บทที่ 1154

ดังนั้นหลังจากจากมา เขาก็เลือกที่จะหนีเป็นอย่างแรก！

ผู้คุมกฎสิบรู้จักปีศาจหงอเป็นอย่างดี

คนที่ทำภารกิจไม่สำเร็จ ต่างมีจุดจบที่ไม่สวยกันหมด！

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนเขาทำพิธีไหว้อาจารย์ก็เกิดความระแหงกับปีศาจตั้งแต่แรกแล้ว

ภารกิจครั้งนี้ล้มเหลว ปีศาจหงอจะปล่อยเขาไปได้ยังไง？

เสียดังอึกทึก！

ภายใต้การเร่งรัดของเขา เรือก็เริ่มขยับ

พอเห็นสถานการณ์ดังนี้

ผู้คุมกฎสิบก็โล่งใจทันที

ในเวลานี้เอง ก็มีเสียงเยือกเย็นดังมาจากข้างหลัง

“จ้าวสิบ นายรีบร้อนจะไปไหนเหรอ？” พอได้ยินเสียง

ผู้คุมกฎสิบก็ตัวสั่นไปทั้งตัว

เขาหันหน้ามาด้วยตัวสั่นเทา

เห็นปีศาจหงอยืนอยู่ข้างหลิงซึ่งไม่รู้ว่ามาถึงเมื่อไหร่

ในมือ ยังกุมศพของกัปตันเรือเอาไว้

ตูม！

ปีศาจหงอสะบัดมือออก ศพของกัปตันก็ถูกโยนลงทะเล

“หัว หัวหน้าสำนัก……”

สีหน้าผู้คุมกฎสิบก็ซีดเซียวขึ้นมาในทันที ไม่มีสีเลือดแม้แต่น้อย

เขาถามอึก ๆ อัก ๆ ว่า： “หัวหน้าสำนัก คุณอยู่ที่นี่ได้ยังไง？”

ปีศาจหงอแสยะยิ้มเอ่ยว่า： “นายคิดว่าไงล่ะ？”

เสียงดังกระหน่ำ！

ผู้คุมกฎสิบแบกรับแรงกดดันอย่างนี้ต่อไปไม่ไหว รีบคุกเข่าลงร้องไห้ฟูมฟายเอ่ยว่า： “เจ้าสำนัก ผมผิดไปแล้ว ไว้ชีวิตด้วย！เป็นเพราะผมประมาทเกินไป จึงไม่สามารถคว้าอันดับหนึ่งในงานประลองบู๊ ชิงชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรมาได้……”

ปัง！

ผู้คุมกฎสิบยังไม่ทันพูดจบ

ปีศาจหงอก็เตะเข้าไปอย่างจัง

เสียงดังสนั่น

จนผู้คุมกฎสิบลอยออกไป

พรวด！

จนผู้คุมกฎสิบควบคุมไม่อยู่ กระอักเลือดออกมา

เขาใช้มือกุมทรวงอกของเขาเอาไว้