บทที่ 1156 — เทพสงครามพิทักษ์โลก

แต่ละคนคละคลุ้งไปด้วยออร่าดำ ราวกลับผีร้ายที่ปีนขึ้นมาจากนรก

“พร้อมแล้ว！”

“ดีมาก！”

ปีศาจหงอพยักหน้าเอ่ยอย่างพอใจ： “ในเมื่อพร้อมกันแล้ว สงครามครั้งนี้ เราต้องกำจัดหยางเฟิง ชิงชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรมาให้ได้！”

“กำจัดหยางเฟิง！ ชิงชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกร！”

ลูกสมุนกุ่ยเหมินกว่าหมื่นคนกู่ร้องพร้อมเพรียงกัน

หลังจากที่ผู้คุมกฎสิบล้มเหลวในการประลองบู๊

เส้นทางที่วางอยู่ตรงหน้าปีศาจหงอมีเพียงเส้นทางเดียว

นั่นก็คือนำพวกกองกำลังที่มีอยู่ทั้งหมดของกุ่ยเหมิน โจมตีตงไห่สุดตัว ฆ่าหยางเฟิง！

จากนั้นก็แย่งชิ้นส่วนภาพมงกุฎมังกรในมือหยางเฟิง จึงจะสำเร็จภารกิจที่เจ้าสำนักยมบาลมอบให้เขาทำ！

“ไป！”

ปีศาจหงอกวักมือ

สมุนกุ่ยเหมินกว่าหมื่นคนมุ่งหน้าไปยังเขตตงไห่ด้วยไอสังหารคละคลุ้ง

เวลานี้เอง

ผู้คุมกฎใหญ่ก็เอ่ยปากถามว่า： “หัวหน้าสำนัก จะจัดการผู้คุมกฎสิบยังไง？”

ปีศาจหงอมองผู้คุมกฎสิบที่ถูกมัดอย่างหนาแน่นด้วยหางตาเอ่ยอย่างไม่แยแสว่า： “ส่งคนสองคนไปดูเขาไว้ ไว้รอฉันฆ่าหยางเฟิงแล้วค่อยมาคิดบัญชีกับเขา！”

“ครับ！”

ผู้คุมกฎใหญ่จัดสมุนกุ่ยเหมินไว้สองสามคนเฝ้าผู้คุมกฎสิบไว้

ยังไงผู้คุมกฎสิบก็ถูกซัดจนบาดเจ็บแล้ว คิดว่าคงควักลูกไม้อะไรออกมาไม่ได้！

ในเวลารวดเร็ว

ปีศาจหงอกับพวกก็จากไปอย่างอึกทึก

พอเห็นเงาหลังปีศาจหงอกับพวกจากไปแล้ว ผู้คุมกฎสิบก็อดถอนใจไม่ได้

เขาไม่รู้ว่าครั้งนี้ ปีศาจหงอกับพวกไปแล้วจะแพ้หรือชนะ？

ถ้ากุ่ยเหมินชนะ อย่างนั้นตัวเขาต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย！

หากสมมุติว่ากุ่ยเหมินแพ้ อย่างนั้น……

ฉับพลัน

นัยน์ตาของผู้คุมกฎสิบก็ฉายแววความหวัง！

ในเวลาพริบตา

เมฆดำก็ปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง！

ทั่วทั้งตงไห่ตกสู่ความสงัดจนน่าขนลุก

ทั่วท้องถนนว่างเปล่าไร้ผู้คน

ความคิดเห็น