเดินภายในอู๋ซง เพื่อไปยังลานประลองภายใน ศิษย์ของอู๋ซงทั้งหมดต่างตะโกนทักทายผู้คุมกฎสิบอย่างอย่างกระตือรือร้นทีละคน

ถึงการกราบคารวะศิษย์อาจารย์ของผู้คุมกฎสิบนั้นจะเป็นสิ่งที่แปลกมาก แต่สุดท้ายแล้ว เขาเป็นศิษย์ที่ผู้ก่อตั้งอู๋ซง หยางเฟิง ให้การยอมรับด้วยตนเอง สถานะในอู๋ซงของเขาจึงสูงมากด้วย

สีหน้าของผู้คุมกฎนั้นดูมืดมนลงเรื่อยๆ ตลอดเส้นทาง เขาครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่อู๋ซง ภารกิจที่เขาได้รับ และสถานะของเขาแล้วได้แต่สบถในใจ

ศิษย์พี่รองบัดซบอะไรกัน!

คุณหมูสกปรกบ้านบุพการีแกสิ!

แต่ในขณะนี้ผู้คุมกฎสิบทำได้แค่ระงับความโกรธและไม่เสียอารมณ์ เพราะที่นี่คือสมาพันธ์นักศิลปะการต่อสู้ พื้นที่ใต้การปกครองกำกับดูแลของหยางเฟิง ถเหากเขาก่อปัญหาขึ้นที่นี่เมื่อไหร่ หยางเฟิงไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่นอน

ในเวลาไม่กี่อึดใจต่อมา ผู้คุมกฎสิบก็มาถึงโต๊ะลงทะเบียนเข้าร่วมการชุมนุมนักศิลปะการต่อสู้

"ที่นี่คือจุดลงทะเบียนเข้าร่วมการชุมนุมศิลปะการต่อสู้ใช่ไหม ฉันต้องการลงทะเบียนด้วย!"

ผู้คุมกฎสิบเดินเข้ามาและพูดอย่างไม่สะทกสะท้าน เขาชินกับการใช้น้ำเสียงเชิงออกคำสั่งกับผู้มีสถานะต่ำกว่ามาตลอด และท่าทางของเขาในตอนนี้เช้ากับบริบทของศิษย์พี่รองของอู๋ซงอย่างเห็นได้ชัด

"ศิษย์พี่รอง!"

ลูกศิษย์ของอู๋ซงที่รับผิดชอบการลงทะเบียนเงยหน้าขึ้นและมองไปที่ผู้คุมกฎด้วยความประหลาดใจ

"ศิษย์พี่รอง คุณอยากสมัครด้วยเหรอครับ"